નારદ પુરાણ · અધ્યાય 2.12
ઇતિ શ્રીબૃહન્નારદીયપુરાણોત્તરેભાગે મોહિનીદર્શનં નામ એકાદશો ઽધ્યાયઃ
વસિષ્ટ ઉવાચ
વ્યાહૃતે શોભને વાક્યે મોહિન્યા નૃપતિસ્તદા ।
ઉન્મીલ્ય નેત્રે રાજેન્દ્ર શતપત્રનિભે તથા
સગદ્ગદમુવાચેદં મુગ્ધો મોહિનિદર્શનાત્ ।
મયા બાલે સુબહુશઃ પૂર્ણચન્દ્રનિભાનનાઃ
દૃષ્ટાસ્તથાનુભૂતાશ્ચ નેદૃગ્દૃષ્ટં વપુઃ ક્વચિત્ ।
યાદૃશં ત્વં ધારયસે રૂપં લોકવિમોહનમ્
સો ઽહં દર્શનમાત્રેણ ત્વદીયેન વરાનને ।
મનોભવશરૈર્વિદ્ધઃ પતિતઃ સહસા ક્ષિતૌ ।
અજલ્પિતવચો દેવિ મોહિતસ્તવ તેજસા
કુરુ પ્રસાદં કરભોરુ મહ્યં દાસ્યામિ સર્વં તવ ચિત્તસંસ્થમ્ ।
નાદેયમસ્તીહ જગત્ત્રયે ઽપિ તવાનુરાગેણ નિબદ્ધચેતસઃ
ઇમાં ધરાં ભૂધરભૂષિતાઙ્ગીં સમુદ્રવસ્ત્રાં શશિસૂર્યનેત્રામ્ ।
ઘનસ્તનીં વ્યોમસુબદ્ધદેહાં નિષ્કાનનાં સુંદરિ વામશીલામ્
પાતાલગુહ્યાં બહુવૃક્ષરોમ્ણીં સપ્તાધરાં સુભ્રુ તવાસ્મિ દાતા ।
સકોશબદ્ધાં ગજવાજિપૂર્ણાં સમન્ત્રિહૃદ્યાં નગરૈઃ સમેતામ્
આત્માનમપિ દાસ્યામિ તવા ચાર્વઙ્ગિ સંગમે ।
કિં પુનર્દ્ધનરત્નાદિ પ્રસીદ મમ મોહિનિ
નૃપસ્ય વચનં શ્રુત્વા મોહિની મધુરાક્ષરમ્ ।
સમુવાચ સ્મિતં કૃત્વા તમુત્થાપ્ય નૃપં તદા
ન ધરાં ભૂધરોપેતાં વરયે વસુધાધિપ ।
યદ્વિદિષ્યામ્યહં કાલ તત્કાર્યમવિશઙ્કયા
ભજિષ્યામિ ન સંદેહઃ કુરુષ્વ સમયં મમ ।
રાજોવાચ
યેન સંતુષ્યસે દેવિ સમયં તં કરોમ્યહમ્
દશાવસ્થાં ગતો દેહો મમ ત્વત્સંગમં વિના
મોહિન્યુવાચ
દીયતાં દક્ષિણો હસ્તો બહુધર્મકરસ્તવ ।
યેન મે પ્રત્યયો રાજન્ વચને તાવકે ભવેત્
રાજા ત્વં ધર્મશીલો ઽસિ સત્યકીર્તિર્જગત્ત્રયે ।
ન વક્તાસ્યનૃતં કાલે માર્ગાયં લૌકિકઃ કૃતઃ
એવં બ્રવાણાં રાજેન્દ્રો મોહિનીં હૃચ્છયાતુરઃ ।
અબ્રવીન્નૃપતિસ્તાં તુ સુપ્રસન્નમના નૃપ
જન્મપ્રભૃતિ વામોરુ નાનૃતં ભાષિતં મયા ।
સ્વૈરેષ્વપિ વિહારેષુ કદાપિ વરવાણિંનિ
