મત્સ્ય પુરાણ · અધ્યાય 87
અતઃ પરં પ્રવક્ષ્યામિ તિલશૈલં વિધાનતઃ
યત્પ્રદાનાન્નરો યાતિ વિષ્ણુલોકં સનાતનમ્ ॥
ઉત્તમો દશભિર્ દ્રોણૈર્ મધ્યમઃ પઞ્ચભિઃ સ્મૃતઃ
ત્રિભિઃ કનિષ્ઠો વિપ્રેન્દ્ર તિલશૈલઃ પ્રકીર્તિતઃ ॥
પૂર્વવચ્ચાપરાન્સર્વાન્ વિષ્કમ્ભાનભિતો ગિરીન્
દાનમન્ત્રાન્ પ્રવક્ષ્યામિ યથાવન્મુનિપુંગવ ॥
યસ્માન્મધુવધે વિષ્ણોર્ દેહસ્વેદસમુદ્ભવાઃ
તિલાઃ કુશાશ્ચ માષાશ્ચ તસ્માચ્છાન્ત્યૈ ભવત્વિહ ॥
હવ્યે કવ્યે ચ યસ્માચ્ચ તિલા એવાભિરક્ષણમ્
ભવાદુદ્ધર શૈલેન્દ્ર તિલાચલ નમો ઽસ્તુ તે ॥
ઇત્યામન્ત્ર્ય ચ યો દદ્યાત્ તિલાચલમનુત્તમમ્
સ વૈષ્ણવં પદં યાતિ પુનરાવૃત્તિદુર્લભમ્ ॥
દીર્ઘાયુષ્યં સમાપ્નોતિ પુત્રપૌત્રૈશ્ચ મોદતે
પિતૃભિર્દેવગન્ધર્વૈઃ પૂજ્યમાનો દિવં વ્રજેત્ ॥
મૂળ પાઠ: Matsyapurāṇa, 1-176 · Edition: Calcutta: Caukhamba Vidyabhavan, 1954. · Data entry Oliver Hellwig · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0