નારદ પુરાણ · અધ્યાય 2.20

ઇતિ શ્રીબૃહન્નારદીયપુરાણોત્તરભાગે મોહિનીપ્રણયવર્ણનં નામૈકોનવિંશો ઽધ્યાયઃ
વસિષ્ઠ ઉવાચ
એવં સુરતમૂઢસ્ય રાજ્ઞો રુક્માઙ્ગદસ્ય ચ ।
ત્રીણિ પઞ્ચ ચ વર્ષાણિ વ્યતીતાનિ સુખેન વૈ

સંપ્રાપ્તે નવમે વર્ષે પુત્રો ધર્માઙ્ગદો બલી ।
જિત્વા વિદ્યાધરાન્પઞ્ચ મલયે પર્વતોત્તમે

આજહાર મણીન્પઞ્ચ સર્વકામપ્રદાન્ શુભાન્ ।
એકં કાઞ્ચનદાતારં કોટિકોટિગુણં શુભમ્

દ્વિતીયં વસ્ત્રભૂષાદિલક્ષકોટિપ્રદં તથા ।
તૃતીયમમૃતસ્રાવિ પુનર્યૌવનકારકમ્

સભાગૃહપ્રકર્તારં ચતુર્થં ચાન્નસાધકમ્ ।
પઞ્ચમં વ્યોભગતિદં ત્રૈલોક્યપરિસર્પણમ્

તાન્મણીન્ગૃહ્ય મનસા વિદ્યાધરસમન્વિતઃ ।
સ્ત્રીભિર્વિદ્યાધરાણાં ચ સાશ્રુનેત્રાભિરાવૃતઃ

વવન્દે ચરણૌ માતુઃ પિતૂ રુક્માઙ્ગદસ્ય ચ ।
મણીન્પઞ્ચ સમર્પ્યાથ પાદયોઃ પ્રાહ સંનતઃ

ઇમે જિતા મયા તાત પઞ્ચ વિદ્યાધરા રણે ।
મલયે ભૂધરશ્રેષ્ઠે વૈષ્ણવાસ્ત્રેણ ભૂપતે

ઇમે તે ભૃત્યતાં પ્રાપ્તાઃ સસ્ત્રીકા નૃપસત્તમ ।
મણીન્પ્રયચ્છ મોહિન્યૈ ભુજભૂષણહેતવે

સર્વકામપ્રદા હ્યેતે પુનર્યૌવનકારિણઃ ।
જીર્ણદન્તાઃ પુનર્બાલા ભવન્તિ મણિધારણાત્

વસ્ત્રહર્મ્યસુવર્ણાનાં સ્વર્ગતેરમૃતસ્ય ચ ।
દાતારો માસયુદ્ધેન સાધિતાસ્તવ તેજસા

સાધિતાનિ મયા કૃચ્છ્રાત્સપ્તદ્વીપાનિ ભૂપતે ।
કરદાનિસમસ્તાનિ કૃતાનિ તવ તેજસા

સમુદ્રે ચ પ્રવિષ્ટસ્ય ગતઃ સંવત્સરો મમ ।
જિતા ભોગવતી તાત મયા નાગસમાવૃતા

આહૃતા નાગકન્યાશ્ચ મયા ચાયુતસંખ્યકાઃ ।
તત્રાપિ હારરત્નાનિ સુબહૂન્યાહૃતાનિ ચ

પુનશ્ચાહં ગતસ્તાત દાનવાનાં પુરં મહત્ ।
તાન્નિર્જિત્યં ચ કન્યાનાં સુરૂપાણાં સુવર્ચસામ્

આહૃતાનિ મયા ત્રીણિ સહસ્રાણિ ચ પઞ્ચ ચ ।
દશકોટ્યસ્તુ રત્નાનાં દીપકર્મ નિશાગમે

કુર્વતાં તે મહીપાલ આનીતાસ્તવ મન્દિરે ।
તતો ઽહં વારુણં લોકં રસાતલતલસ્થિતમ્

ગતો વીર્યબલોત્સિક્તસ્ત્વદઙ્ઘ્રિયુગસેવકઃ ।
તત્રોક્તો વરુણો દેવઃ સ્થીયતાં મત્પિન્તુર્વશે

રુક્માઙ્ગદસ્ય નૃપતેર્યદિ જીવિતુમિચ્છસિ ।
કુપિતો મમ વાક્યેન વરુણો યોદ્ધુમાગતઃ

તેન સંવત્સરં યુદ્ધં ઘોરં જાતં રસાતલે ।
જિતો નારાયણાસ્ત્રેણ મયા સ જલનાયકઃ

ન હતઃ પ્રમદાવાક્યૈસ્તસ્ય જીવિતરક્ષણે ।
નિર્જિતેનાયુતં દત્તં વાજિનાં વાતરંહસામ્

એકતઃ શ્યામકર્ણાનાં શુભ્રાણાં ચન્દ્રવર્ચસામ્ ।
તૃણતોયવિહીના યે જીવન્તિ બહુશઃ સમાઃ

એકાં કન્યાં સુરૂપાં મે પુરસ્કૃત્ય સ્વલઙ્કૃતામ્ ।
ભાર્યાર્થે વરુણઃ પ્રાદાત્સાપ્યાનીતા મયા શુભા

કુમારી તુ સમાનીતાઃ બહુવિત્તસમન્વિતા ।
તન્નિસ્તિ ત્રિષુ લોકેષુ સ્થાનં તાત સુદુર્ગમમ્

યન્મયા ન જિતં હ્યસ્તિ તવાઙ્ઘ્રિપરિસેવનાત્ ।
તદુત્તિષ્ઠ પરીક્ષસ્વ ત્વત્પ્રસાદાર્જિતાં શ્રિયમ્

અહં ચ સંપદઃ સર્વાસ્ત્વદધીના વિશાંપતે ।
યઃ પુત્રસ્તાત વદતિ મયા લક્ષ્મીઃ સમર્જિતા

ન દેયા ભૂમિદેવેભ્યઃ સો ઽપિ વૈ નરકં વ્રજેત્ ।
આત્મસંભાવનં તાત ન કર્તવ્યં સુતેન હિ

કુઠારદાત્રસદૃશઃ પુત્રઃ સંપત્સમુચ્ચયે ।
પિતુઃ શૌર્યેણ પુત્રસ્ય વર્દ્ધતે ધનસંચયઃ

તૈજસં દાત્રમાદાય લુનાતિ તૃણસંચયાન્ ।
વાયુના પૂરિતં વસ્ત્રં તારયેન્નૌગતં જલે

યથા દારુમયી યોષા ચેષ્ટતે કુહકેચ્છયા ।
તથાહિ પિતૃવીર્યેણ પુત્રાસ્તેજોબલાન્વિતાઃ

તસ્માદિયં માધવદેવવલ્લભા વિલોકયસ્વાદ્ય મયોપનીતા ।
આત્મેચ્છયા યચ્છતુ રક્ષતાદ્વા સ્વસંપદો માતૃસમૂહવર્યાઃ