નારદ પુરાણ · અધ્યાય 2.26

ઇતિ શ્રીબૃહન્નારદીયપુરાણોત્તરભાગે મોહિનીચરિતે પઞ્ચવિંશો ઽધ્યાયઃ
રાજોવાચ
કીર્તિર્નશ્યતુ મે પુત્ર હ્યનૃતી વા ભવામ્યહમ્ ।
ગતો વા નરકં ઘોરં કથં ભોક્ષ્યે હરેર્દિને

બ્રહ્મણો નિલયં યાતુ દેવીયં મોહિની સુત ।
ભૂયો ભૂયો વદતિ માં દુર્મેધાશ્ચ સુબાલિશા

નાપરં કામયે રાજ્યં વસુધાં વસુ કિઞ્ચન ।
મુક્ત્વૈવં વાસરે વિષ્ણોર્ભોજનં પાપનાશને

યદ્યહં કુત્સિતાં યોનિં વ્રજેયં ક્રિમિસંજ્ઞિતામ્ ।
તથાપિ નૈવ કર્તાહં ભોજનં હરિવાસરે

એષા ગુરુતરા ભૂત્વા લોકાનાં શિક્ષયાન્વિતા ।
દુન્દુભી કુર્વતી નાદં સા કથં વિતથા ભવેત્

અભક્ષ્યભક્ષણં કૃત્વા અગમ્યાગમનં તથા ।
અપેયં ચૈવ પીત્વા તુ કિં જીવેચ્છરદઃ શતમ્

અસત્યં વાપિ કૃત્વાહં ત્યક્તરાજ્યનયઃ ક્ષિતૌ ।
ધિક્કૃતો ઽપિ જનૈઃ સર્વૈર્ન ભોક્ષ્યે હરિવાસરે

વિયોગે ચપલાપાઙ્ગ્યા યદિ ચેન્મરણં મમ ।
તચ્ચાપિ વરમેવાત્ર ન ભોક્ષ્યે હરિવાસરે

કથં હર્ષમહં કર્તા માર્તણ્ડતનયસ્ય વૈ ।
વ્રજદ્ભિર્મનુજૈર્માર્ગે નિરયસ્યાતિદુઃખિતૈઃ

યાસ્તુ શૂન્યાઃ કૃતાસ્તાત મયા નરકપઙ્ક્તયઃ ।
જનૈઃ પૂર્ણા ભવિષ્યન્તિ મયિ ભુક્તે તુ તાઃ સુત

માસ્મ સીમન્તિની પુત્ર કુક્ષૌ સંધારયેત્સુતમ્ ।
સમર્થો યસ્તુ શત્રૂણાં હર્ષં સંજનયેદ્ભુવિ

ભોજનં વાસરે વિષ્ણોરેતદેવ હિયાચતે ।
તન્ન દાસ્યામિ મોહિન્યા યાચિતો ઽપિ સુરાસુરૈઃ

પિબેદ્વિષં વિશેદ્વહ્નિં નિપતેત્પર્વતાગ્રતઃ ।
આકાશભાસા સ્વશિરશ્છિન્દ્યાદેવ વરાસિના

ન ભોક્ષ્યતે હરિદિને રાજા રુક્માઙ્ગદઃ ક્ષિતૌ ।
રુક્માઙ્ગદેતિ મન્નામ પ્રસિદ્ધં ભુવનત્રયે

એકાદશ્યુપવાસેન તન્મયા સંચિતં યશઃ ।
સ કથં ભોજનં કૃત્વા નાશયે સ્વકૃતં યશઃ

મ્રિયતે યદિ વા ગચ્છતિ નિપતતિ નશ્યેચ્ચ ખણ્ડશો વાપિ ।
વિરમતિ તદપિ ન ચેતો મામકમિતિ મોહિનીહેતોઃ

પરિત્યજામ્યેષ નિજં હિ જીવિતં લોકૈઃ સમેતઃ સહદારભૃત્યૈઃ ।
ન ત્વેવ કુર્યાં મધુસૂદનસ્ય દિને સુપુણ્યે ઽન્નનિષેવણં હિ