નરસિંહપુરાણ · અધ્યાય 9

સ્વપુરુષમ્ અભિવીક્ષ્ય પાશહસ્તં વદતિ યમઃ કિલ તસ્ય કર્ણમૂલે
પરિહર મધુસૂદનપ્રપન્નાન્ પ્રભુર્ અહમ્ અન્યનૃણાં ન વૈષ્ણવાનામ્ ॥

અહમ્ અમરગણાર્ચિતેન ધાત્રા યમ ઇતિ લોકહિતાહિતે નિયુક્તઃ
હરિગુરુવિમુખાન્ પ્રશાસ્મિ મર્ત્યાન્ હરિચરણપ્રણતાન્ નમસ્ કરોમિ ॥

સુગતિમ્ અભિલષામિ વાસુદેવાદ્ અહમ્ અપિ ભાગવતે સ્થિતાન્તરાત્મા
મધુવધવશગો ઽસ્મિ ન સ્વતન્ત્રઃ પ્રભવતિ સંયમને મમાપિ કૃષ્ણઃ ॥

ભગવતિ વિમુખસ્ય નાસ્તિ સિદ્ધિર્ વિષમ્ અમૃતં ભવતીતિ નેદમ્ અસ્તિ
વર્ષશતમ્ અપીહ પચ્યમાનં વ્રજતિ ન કાઞ્ચનતામ્ અયઃ કદાચિત્ ॥

ન હિ શશિકલુષચ્છવિઃ કદાચિદ્ વિરમતિ નો રવિતામ્ ઉપૈતિ ચન્દ્રઃ
ભગવતિ ચ હરાવ્ અનન્યચેતા ભૃશમલિનો ઽપિ વિરાજતે મનુષ્યઃ ॥

મહદ્ અપિ સુવિચાર્ય લોકતત્ત્વં ભગવદુપાસ્તિમ્ ઋતે ન સિદ્ધિર્ અસ્તિ
સુરગુરુસુદૃઢપ્રસાદદૌ તૌ હરિચરણૌ સ્મરતાપવર્ગહેતોઃ ॥

શુભમ્ ઇદમ્ ઉપલભ્ય માનુષત્વં સુકૃતશતેન વૃથેન્દ્રિયાર્થહેતોઃ
રમયતિ કુરુતે ન મોક્ષમાર્ગં દહયતિ ચન્દનમ્ આશુ ભસ્મહેતોઃ ॥

મુકુલિતકરકુડ્મલૈઃ સુરેન્દ્રૈઃ સતતનમસ્કૃતપાદપઙ્કજો યઃ
અવિહતગતયે સનાતનાય જગતિ જનિં હરતે નમો ઽગ્રજાય ॥

યમાષ્ટકમ્ ઇદં પુણ્યં પઠતે યઃ શૃણોતિ વા
મુચ્યતે સર્વપાપેભ્યો વિષ્ણુલોકં સ ગચ્છતિ ॥

ઇતીદમ્ ઉક્તં યમવાક્યમ્ ઉત્તમં મયાધુના તે હરિભક્તિવર્ધનમ્
પુનઃ પ્રવક્ષ્યામિ પુરાતનીં કથાં ભૃગોસ્ તુ પૌત્રેણ ચ યા પુરા કૃતા ॥