મોક્ષોપાય · અધ્યાય 5.23
અસ્તિ પુત્રાતિવિતતો દેશો વિપુલકોટરઃ ।
ત્રૈલોક્યાનાં સહસ્રાણિ યત્ર માન્તિ બહૂન્ય્ અપિ ॥
યત્ર નામ્ભોધરા નાપિ સાગરા વા ન ચાદ્રયઃ ।
ન વનાનિ ન તીર્થાનિ ન નદ્યો ન સરાંસિ ચ ॥
ન મહી નાપિ ચાકાશો ન દ્યૌર્ નો પવનાદયઃ ।
ન ચન્દ્રાર્કૌ ન લોકેશા ન દેવા ન ચ દાનવાઃ ॥
ન ભૂતયક્ષરક્ષાંસિ ન ગુલ્મા ન વનશ્રિયઃ ।
ન કાષ્ઠતૃણભૂતાનિ સ્થાવરાણિ ચરાણિ વા ॥
નાપો ન જ્વલનં નાશા નોર્ધ્વં નાધો ન વિષ્ટપમ્ ।
નાલોકો ન તમો નાહં ન હરીન્દ્રહરાદયઃ ॥
એક એવાસ્તિ સુમહાંસ્ તત્ર રાજા મહાદ્યુતિઃ ।
સર્વકૃત્ સર્વગસ્ સર્વસ્ સ ચ તૂષ્ણીં વ્યવસ્થિતઃ ॥
તેન સઙ્કલ્પિતો મન્ત્રી સર્વસમ્મન્ત્રણોન્મુખઃ ।
અઘટં ઘટયત્ય્ આશુ ઘટં વિઘટયત્ય્ અલમ્ ॥
ભોક્તું કિઞ્ચિન્ ન શક્નોતિ ન ચ જાનાતિ કિઞ્ચન ।
રાજાર્થં કેવલં સર્વં કરોત્ય્ અજ્ઞો ઽપિ સન્ સદા ॥
સ એવ સર્વકાર્યૈકકર્તા તસ્ય મહીપતેઃ ।
રાજા કેવલમ્ એકાન્તે સ્વસ્થ એવાવતિષ્ઠતે ॥
આધિવ્યાધિવિનિર્મુક્તઃ કસ્ સ દેશો મહાદ્યુતિઃ ।
કથમ્ આસાદ્યતે વાપિ કેન વાધિગતઃ પ્રભો ॥
કસ્ સ તાદૃગ્વિધો મન્ત્રી રાજા વાપિ મહાબલઃ ।
હેલાલૂનજગજ્જાલૈર્ યો ઽસ્માભિર્ અપિ નો જિતઃ ॥
અપૂર્વમ્ એતદ્ આખ્યાનં મમામરભયપ્રદ ।
કથયાપનયાસ્માન્ મે હૃદ્વ્યોમ્નસ્ સંશયામ્બુદમ્ ॥
સ તત્ર મન્ત્રી ભગવાન્ દેવાસુરગણૈસ્ સુત ।
સમેતૈર્ લક્ષગુણિતૈર્ અપિ નાક્રમ્યતે મનાક્ ॥
નાસૌ સહસ્રનયનો ન યમો ન ધનેશ્વરઃ ।
નામરો નાસુરો વાપિ યદિ પુત્રક જીયતે ॥
તત્રાસિમુસુલપ્રાસવજ્રચક્રગદાદયઃ ।
હેતયઃ કુણ્ઠતાં યાન્તિ દૃષદીવોત્પલાહતિઃ ॥
ગમ્યો ઽસૌ નાસ્ત્રશસ્ત્રાણાં ન ભટોત્કટકર્મણામ્ ।
તેન દેવાસુરાસ્ સર્વે સર્વદૈવ વશીકૃતાઃ ॥
અવિષ્ણુનાપિ તેનૈવ હિરણ્યાક્ષાદયો ઽસુરાઃ ।
પાતિતાઃ કલ્પવાતેન મેરુકલ્પદ્રુમા ઇવ ॥
નારાયણાદયો દેવા અપિ સર્વાવબોધિનઃ ।
તેનાક્રમ્ય યથાકામમ્ અવટેષુ નિવેશિતાઃ ॥
તત્પ્રસાદેન સાટોપં પઞ્ચમાત્રશરસ્ સ્મરઃ ।
ત્રૈલોક્યમ્ ઇદમ્ આક્રમ્ય સમ્રાડ્ ઇવ વિવલ્ગતિ ॥
સુરાસુરૌઘગર્હ્યો ઽપિ ગુણહીનો ઽપિ દુર્મતિઃ ।
દુરાકૃતિર્ અપિ ક્રોધસ્ તત્પ્રસાદેન જૃમ્ભતે ॥
દેવાસુરસમૂહાનાં સઙ્ગરો યત્ પુનઃ પુનઃ ।
તદ્ એતત્ ક્રીડનં તસ્ય મન્ત્રિણો મન્ત્રશાલિનઃ ॥
સ મન્ત્રી કેવલં પુત્ર તેનૈવ પ્રભુણા યદિ ।
જીયતે તત્ સુજેયો ઽસાવ્ અન્યથા ત્વ્ અચલાચલઃ ॥
તસ્યૈવ તત્પ્રભોઃ કાલે જેતું તં મન્ત્રિણં નિજમ્ ।
ઇચ્છા સઞ્જાયતે તેન જીયતે ઽસાવ્ અયત્નતઃ ॥
ત્રૈલોક્યવલનામલ્લમ્ ઉલ્લાસિતજગત્ત્રયમ્ ।
જેતું ચેદ્ અસ્તિ તે શક્તિસ્ તત્ પરાક્રમવાન્ અસિ ॥
તસ્મિન્ન્ અભ્યુદિતે સૂર્યે ત્રૈલોક્યકમલાકરાઃ ।
ઇમે વિકાસમ્ આયાન્તિ વિલીયન્તે લયં ગતે ॥
તમ્ એકમ્ એકયા બુદ્ધ્યા વ્યામોહપરિહીનયા ।
યદિ જેતું સમર્થો ઽસિ ધીરસ્ તદ્ અસિ સુવ્રત ॥
તસ્મિઞ્ જિતે જિતા લોકા ભવન્ત્ય્ અવિજિતા અપિ ।
અજિતે ત્વ્ અજિતા એતે ચિરકાલજિતા અપિ ॥
તસ્માદ્ અનન્તસિદ્ધ્યર્થં શાશ્વતાય સુખાય ચ ।
તજ્જયે યત્નમ્ આતિષ્ઠ કષ્ટયાપિ હિ ચેષ્ટયા ॥
સસુરમ્ અસુરનાગયક્ષયુક્તં સનરમહોરગકિન્નરં સમેતમ્ ।
ત્રિજગદ્ અપિ વશીકૃતં સમન્તાદ્ અતિબલિના નનુ હેલયૈવ તેન ॥
મૂળ પાઠ: Mokṣopāya · Edition: Susanne Krause-Stinner Das erste und zweite Buch: Vairāgyaprakaraṇa; Mumukṣuvyavahāraprakaraṇa Wiesbaden Harrassowitz Walter Slaje Anonymus Casmiriensis: Mokṣopāya. Historisch-kritische Gesamtausgabe 1 Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz. Veröffentlichungen der Indologischen Kommission / Veröffentlichungen der Fächergruppenkommission für Außereuropäische Sprachen und Kulturen. Stu · Data entry Walter Slaje Susanne Krause-Stinner Peter Stephan Anett Krause Jürgen Hanneder Stanislav Jager · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0