મોક્ષોપાય · અધ્યાય 6.162

સ્વભાવમ્ અવજિત્યાદાવ્ ઇન્દ્રિયાણાં સચેતસામ્ ।
પ્રવર્તતે વિવેકે યસ્ સર્વં તસ્યાશુ સિધ્યતિ ॥

સ્વભાવમાત્રં યેનાન્તર્ ન જિતં દગ્ધબુદ્ધિના ।
તસ્યોત્તમપદપ્રાપ્તિસ્ સિકતાતૈલદુર્લભા ॥

શુદ્ધે ઽલ્પો ઽપ્ય્ ઉપદેશો હિ નિર્મલાદર્શતૈલવત્ ।
લગત્ય્ ઉત્તાનચિત્તે તુ નાદર્શ ઇવ મૌક્તિકમ્ ॥

અત્રૈવોદાહરન્તીમમ્ ઇતિહાસં પુરાતનમ્ ।
મમ પૂર્વં ભુસુણ્ડેન કથિતં મેરુમૂર્ધનિ ॥

પુરા ભુસુણ્ડẖ કસ્મિંશ્ચિત્ પૃષ્ટ આસીત્ કથાન્તરે ।
મયા કદાચિદ્ એકાન્તે મેરોશ્ શિખરકોટરે ॥

મુગ્ધબુદ્ધિમ્ અનાત્મજ્ઞં કઞ્ચિત્ ત્વં ચિરજીવિતમ્ ।
સ્મરસીતિ મયા પૃષ્ટેનોક્તં તેનેદમ્ અઙ્ગ મે ॥

આસીદ્ વિદ્યાધરḫ પૂર્વમ્ અનાત્મજ્ઞસ્ સુખોચિતઃ ।
લોકાલોકોત્તરે શૃઙ્ગે શુષ્ક આર્યો ઽવિચારવાન્ ॥

તપસા બહુરૂપેણ યમેન નિયમેન ચ ।
અક્ષીણાયુર્ વ્યતિષ્ઠત્ સ પુરા કલ્પચતુષ્ટયમ્ ॥

તતશ્ ચતુર્થે કલ્પાન્તે વિવેકસ્ તસ્ય તૂદભૂત્ ।
વિડૂરસ્યેવ વૈડૂર્યમ્ ઔચિત્યાજ્ જલદોદયાત્ ॥

પુનર્મૃતિḫ પુનર્જન્મ જરા ચેતિ વિચારયન્ ।
લજ્જે ઽહં તત્ કિમ્ એકં સ્યાત્ સ્થિરમ્ ઇત્ય્ અવમૃશ્ય સઃ ॥

સમાજગામ સમ્પ્રષ્ટુમ્ અષ્ટાપદમયીં પુરીમ્ ।
સ્વામ્ ઉપોજ્ઝ્ય વિરક્તાત્મા સંસારારસતાં ગતઃ ॥

સ મત્સમીપમ્ આગત્ય કૃતોદારનમસ્કૃતિઃ ।
મત્પૂજિતો ઽવસરત ઉવાચેદમ્ અનિન્દિતમ્ ॥

મૃદૂનિ પરિતાપેન દૃષદ્દૃઢમલાનિ ચ ।
છેદે ભેદે ચ દક્ષાણિ શસ્ત્રાઙ્ગાનીન્દ્રિયાણિ ચ ॥

પર્યાકુલાનિ મલિનાનિ વિપત્પ્રદાનિ દુẖખોર્મિમન્તિ ગુણકાનનપાવકત્વાત્ ।
હાર્દાન્ધકારગહનાનિ તમોમયાનિ જિત્વેન્દ્રિયાણિ સુખમ્ એમિ હિ કિં મમાર્થૈઃ ॥