મત્સ્ય પુરાણ · અધ્યાય 36

સ્વર્ગતસ્તુ સ રાજેન્દ્રો ન્યવસદ્દેવસદ્મનિ
પૂજિતસ્ત્રિદશૈઃ સાધ્યૈર્ મરુદ્ભિર્વસુભિસ્તથા ॥

દેવલોકાદ્ બ્રહ્મલોકં સંચરન્પુણ્યકૃદ્વશી
અવસત્પૃથિવીપાલો દીર્ઘકાલમિતિ શ્રુતિઃ ॥

સ કદાચિન્નૃપશ્રેષ્ઠો યયાતિઃ શક્રમાગતઃ
કથાન્તે તત્ર શક્રેણ પૃષ્ટઃ સ પૃથિવીપતિઃ ॥

યદા સ પૂરુસ્તવ રૂપેણ રાજઞ્ જરાં ગૃહીત્વા પ્રચચાર લોકે
તદા રાજ્યં સમ્પ્રદાયૈવ તસ્મૈ ત્વયા કિમુક્તઃ કથયેહ સત્યમ્ ॥

પ્રકૃત્યનુમતે પૂરું રાજ્યે કૃત્વેદમબ્રુવમ્
ગઙ્ગાયમુનયોર્મધ્યે કૃત્સ્નો ઽયં વિષયસ્તવ
મધ્યે પૃથિવ્યાસ્ત્વં રાજા ભ્રાતરો ઽન્તે ઽધિપાસ્તવ ॥

અક્રોધનઃ ક્રોધનેભ્યો વિશિષ્ટસ્ તથા તિતિક્ષુર્ અતિતિક્ષોર્ વિશિષ્ટઃ
અમાનુષેભ્યો માનુષશ્ચ પ્રધાનો વિદ્વાંસ્તથૈવાવિદુષઃ પ્રધાનઃ ॥

આક્રુશ્યમાનો નાક્રોશેન્ મન્યુમેવ તિતિક્ષતિ
આક્રોષ્ટારં નિર્દહતિ સુકૃતં ચાસ્ય વિન્દતિ ॥

નારુન્તુદઃ સ્યાન્ન નૃશંસવાદી ન હીનતઃ પરમ્ અભ્યાદદીત
યયાસ્ય વાચા પર ઉદ્વિજેત ન તાં વદેદ્રુશતીં પાપલૌલ્યામ્ ॥

અરુન્તુદં પુરુષં તીવ્રવાચં વાક્કણ્ટકૈર્ વિતુદન્તં મનુષ્યાન્
વિદ્યાદ્ અલક્ષ્મીકતમં જનાનાં મુખે નિબદ્ધં નિરૃતિં વહન્તમ્ ॥

સદ્ભિઃ પુરસ્તાદભિપૂજિતઃ સ્યાત્ સદ્ભિસ્તથા પૃષ્ઠતો રક્ષિતઃ સ્યાત્
સદા સતામ્ અતિવાદાંસ્તિતિક્ષેત્ સતાં વૃત્તં પાલયન્સાધુવૃતઃ ॥

વાક્સાયકા વદનાન્નિષ્પતન્તિ યૈર્ આહતઃ શોચતિ વા ત્ર્યહાનિ
પરસ્ય નો મર્મસુ તે પતન્તિ તાન્પણ્ડિતો નાવસૃજેત્પરેષુ ॥

નાસ્તીદૃશં સંવનનં ત્રિષુ લોકેષુ કિંચન
યથા મૈત્રી ચ લોકેષુ દાનં ચ મધુરા ચ વાક્ ॥

તસ્માત્સાન્ત્વં સદા વાચ્યં ન વાચ્યં પરુષં ક્વચિત્
પૂજ્યાન્સમ્પૂજયેદ્ દદ્યાન્ નાભિશાપં કદાચન ॥