મોક્ષોપાય · અધ્યાય 3.90

અથેન્દ્રેણૈવમ્ ઉક્તો ઽસૌ રાજા રાજીવલોચનઃ ।
મુનિં ભરતનામાનં પાર્શ્વસંસ્થમ્ ઉવાચ હ ॥

ભગવન્ સર્વધર્મજ્ઞ પશ્યસ્ય્ અસ્ય દુરાત્મનઃ ।
ભૃશમ્ અદ્ય મુખે સ્ફારં ધાર્ષ્ટ્યં મદ્દારહારિણઃ ॥

પાપાનુરૂપમ્ અપ્ય્ અસ્ય શાપં દેહિ મહામુને ।
યદ્ અવધ્યવધાત્ પાપં વધત્યાગાત્ તદ્ એવ હિ ॥

ઇત્ય્ ઉક્તો રાજસિંહેન ભરતો મુનિસત્તમઃ ।
યથાવત્ પ્રવિચાર્યાશુ પાપં તસ્ય દુરાત્મનઃ ॥

સહાનયા દુષ્કૃતિન્યા ભર્તૃદ્રોહાભિભૂતયા ।
વિનાશં વ્રજ દુર્બુદ્ધે ઇતિ શાપં વિસૃષ્ટવાન્ ॥

તતસ્ તૌ સ્નેહસમ્બદ્ધમનસ્કાવ્ એવ શાપતઃ ।
પતિતૌ ભૂતલે વૃક્ષવિચ્યુતાવ્ ઇવ પલ્લવૌ ॥

અથ વ્યસનસંસક્તૌ મૃગયોનિમ્ ઉપાગતૌ ।
તતો દ્વાવ્ અપિ સંસક્તૌ ભૂયો જાતૌ વિહઙ્ગમૌ ॥

અદ્યાસ્માકં વિભો સર્ગે મિથસ્સમ્બદ્ધભાવનૌ ।
તપઃપરૌ મહાપુણ્યૌ જાતૌ બ્રાહ્મણદમ્પતી ॥

ભારતો હિ તયોશ્ શાપસ્ સ સમર્થો બભૂવ હ ।
શરીરમાત્રાક્રમણે ન મનોનિગ્રહે પ્રભો ॥

તાવ્ અદ્યાવધિતેનૈવ દેહસંસ્કારહેતુના ।
યત્ર યત્રોપજાયેતે ભવતસ્ તત્ર દમ્પતી ॥

અકૃત્રિમપ્રેમરસાનુવિદ્ધં સ્નેહં તયોસ્ તં પ્રસમીક્ષ્ય કાન્તમ્ ।
વૃક્ષા અપિ સ્નેહરસાનુવિદ્ધાશ્ શૃઙ્ગારચેષ્ટાકુલિતા ભવતિ ॥