મત્સ્ય પુરાણ · અધ્યાય 97

યદારોગ્યકરં પુંસાં યદનન્તફલપ્રદમ્
યચ્છાન્તયે ચ મર્ત્યાનાં વદ નન્દીશ તદ્વ્રતમ્ ॥

યત્તદ્વિશ્વાત્મનો ધામ પરં બ્રહ્મ સનાતનમ્
સૂર્યાગ્નિચન્દ્રરૂપેણ તત્ત્રિધા જગતિ સ્થિતમ્ ॥

તદારાધ્ય પુમાન્વિપ્ર પ્રાપ્નોતિ કુશલં સદા
તસ્માદાદિત્યવારેણ સદા નક્તાશનો ભવેત્ ॥

યદા હસ્તેન સંયુક્તમ્ આદિત્યસ્ય ચ વાસરમ્
તદા શનિદિને કુર્યાદ્ એકભક્તં વિમત્સરઃ ॥

નક્તમાદિત્યવારેણ ભોજયિત્વા દ્વિજોત્તમાન્
પત્ત્રૈર્દ્વાદશસંયુક્તં રક્તચન્દનપઙ્કજમ્ ॥

વિલિખ્ય વિન્યસેત્સૂર્યં નમસ્કારેણ પૂર્વતઃ
દિવાકરં તથાગ્નેયે વિવસ્વન્તમતઃ પરમ્ ॥

ભગં તુ નૈરૃતે દેવં વરુણં પશ્ચિમે દલે
મહેન્દ્રમનિલે તદ્વદ્ આદિત્યં ચ તથોત્તરે ॥

શાન્તમીશાનભાગે તુ નમસ્કારેણ વિન્યસેત્
કર્ણિકાપૂર્વપત્ત્રે તુ સૂર્યસ્ય તુરગાન્ન્યસેત્ ॥

દક્ષિણે ઽર્યમનામાનં માર્તણ્ડં પશ્ચિમે દલે
ઉત્તરે તુ રવિં દેવં કર્ણિકાયાં ચ ભાસ્કરમ્ ॥

રક્તપુષ્પોદકેનાર્ઘ્યં સતિલારુણચન્દનમ્
તસ્મિન્પદ્મે તતો દદ્યાદ્ ઇમં મન્ત્રમુદીરયેત્ ॥

કાલાત્મા સર્વભૂતાત્મા વેદાત્મા વિશ્વતોમુખઃ
યસ્માદગ્નીન્દ્રરૂપસ્ત્વમ્ અતઃ પાહિ દિવાકર ॥

અગ્નિમ્ ઈડે નમસ્તુભ્યમ્ ઇષેત્વોર્જે ચ ભાસ્કર
અગ્ન આયાહિ વરદ નમસ્તે જ્યોતિષાં પતે ॥

અર્ઘ્યં દત્ત્વા વિસૃજાથ નિશિ તૈલવિવર્જિતમ્
ભુઞ્જીત વત્સરાન્તે તુ કાઞ્ચનં કમલોત્તમમ્
પુરુષં ચ યથાશક્ત્યા કારયેદ્દ્વિભુજં તથા ॥

સુવર્ણશૃઙ્ગીં કપિલાં મહાર્ઘ્યાં રૌપ્યૈઃ ખુરૈઃ કાંસ્યદોહાં સવત્સામ્
પૂર્ણે ગુડસ્યોપરિ તામ્રપાત્રે નિધાય પદ્મં પુરુષં ચ દદ્યાત્ ॥

સમ્પૂજ્ય રક્તામ્બરમાલ્યધૂપૈર્ દ્વિજં ચ રક્તૈરથ હેમશૃઙ્ગૈઃ
સંકલ્પયિત્વા પુરુષં સપદ્મં દદ્યાદનેકવ્રતદાનકાય
અવ્યઙ્ગરૂપાય જિતેન્દ્રિયાય કુટુમ્બિને દેયમનુદ્ધતાય ॥

નમો નમઃ પાપવિનાશનાય વિશ્વાત્મને સપ્તતુરંગમાય
સામર્ગ્યજુર્ધામનિધે વિધાત્રે ભવાબ્ધિપોતાય જગત્સવિત્રે ॥

ઇત્યનેન વિધિના સમાચરેદ્ અબ્દભેકમિહ યસ્તુ માનવઃ
સો ઽધિરોહતિ વિનષ્ટકલ્મષઃ સૂર્યધામ ધુતચામરાવલિઃ ॥

ધર્મસંક્ષયમવાપ્ય ભૂપતિઃ શોકદુઃખભયરોગવર્જિતઃ
દ્વીપસપ્તકપતિઃ પુનઃ પુનર્ વર્મમૂર્તિર્ અમિતૌજસા યુતઃ ॥

યા ચ ભર્તૃગુરુદેવતત્પરા વેદમૂર્તિદિનનક્તમાચરેત્
સાપિ લોકમમરેશવન્દિતા યાતિ નારદ રવેર્ન સંશયઃ ॥

યઃ પઠેદપિ શૃણોતિ માનવઃ પઠ્યમાનમથ વાનુમોદતે
સો ઽપિ શક્રભુવનસ્થિતો ઽમરૈઃ પૂજ્યતે વસતિ ચાક્ષયં દિવિ ॥