નરસિંહપુરાણ · અધ્યાય 17

કિં જપન્ મુચ્યતે તાત સતતં વિષ્ણુતત્પરઃ
સંસારદુઃખાત્ સર્વેષાં હિતાય વદ મે પિતઃ ॥

અષ્ટાક્ષરં પ્રવક્ષ્યામિ મન્ત્રાણાં મન્ત્રમ્ ઉત્તમમ્
યં જપન્ મુચ્યતે મર્ત્યો જન્મસંસારબન્ધનાત્ ॥

હૃત્પુણ્ડરીકમધ્યસ્થં શઙ્ખચક્રગદાધરમ્
એકાગ્રમનસા ધ્યાત્વા વિષ્ણું કુર્યાજ્ જપં દ્વિજઃ ॥

એકાન્તે નિર્જનસ્થાને વિષ્ણ્વગ્રે વા જલાન્તિકે
જપેદ્ અષ્ટાક્ષરં મન્ત્રં ચિત્તે વિષ્ણું નિધાય વૈ ॥

અષ્ટાક્ષરસ્ય મન્ત્રસ્ય ઋષિર્ નારાયણઃ સ્વયમ્
છન્દશ્ ચ દૈવી ગાયત્રી પરમાત્મા ચ દેવતા ॥

શુક્લવર્ણં ચ ઓંકારં નકારં રક્તમ્ ઉચ્યતે
મોકારં વર્ણતઃ કૃષ્ણં નાકારં રક્તમ્ ઉચ્યતે ॥

રાકારં કુઙ્કુમાભં તુ યકારં પીતમ્ ઉચ્યતે
ણાકારમ્ અઞ્જનાભં તુ યકારં બહુવર્ણકમ્ ॥

ઓં નમો નારાયણાયેતિ મન્ત્રઃ સર્વાર્થસાધકઃ
ભક્તાનાં જપતાં તાત સ્વર્ગમોક્ષફલપ્રદઃ
વેદાનાં પ્રણયેનૈષ સિદ્ધો મન્ત્રઃ સનાતનઃ ॥

સર્વપાપહરઃ શ્રીમાન્ સર્વમન્ત્રેષુ ચોત્તમઃ
એનમ્ અષ્ટાક્ષરં મન્ત્રં જપન્ નારાયણં સ્મરેત્ ॥

સંધ્યાવસાને સતતં સર્વપાપૈઃ પ્રમુચ્યતે
એષ એવ પરો મન્ત્ર એષ એવ પરં તપઃ ॥

એષ એવ પરો મોક્ષ એષ સ્વર્ગ ઉદાહૃતઃ
સર્વવેદરહસ્યેભ્યઃ સાર એષ સમુદ્ધૃતઃ ॥

વિષ્ણુના વૈષ્ણવાનાં હિ હિતાય મનુજાં પુરા
એવં જ્ઞાત્વા તતો વિપ્રો હ્ય્ અષ્ટાક્ષરમ્ ઇમં સ્મરેત્ ॥

સ્નાત્વા શુચિઃ શુચૌ દેશે જપેત્ પાપવિશુદ્ધયે
જપે દાને ચ હોમે ચ ગમને ધ્યાનપર્વસુ ॥

જપેન્ નારાયણં મન્ત્રં કર્મપૂર્વે પરે તથા
જપેત્ સહસ્રં નિયુતં શુચિર્ ભૂત્વા સમાહિતઃ ॥

માસિ માસિ તુ દ્વાદશ્યાં વિષ્ણુભક્તો દ્વિજોત્તમઃ
સ્નાત્વા શુચિર્ જપેદ્ યસ્ તુ નમો નારાયણં શતમ્ ॥

સ ગચ્છેત્ પરમં દેવં નારાયણમ્ અનામયમ્
ગન્ધપુષ્પાદિભિર્ વિષ્ણુમ્ અનેનારાધ્ય યો જપેત્ ॥

મહાપાતકયુક્તો ઽપિ મુચ્યતે નાત્ર સંશયઃ
હૃદિ કૃત્વા હરિં દેવં મન્ત્રમ્ એનં તુ યો જપેત્ ॥

સર્વપાપવિશુદ્ધાત્મા સ ગચ્છેત્ પરમાં ગતિમ્
પ્રથમેન તુ લક્ષેણ આત્મશુદ્ધિર્ ભવિષ્યતિ ॥

દ્વિતીયેન તુ લક્ષેણ મનુસિદ્ધિમ્ અવાપ્નુયાત્
તૃતીયેન તુ લક્ષેણ સ્વર્ગલોકમ્ અવાપ્નુયાત્ ॥

