મત્સ્ય પુરાણ · અધ્યાય 86

અથ પાપહરં વક્ષ્યે સુવર્ણાચલમુત્તમમ્
યસ્ય પ્રદાનાદ્ભવનં વૈરિઞ્ચં યાતિ માનવઃ ॥

ઉત્તમઃ પલસાહસ્રો મધ્યમઃ પઞ્ચભિઃ શતૈઃ
તદર્ધેનાધમસ્તદ્વદ્ અલ્પવિત્તો ઽપિ શક્તિતઃ
દદ્યાદેકપલાદૂર્ધ્વં યથાશક્ત્યા વિમત્સરઃ ॥

ધાન્યપર્વતવત્સર્વં વિદધ્યાન્મુનિપુંગવ
વિષ્કમ્ભશૈલાસ્તદ્વચ્ચ ઋત્વિગ્ભ્યઃ પ્રતિપાદયેત્ ॥

નમસ્તે બ્રહ્મબીજાય બ્રહ્મગર્ભાય તે નમઃ
યસ્માદનન્તફલદસ્ તસ્માત્પાહિ શિલોચ્ચય ॥

યસ્માદગ્નેરપત્યં ત્વં યસ્માત્પુણ્યં જગત્પતે
હેમપર્વતરૂપેણ તસ્માત્પાહિ નગોત્તમ ॥

અનેન વિધિના યસ્તુ દદ્યાત્કનકપર્વતમ્
સ યાતિ પરમં બ્રહ્મ લોકમાનન્દકારકમ્
તત્ર કલ્પશતં તિષ્ઠેત્ તતો યાતિ પરાં ગતિમ્ ॥