નરસિંહપુરાણ · અધ્યાય 59

અતઃ પરં પ્રવક્ષ્યામિ વાનપ્રસ્થસ્ય લક્ષણમ્
ધર્મમ્ અગ્ર્યં મહાભાગાઃ કથ્યમાનં નિબોધત ॥

ગૃહસ્થઃ પુત્રપૌત્રાદીન્ દૃષ્ટ્વા પલિતમ્ આત્મનઃ
સ્વભાર્યાં તનયે સ્થાપ્યે સ્વશિષ્યૈઃ પ્રવિશેદ્ વનમ્ ॥

જટાકલાપચીરાણિ નખગાત્રરુહાણિ વા
ધારયઞ્ જુહુયાદ્ અગ્નૌ વૈતાનવિધિના સ્થિતઃ ॥

ભૃતપર્ણૈર્ મૃત્સંભૂતૈર્ નીવારાદ્યૈર્ અતન્દ્રિતઃ
કન્દમૂલફલૈર્ વાપિ કુર્યાન્ નિત્યક્રિયાં બુધઃ ॥

ત્રિકાલં સ્નાનયુક્તસ્ તુ કુર્યાત્ તીવ્રં તપઃ સદા
પક્ષે ગતે વા અશ્નીયાન્ માસાન્તે વા પરાકકૃત્ ॥

ચતુઃકાલે ઽપિ ચાશ્નીયાત્ કાલે ઽપ્ય્ ઉત તથાષ્ટમે
ષષ્ઠાહ્નકાલે હ્ય્ અથવા અથવા વાયુભક્ષકઃ ॥

ઘર્મે પઞ્ચાગ્નિમધ્યસ્થો ધારાવર્ષાસુ વૈ નયેત્
હૈમન્તિકે જલે સ્થિત્વા નયેત્ કાલં તપશ્ ચરન્ ॥

એવં સ્વકર્મભોગેન કૃત્વા શુદ્ધિમ્ અથાત્મનઃ
અગ્નિં ચાત્મનિ વૈ કૃત્વા વ્રજેદ્ વાથોત્તરાં દિશમ્ ॥

આદેહપાતાદ્ વનગો મૌનમ્ આસ્થાય તાપસઃ
સ્મરન્ન્ અતીન્દ્રિયં બ્રહ્મ બ્રહ્મલોકે મહીયતે ॥

તપો હિ યઃ સેવતિ કાનનસ્થો વસેન્ મહત્સત્ત્વસમાધિયુક્તઃ
વિમુક્તપાપો હિ મનઃપ્રશાન્તઃ પ્રયાતિ વિષ્ણોઃ સદનં દ્વિજેન્દ્રઃ ॥