મોક્ષોપાય · અધ્યાય 6.173

કથયત્ય્ અથ મય્ય્ એવં સ વિદ્યાધરનાયકઃ ।
આસીત્ સંશાન્તસંવિત્તિસ્ સમાધિપરિણામવાન્ ॥

પ્રબોધ્યમાનો ઽપિ મયા ભૂયો ભૂયસ્ તતસ્ તતઃ ।
ન પપાત પુરોદૃશ્યે પરં નિર્વાણમ્ આગતઃ ॥

સ પ્રાપ પરમં સ્થાનં તાવન્માત્રપ્રબોધનાત્ ।
કેનચિન્ નાધિકેનાઙ્ગ યત્નેનાતિશયૈષિણા ॥

અત ઉક્તં મયા નામ યદિ શુદ્ધે હિ ચેતસિ ।
ઉપદેશḫ પ્રસરતિ તૈલબિન્દુર્ ઇવામ્ભસિ ॥

નાહમ્ ઇત્ય્ અસ્તિ તેનાન્તર્ મૈવં ભાવય શાન્તયે ।
એતાવત્ય્ ઉપદેશોક્તિḫ પરમા નેતરાસ્તિ હિ ॥

એષૈવાભવ્યમનસિ પતિતા પ્રપલાયતે ।
ઉત્તાને મસૃણાદર્શે મુક્તાફલમ્ ઇવાતલમ્ ॥

ભવ્યે તુ શાન્તે મનસિ લગત્ય્ અભ્યેતિ ચ દ્યુતિમ્ ।
પ્રવિશ્યાન્તર્ વિચારાખ્યામ્ અર્ચિર્ અર્કમણાવ્ ઇવ ॥

અહમ્ભાવનમ્ એવોચ્ચૈર્ બીજં દુẖખાખ્યશલ્મલેઃ ।
મમેદં તદ્વશાદ્ એતિ શાખાપ્રસરકારણમ્ ॥

અહમાદૌ મમેત્ય્ અન્તસ્ તત ઇચ્છા પ્રવર્તતે ।
ઇદમર્થશતાનર્થકારિણી ભવભાવિની ॥

એવંવિધા મુનિશ્રેષ્ઠ મૂઢા અપિ ચિરાયુષઃ ।
ભવન્તિ નિયમો હ્ય્ અઙ્ગ દીર્ઘાયુષ્ટ્વસ્ય કારણમ્ ॥

અન્તશ્શુદ્ધમનસ્કા યે સુચિરાયાભવપ્રદમ્ ।
મનાગ્ અપ્ય્ ઉપદિષ્ટાસ્ તે પ્રાપ્નુવન્તિ પરં પદમ્ ॥

મેરુમૂર્ધનિ મામ્ એવમ્ ઉક્ત્વા સ વિહગાધિપઃ ।
તૂષ્ણીં બભૂવ મુક્તાત્મા વૃષ્ટમૂક ઇવામ્બુદઃ ॥

અહમ્ આમન્ત્ર્ય તં સિદ્ધં વિદ્યાધરપથા પુનઃ ।
પ્રાપ્ત આત્માસ્પદં રામ મુનિમણ્ડલમણ્ડિતમ્ ॥

એતત્ તવાદ્ય કથિતં બલિભુક્કથોત્થં વિદ્યાધરોપશમનં લઘુબોધનોત્થમ્ ।
અસ્મિન્ ભુસુણ્ડવિહગેન્દ્રસમાગમે મે ચૈકાદશેહ હિ ગતાનિ મહાયુગાનિ ॥