નરસિંહપુરાણ · અધ્યાય 39

અતઃપરં હરેઃ પુણ્યં પ્રાદુર્ભાવં નરાધિપ
વારાહં તે પ્રવક્ષ્યામિ સમાહિતમનાઃ શૃણુ ॥

આબન્તપ્રલયે પ્રાપ્તે બ્રહ્મણસ્ તુ દિનક્ષયે
ત્રૈલોક્યમ્ અખિલં વ્યાપ્ય તિષ્ઠન્ત્ય્ અમ્ભાંસિ સત્તમ ॥

ત્રૈલોક્યે ઽખિલસત્ત્વાનિ યાનિ રાજેન્દ્ર તાનિ વૈ
ગ્રસ્ત્વા વિષ્ણુસ્ તતઃ શેતે તસ્મિન્ન્ એકાર્ણવે જલે ॥

અનન્તભોગશયને સહસ્રફણશોભિતે
રાત્રિં યુગસહસ્રાન્તાં બ્રહ્મરૂપી જગત્પતિઃ ॥

દિતેઃ પુત્રો મહાન્ આસીત્ કશ્યપાદ્ ઇતિ નઃ શ્રુતમ્
હિરણ્યાક્ષ ઇતિ ખ્યાતો મહાબલપરાક્રમઃ ॥

પાતાલે નિવસન્ દૈત્યો દેવાન્ ઉપરુરોધ સઃ
યજ્વિનામ્ અપાકારાય યતતે સ તુ ભૂતલે ॥

અથ ભૂમ્યુપરિ સ્થિત્વા મર્ત્યા યક્ષ્યન્તિ દેવતાઃ
તેન તેષાં બલં વીર્યં તેજશ્ ચાપિ ભવિષ્યતિ ॥

ઇતિ મત્વા હિરણ્યાક્ષઃ કૃતસર્ગં તુ બ્રહ્મણા
ભૂમેર્ યા ધારણાશક્તિસ્ તાં નીત્વા સ મહાસુરઃ ॥

વિવેશ તોયમધ્યે તુ રસાતલતલં નૃપ
વિના શક્ત્યા ચ જગતી પ્રવિવેશ રસાતલમ્ ॥

નિદ્રાવસાને સર્વાત્મા ક્વ સ્થિતા મેદિનીતિ વૈ
સંચિન્ત્ય જ્ઞાત્વા યોગેન રસાતલતલં ગતામ્ ॥

અથ વેદમયં રૂપં વારાહં વપુર્ આસ્થિતમ્
વેદપાદં યૂપદંષ્ટ્રં કેતુવક્ત્રં નરાધિપ ॥

વ્યૂઢોરસ્કં મહાબાહુ પૃથુવક્ત્રં નરાધિપ
અગ્નિજિહ્વં સ્રુચં તુણ્ડં ચન્દ્રાર્કનયનં મહત્ ॥

પૂર્તેષ્ટધર્મશ્રવણં દિવ્યં તત્ સામનિઃસ્વનમ્
પ્રાગ્વંશકાયં હવિર્નાસં કુશદર્ભતનૂરુહમ્ ॥

સર્વવેદમયં તચ્ ચ પુણ્યસૂક્તમહાસટમ્
નક્ષત્રતારાહારં ચ પ્રલયાવર્તભૂષણમ્ ॥

ઇત્થં કૃત્વા તુ વારાહં પ્રવિવેશ વૃષાકપિઃ
રસાતલં નૃપશ્રેષ્ઠ સનકાદ્યૈર્ અભિષ્ટુતઃ ॥

પ્રવિશ્ય ચ હિરણ્યાક્ષં યુદ્ધે જિત્વા વૃષાકપિઃ
દંષ્ટ્રાગ્રેણ તતઃ પૃથ્વીમ્ સમુદ્ધૃત્ય રસાતલાત્ ॥

સ્તૂયમાનો ઽમરગણૈઃ સ્થાપયામ્_અસ પૂર્વવત્
સંસ્થાપ્ય પર્વતાન્ સર્વાન્ યથાસ્થાનમ્ અકલ્પયત્ ॥

વિહાય રૂપં વારાહં તીર્થે કોકેતિ વિશ્રુતે
વૈષ્ણવાનાં હિતાર્થાય ક્ષેત્રં તદ્ ગુપ્તમ્ ઉત્તમમ્ ॥

બ્રહ્મરૂપં સમાસ્થાય પુનઃ સૃષ્ટિં ચકાર સઃ
વિષ્ણુઃ પાતિ જગત્ સર્વમ્ એવંભૂતો યુગે યુગે
હન્તિ ચાન્તે જગત્ સર્વં રુદ્રરૂપી જનાર્દનઃ ॥

વેદાન્તવેદ્યઃ પુરુષો વૃષાકપેઃ કથામ્ ઇમાં યશ્ ચ શૃણોતિ માનવઃ
દૃઢાં મતિં યજ્ઞતનૌ વિવેશ્ય વૈ વિહાય પાપં ચ નરો હરિં વ્રજેત્ ॥