મત્સ્ય પુરાણ · અધ્યાય 37

સર્વાણિ કાર્યાણિ સમાપ્ય રાજન્ ગૃહાન્પરિત્યજ્ય વનં ગતો ઽસિ
તત્ત્વાં પૃચ્છામિ નહુષસ્ય પુત્ર કેનાપિ તુલ્યસ્તપસા યયાતે ॥

નાહં દેવમનુષ્યેષુ ન ગન્ધર્વમહર્ષિષુ
આત્મનસ્તપસા તુલ્યં કંચિત્પશ્યામિ વાસવ ॥

યદાવમંસ્થાઃ સદૃશઃ શ્રેયસશ્ચ પાપીયસશ્ ચાવિદિતપ્રભાવઃ
તસ્માલ્લોકા હ્ય્ અન્તવન્તસ્તવેમે ક્ષીણે પુણ્યે પતિતો ઽસ્યદ્ય રાજન્ ॥

સુરર્ષિગન્ધર્વનરાવમાનાત્ ક્ષયં ગતા મે યદિ શક્રલોકાઃ
ઇચ્છામ્યહં સુરલોકાદ્વિહીનઃ સતાં મધ્યે પતિતું દેવરાજ ॥

સતાં સકાશે પતિતો ઽસિ રાજંશ્ ચ્યુતઃ પ્રતિષ્ઠાં યત્ર લબ્ધાસિ ભૂયઃ
એવં વિદિત્વા તુ પુનર્યયાતે ન તે ઽવમાન્યાઃ સદૃશઃ શ્રેયસે ચ ॥

તતઃ પપાતામરરાજજુષ્ટાત્ પુણ્યાલ્લોકાત્પતમાનં યયાતિમ્
સમ્પ્રેક્ષ્ય રાજર્ષિવરો ઽષ્ટકસ્ તમ્ ઉવાચ સદ્ધર્મવિધાનગોપ્તા ॥

કસ્ત્વં યુવા વાસવતુલ્યરૂપઃ સ્વતેજસા દીપ્યમાનો યથાગ્નિઃ
પતસ્યુદીર્ણામ્બુધરપ્રકાશઃ ખે ખેચરાણાં પ્રવરો યથાર્કઃ ॥

દૃષ્ટ્વા ચ ત્વાં સૂર્યપથાત્પતન્તં વૈશ્વાનરાર્કદ્યુતિમપ્રમેયમ્
કિંનુસ્વિદ્ એતત્ પતતીવ સર્વે વિતર્કયન્તઃ પરિમોહિતાઃ સ્મઃ ॥

દૃષ્ટ્વા ચ ત્વાધિષ્ઠિતં દેવમાર્ગે શક્રાર્કવિષ્ણુપ્રતિમપ્રભાવમ્
પ્રત્યુદ્ગતાસ્ત્વાં વયમદ્ય સર્વે તસ્માત્પાતે તવ જિજ્ઞાસમાનાઃ ॥

ન ચાપિ ત્વાં ધૃષ્ણવઃ પ્રષ્ટુમ્ અગ્રે ન ચ ત્વમસ્માન્પૃચ્છસિ કે વયં સ્મ
તત્ત્વાં પૃચ્છામિ સ્પૃહણીયરૂપં કસ્ય ત્વં વા કિંનિમિત્તં ત્વમાગાઃ ॥

ભયં તુ તે વ્યેતુ વિષાદમોહૌ ત્યજાશુ દેવેન્દ્રસમાનરૂપ
ત્વાં વર્તમાનં હિ સતાં સકાશે શક્રો ન સોઢું બલહાપિ શક્તઃ ॥

સન્તઃ પ્રતિષ્ઠા હિ સુખચ્યુતાનાં સતાં સદૈવામરરાજકલ્પ
તે સંગતાઃ સ્થાવરજઙ્ગમેશાઃ પ્રતિષ્ઠિતસ્ત્વં સદૃશેષુ સત્સુ ॥

પ્રભુરગ્નિઃ પ્રતપને ભૂમિરાવપને પ્રભુઃ
પ્રભુઃ સૂર્યઃ પ્રકાશાચ્ચ સતાં ચાભ્યાગતઃ પ્રભુઃ ॥