મત્સ્ય પુરાણ · અધ્યાય 132
અશીલેષુ પ્રદુષ્ટેષુ દાનવેષુ દુરાત્મસુ
લોકેષૂત્સાદ્યમાનેષુ તપોધનવનેષુ ચ ॥
સિંહનાદે વ્યોમગાનાં તેષુ ભીતેષુ જન્તુષુ
ત્રૈલોક્યે ભયસંમૂઢે તમોન્ધન્વમ્ ઉપાગતે ॥
આદિત્યા વસવઃ સાધ્યાઃ પિતરો મરુતાં ગણાઃ
ભીતાઃ શરણમાજગ્મુર્ બ્રહ્માણાં પ્રપિતામહમ્ ॥
તે તં સ્વર્ણોત્પલાસીનં બ્રહ્માણં સમુપાગતાઃ
નેમુરૂચુશ્ચ સહિતાઃ પઞ્ચાસ્યં ચતુરાનનમ્ ॥
વરગુપ્તાસ્તવૈવેહ દાનવાસ્ત્રિપુરાલયાઃ
બાધન્તે ઽસ્માન્યથા પ્રેષ્યાન્ અનુશાધિ તતો ઽનઘ ॥
મેઘાગમે યથા હંસા મૃગાઃ સિંહભયાદિવ
દાનવાનાં ભયાત્તદ્વદ્ ભ્રમામો હિ પિતામહ ॥
પુત્રાણાં નામધેયાનિ કલત્રાણાં તથૈવ ચ
દાનવૈર્ભ્રામ્યમાણાનાં વિસ્મૃતાનિ તતો ઽનઘ ॥
દેવવેશ્મપ્રભઙ્ગાશ્ચ આશ્રમભ્રંશનાનિ ચ
દાનવૈર્લોમમોહાન્ધૈઃ ક્રિયન્તે ચ ભ્રમન્તિ ચ ॥
યદિ ન ત્રાયસે લોકં દાનવૈર્વિદ્રુતં દ્રુતમ્
ધર્ષણાનેન નિર્દેવં નિર્મનુષ્યાશ્રમં જગત્ ॥
ઇત્યેવં ત્રિદશૈરુક્તઃ પદ્મયોનિઃ પિતામહઃ
પ્રત્યાહ ત્રિદશાન્ સેન્દ્રાન્ ઇન્દુતુલ્યાનનઃ પ્રભુઃ ॥
ભયસ્ય યો વરો દત્તો મયા મતિમતાં વરાઃ
તસ્યાન્ત એષ સમ્પ્રાપ્તો યઃ પુરોક્તો મયા સુરાઃ ॥
તચ્ચ તેષામધિષ્ઠાનં ત્રિપુરં ત્રિદશર્ષભાઃ
એકેષુપાતમોક્ષેણ હન્તવ્યં નેષુવૃષ્ટિભિઃ ॥
ભવતાં ચ ન પશ્યામિ કમપ્યત્ર સુરર્ષભાઃ
યસ્તુ ચૈકપ્રહારેણ પુરં હન્યાત્ સદાનવમ્ ॥
ત્રિપુરં નાલ્પવીર્યેણ શક્યં હન્તું શરેણ તુ
એકં મુક્ત્વા મહાદેવં મહેશાનં પ્રજાપતિમ્ ॥
તે યૂયં યદિ અન્યે ચ ક્રતુવિધ્વંસકં હરમ્
યાચામઃ સહિતા દેવં ત્રિપુરં સ હનિષ્યતિ ॥
કૃતઃ પુરાણાં વિષ્કમ્ભો યોજમાનાં શતં શતમ્
યથા ચૈકપ્રહારેણ હન્યતે વૈ ભવેન તુ
પુષ્યયોગેણ યુક્તાનિ તાનિ ચૈકક્ષણેન તુ ॥
તતો દેવૈશ્ચ સમ્પ્રોક્તો યાસ્યામ ઇતિ દુઃખિતૈઃ
પિતામહશ્ચ તૈઃ સાર્ધં ભવસંસદમાગતઃ ॥
તં ભવં ભૂતભવ્યેશં ગિરિશં શૂલપાણિનમ્
પશ્યન્તિ ચોમયા સાર્ધં નન્દિના ચ મહાત્મના ॥
અગ્નિવર્ણમજં દેવમ્ અગ્નિકુણ્ડનિભેક્ષણમ્
અગ્ન્યાદિત્યસહસ્રાભમ્ અગ્નિવર્ણવિભૂષિતમ્ ॥
ચન્દ્રાવયવલક્ષ્માણં ચન્દ્રસૌમ્યતરાનનમ્
આગમ્ય તમજં દેવમ્ અથ તં નીલલોહિતમ્
અસ્તુવન્ગોપતિં શમ્ભું વરદં પાર્વતીપતિમ્ ॥
નમો ભવાય શર્વાય રુદ્રાય વરદાય ચ
પશૂનાં પતયે નિત્યમ્ ઉગ્રાય ચ કપર્દિને ॥
મહાદેવાય ભીમાય ત્ર્યમ્બકાય ચ શાન્તયે
ઈશાનાય ભયઘ્નાય નમસ્ત્વન્ધકઘાતિને ॥
નીલગ્રીવાય ભીમાય વેધસે વેધસા સ્તુતે
કુમારશત્રુનિઘ્નાય કુમારજનકાય ચ ॥
વિલોહિતાય ધૂમ્રાય વરાય ક્રથનાય ચ
નિત્યં નીલશિખણ્ડાય શૂલિને દિવ્યશાયિને ॥
ઉરગાય ત્રિનેત્રાય હિરણ્યવસુરેતસે
અચિન્ત્યાયામ્બિકાભર્ત્રે સર્વદેવસ્તુતાય ચ ॥
વૃષધ્વજાય મુણ્ડાય જટિને બ્રહ્મચારિણે
તપ્યમાનાય સલિલે બ્રહ્મણ્યાયાજિતાય ચ ॥
વિશ્વાત્મને વિશ્વસૃજે વિશ્વમાવૃત્ય તિષ્ઠતે
નમો ઽસ્તુ દિવ્યરૂપાય પ્રભવે દિવ્યશમ્ભવે ॥
અભિગમ્યાય કામ્યાય સ્તુત્યાયાર્ચ્યાય સર્વદા
ભક્તાનુકમ્પિને નિત્યં દિશતે યન્મનોગતમ્ ॥
મૂળ પાઠ: Matsyapurāṇa, 1-176 · Edition: Calcutta: Caukhamba Vidyabhavan, 1954. · Data entry Oliver Hellwig · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0