અથવા વ્યાહૃતૈર્વાક્યૈઃ કિમેભિઃ પ્રત્યયાક્ષરૈઃ ।
દતો હ્યેષ મયા હસ્તો દક્ષિણઃ પુણ્યલાઞ્છનઃ
યન્મયા સુકૃતં કિઞ્ચિત્કૃતમાજન્મ સુન્દરિ ।
તત્સર્વં તવ વામોરુ યદિ કુર્યાન્ન તે વચઃ
અન્તરે હ્યેષ દત્તો મે ધર્મો ભાર્યા ભવાઙ્ગને ।
તવ રૂપેણ મે ક્ષોભઃ સહસા પ્રત્યુપસ્થિતઃ
ઋતધ્વજસુતશ્ચાહં નામ્ના રુક્માં ગદો નૃપઃ ।
ઇક્ષ્વાકુવશસંભૂતઃ સુતો ધર્માઙ્ગદો મમ
મૃગવ્યાજેન ગહનં પ્રવિષ્ટશ્ચારુલોચને ।
તતો દૃષ્ટો વને હૃદ્યો વામદેવાશ્રમો મયા
મુનિના જલ્પિતં તત્ર કિઞ્ચિત્તેન વિસર્જિતઃ ।
આરુહ્ય વાહનશ્રેષ્ઠંમન્દરં દ્રષ્ટુમાગતઃ
ભ્રમમાણો ગિરિવરં કુતૂહલમનાસ્તદા ।
પ્રાપ્તં મચ્છ્રવણે ગીતં તવ વક્ત્રવિનિર્ગતમ્
તેન ગીતેન ચાકૃષ્ટસ્ત્વત્સમીપમુપાગતઃ ।
દૃષ્ટેઃ પથમનુપ્રાપ્તા મમ ત્વં ચારુલોચને
તતો ઽહં મૂર્ચ્છિતો દેવિ વિસંજ્ઞઃ પતિતઃ ક્ષિતૌ ।
સાંપ્રતં ચેતનાયુક્તસ્તવ વાક્યામૃતેન હિ
પુનર્જાતમિવાત્માનં મન્યે ઽહં લોકમોહિનિ ।
પ્રત્યુત્તરપ્રદાનેન પ્રસાદં કર્ત્તુમર્હસિ
નૃપેણૈવ સમુદ્દિષ્ટા મોહિન્યાહોત્તરં વચઃ ।
અહં બ્રહ્મભવા રાજંસ્ત્વદર્થં સમુપાગતા
શ્રુત્વા કીર્તિ સ્મરોપેતા મન્દરં કનકાચલમ્ ।
પરિત્યજ્ય સુરાન્સર્વાન્વિશ્વંભરપુરોગમાન્
સમાહિતમનાસ્ત્વત્ર તપસ્યાનિરતા સ્થિતા ।
સંપૂજયન્તી દેવેશં ગીતદાનેન શઙ્કરમ્
ગીતદાનમહં મન્યે સુરાણામતિવલ્લભમ્ ।
સર્વદાનાધિકં ભૂપ હ્યનન્તગતિદાયકમ્
યેન તુષ્ટઃ પશુપતિઃ સદ્યઃ પ્રત્યુપકારકઃ ।
ઈપ્સિતો ઽયં મયા પ્રાપ્તો ભવાનવનિપાલકઃ
અભિપ્રીતો ઽસિ મે રાજન્નભિપ્રીતા હ્યહં તવ
તમેવં મુક્ત્વા દ્વિજરાજવક્ત્રા કરં ગૃહીત્વા નૃપતેસ્તુ વેગાત્ ।
ઉત્થાપયામાસ ધરાશયાનમિન્દ્રસ્ય યષ્ટીમિવ મોહિની સા
મૂળ પાઠ: Nāradapurāṇa (or Nāradīyapurāṇa) · Data entry members of the Sansknet Project · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0