મોક્ષોપાય · અધ્યાય 6.77

ઇતિ રાજમુખાચ્ છ્રુત્વા વેતાલશ્ શાન્તિમ્ આયયૌ ।
ભાવિતાત્મતયા તત્ર વિચારોદિતયા ધિયા ॥

ઉપશાન્તવપુર્ ભૂત્વા ગત્વૈકાન્તમ્ અનિન્દિતઃ ।
બભૂવાવિચલધ્યાની વિસ્મૃત્ય વિષમાં ક્ષુધમ્ ॥

એતદ્ રામ મયોક્તં તે વેતાલપ્રશ્નજાલકમ્ ।
એવંક્રમેણ ચિદણાવ્ એવેદં સંસ્થિતં જગત્ ॥

ચિદણોઃ કોશગં વિશ્વં વિચારેણ વિલીયતે ।
કોપો વેતાલકસ્યેવ શિષ્યતે યત્ પરં તુ તત્ ॥

સંહૃત્ય સર્વતશ્ ચિત્તં સ્તિમિતેનાન્તરાત્મના ।
પ્રવાહાપતિતં કુર્વન્ નિરિચ્છસ્ તિષ્ઠ શાન્તધીઃ ॥

આકાશવિશદં કૃત્વા મનસૈવ મનો મુનિઃ ।
તિષ્ઠૈકશમશાન્તાત્મા વ્યોમવદ્વિશદાશયઃ ॥

સ્થિરબુદ્ધેર્ અમૂઢસ્ય યથાપ્રાપ્તાનુવર્તિનઃ ।
રાજ્ઞો ભગીરથસ્યેવ દુસ્સાધમ્ અપિ સિધ્યતિ ॥

સમ્પૂર્ણશાન્તમનસઃ પરિતૃપ્તવૃત્તેર્ નિત્યં સમે સુસમમ્ આત્મનિ તિષ્ઠતો ઽન્તઃ ।
સિધ્યન્તિ દુર્લભતરા અપિ વાઞ્છિતાર્થા ગઙ્ગાવતાર ઇવ સાગરખાતૃનપ્તુઃ ॥