ચતુર્થેન તુ લક્ષેણ હરેઃ સામિપ્યમ્ આપ્નુયાત્
પઞ્ચમેન તુ લક્ષેણ નિર્મલં જ્ઞાનમ્ આપ્નુયાત્ ॥

તથા ષષ્ઠેન લક્ષેણ ભવેદ્ વિષ્ણૌ સ્થિરા મતિઃ
સપ્તમેન તુ લક્ષેણ સ્વરૂપં પ્રતિપદ્યતે ॥

અષ્ટમેન તુ લક્ષેણ નિર્વાણમ્ અધિગચ્છતિ
સ્વસ્વધર્મસમાયુક્તં જપં કુર્યાદ્ દ્વિજોત્તમઃ ॥

એતત્ સિદ્ધિકરં મન્ત્રમ્ અષ્ટાક્ષરમ્ અતન્દ્રિતઃ
દુઃસ્વપ્નાસુરપૈશાચા ઉરગા બ્રહ્મરાક્ષસાઃ ॥

જાપિનં નોપસર્પન્તિ ચૌરક્ષુદ્રાધયસ્ તથા
એકાગ્રમનસાવ્યાગ્રો વિષ્ણુભક્તો દૃઢવ્રતઃ ॥

જપેન્ નારાયણં મન્ત્રમ્ એતન્ મૃત્યુભયાપહમ્
મન્ત્રાણાં પરમો મન્ત્રો દેવતાનાં ચ દૈવતમ્ ॥

ગુહ્યાનાં પરમં ગુહ્યમ્ ઓંકારાદ્યક્ષરાષ્ટકમ્
આયુષ્યં ધનપુત્રાંશ્ ચ પશૂન્ વિદ્યાં મહદ્ યશઃ ॥

ધર્માર્થકામમોક્ષાંશ્ ચ લભતે ચ જપન્ નરઃ
એતત્ સત્યં ચ ધર્મ્યં ચ વેદશ્રુતિનિદર્શનાત્ ॥

એતત્ સિદ્ધિકરં નૄણાં મન્ત્રરૂપં ન સંશયઃ
ઋષયઃ પિતરો દેવાઃ સિદ્ધાસ્ ત્વ્ અસુરરાક્ષસાઃ ॥

એતદ્ એવ પરં જપ્ત્વા પરાં સિદ્ધિમ્ ઇતો ગતાઃ
જ્ઞાત્વા યસ્ ત્વ્ આત્મનઃ કાલં શાસ્ત્રાન્તરવિધાનતઃ
અન્તકાલે જપન્ન્ એતિ તદ્ વિષ્ણોઃ પરમં પદમ્ ॥

નારાયણાય નમ ઇત્ય્ અયમ્ એવ સત્યં સંસારઘોરવિષસંહરણાય મન્ત્રઃ
શૃણ્વન્તુ ભવ્યમતયો મુદિતાસ્ ત્વરાગા ઉચ્ચૈસ્ તરામ્ ઉપદિશામ્ય્ અહમ્ ઊર્ધ્વબાહુઃ ॥

ભૂત્વોર્ધ્વબાહુર્ અદ્યાહં સત્યપૂર્વં બ્રવીમ્ય્ અહમ્
હે પુત્ર શિષ્યાઃ શૃણુત ન મન્ત્રો ઽષ્ટાક્ષરાત્ પરઃ ॥

સત્યં સત્યં પુનઃ સત્યમ્ ઉત્ક્ષિપ્ય ભુજમ્ ઉચ્યતે
વેદાચ્ છાસ્ત્રં પરં નાસ્તિ ન દેવઃ કેશવાત્ પરઃ ॥

આલોચ્ય સર્વશાસ્ત્રાણિ વિચાર્ય ચ પુનઃ પુનઃ
ઇદમ્ એકં સુનિષ્પન્નં ધ્યેયો નારાયણઃ સદા ॥

ઇત્ય્ એતત્ સકલં પ્રોક્તં શિષ્યાણાં તવ પુણ્યદમ્
કથાશ્ ચ વિવિધાઃ પ્રોક્તા મયા ભજ જનાર્દનમ્ ॥

અષ્ટાક્ષરમ્ ઇમં મન્ત્રં સર્વદુઃખવિનાશનમ્
જપ પુત્ર મહાબુદ્ધે યદિ સિદ્ધિમ્ અભીપ્સસિ ॥

ઇદં સ્તવં વ્યાસમુખાત્ તુ નિસ્સૃતં સંધ્યાત્રયે યે પુરુષાઃ પઠન્તિ
તે ધૌતપાણ્ડુરપટા ઇવ રાજહંસાઃ સંસારસાગરમ્ અપેતભયાસ્ તરન્તિ ॥