મત્સ્ય પુરાણ · અધ્યાય 91

અતઃ પરં પ્રવક્ષ્યામિ રૌપ્યાચલમનુત્તમમ્
યત્પ્રદાનાન્નરો યાતિ સોમલોકમનુત્તમમ્ ॥

દશભિઃ પલસાહસ્રૈર્ ઉત્તમો રજતાચલઃ
પઞ્ચભિર્મધ્યમઃ પ્રોક્તસ્ તદર્ધેનાધમઃ સ્મૃતઃ ॥

અશક્તો વિંશતેરૂર્ધ્વં કારયેચ્છક્તિતસ્તદા
વિષ્કમ્ભપર્વતાંસ્તદ્વત્ તુરીયાંશેન કલ્પયેત્ ॥

પૂર્વવદ્રાજતાન્કુર્વન્ મન્દરાદીન્વિધાનતઃ
કલધૌતમયાંસ્તદ્વલ્ લોકેશાનર્ચયેદ્બુધઃ ॥

બ્રહ્મવિષ્ણ્વર્કવાન્કાર્યો નિતમ્બો ઽત્ર હિરણ્મયઃ
રાજતં સ્યાદ્યદન્યેષાં સર્વં તદિહ કાઞ્ચનમ્ ॥

શેષં તુ પૂર્વવત્કુર્યાદ્ ધોમજાગરણાદિકમ્
દદ્યાત્તતઃ પ્રભાતે તુ ગુરવે રૌપ્યપર્વતમ્ ॥

વિષ્કમ્ભશૈલાનૃત્વિગ્ભ્યઃ પૂજ્યવસ્ત્રવિભૂષણૈઃ
ઇમં મન્ત્રં પઠન્દદ્યાદ્ દર્ભપાણિર્વિમત્સરઃ ॥

પિતૄણાં વલ્લભો યસ્માદ્ ધરીન્દ્રાણાં શિવસ્ય ચ
પાહિ રાજત તસ્માત્ત્વં શોકસંસારસાગરાત્ ॥

ઇત્થં નિવેદ્ય યો દદ્યાદ્ રજતાચલમુત્તમમ્
ગવામયુતદાનસ્ય ફલં પ્રાપ્નોતિ માનવઃ ॥

સોમલોકે સ ગન્ધર્વૈઃ કિંનરાપ્સરસાં ગણૈઃ
પૂજ્યમાનો વસેદ્વિદ્વાન્ યાવદાભૂતસંપ્લવમ્ ॥