મત્સ્ય પુરાણ · અધ્યાય 56

કૃષ્ણાષ્ટમીમથો વક્ષ્યે સર્વપાપપ્રણાશિનીમ્
શાન્તિર્મુક્તિશ્ચ ભવતિ જયઃ પુંસાં વિશેષતઃ ॥

શંકરં માર્ગશિરસિ શમ્ભું પૌષે ઽભિપૂજયેત્
માઘે મહેશ્વરં દેવં મહાદેવં ચ ફાલ્ગુને ॥

સ્થાણું ચૈત્રે શિવં તદ્વદ્ વૈશાખે ત્વર્ચયેન્નરઃ
જ્યેષ્ઠે પશુપતિં ચાર્ચેદ્ આષાઢે ઉગ્રમર્ચયેત્ ॥

પૂજયેચ્છ્રાવણે શર્વં નભસ્યે ત્ર્યમ્બકં તથા
હરમાશ્વયુજે માસિ તથેશાનં ચ કાર્ત્તિકે ॥

કૃષ્ણાષ્ટમીષુ સર્વાસુ શક્તઃ સમ્પૂજયેદ્દ્વિજાન્
ગોભૂહિરણ્યવાસોભિઃ શિવભક્તાનુપોષિતઃ ॥

ગોમૂત્રઘૃતગોક્ષીર તિલાન્ યવકુશોદકમ્
ગોશૃઙ્ગોદશિરીષાર્ક બિલ્વપત્ત્રદધીનિ ચ
પઞ્ચગવ્યં ચ સંપ્રાશ્ય શંકરં પૂજયેન્નિશિ ॥

અશ્વત્થં ચ વટં ચૈવો -દુમ્બરં પ્લક્ષમેવ ચ
પલાશં જમ્બુવૃક્ષં ચ વિદુઃ ષષ્ઠં મહર્ષયઃ ॥

માર્ગશીર્ષાષાઢમાસાભ્યાં દ્વાભ્યાં દ્વાભ્યામિતિક્રમાત્
એકૈકં દન્તપવનં વૃક્ષેષ્વેતેષુ ભક્ષયેત્ ॥

દેવાય દદ્યાદર્ઘ્યં ચ કૃષ્ણાં ગાં કૃષ્ણવાસસમ્
દદ્યાત્સમાપ્તે દધ્યન્નં વિતાનધ્વજચામરમ્ ॥

દ્વિજાનામુદકુમ્ભાંશ્ચ પઞ્ચરત્નસમન્વિતાન્
ગાવઃ કૃષ્ણાઃ સુવર્ણં ચ વાસાંસિ વિવિધાનિ ચ
અશક્તસ્તુ પુનર્દદ્યાદ્ ગામેકામપિ શક્તિતઃ ॥

ન વિત્તશાઠ્યં કુર્વીત કુર્વન્દોષમવાપ્નુયાત્
કૃષ્ણાષ્ટમીમુપોષ્યૈવ સપ્તકલ્પશતત્રયમ્
પુમાન્સમ્પૂજિતો દેવૈઃ શિવલોકે મહીયતે ॥