મત્સ્ય પુરાણ · અધ્યાય 111

કથં સર્વમિદં પ્રોક્તં પ્રયાગસ્ય મહામુને
એતન્નઃ સર્વમાખ્યાહિ યથા હિ મમ તારયેત્ ॥

શૃણુ રાજન્પ્રયાગે તુ પ્રોક્તં સર્વમિદં જગત્
બ્રહ્મા વિષ્ણુસ્તથેશાનો દેવતાઃ પ્રભુરવ્યયઃ ॥

બ્રહ્મા સૃજતિ ભૂતાનિ સ્થાવરં જઙ્ગમં ચ યત્
તાન્યેતાનિ પરં લોકે વિષ્ણુઃ સંવર્ધતે પ્રજાઃ ॥

કલ્પાન્તે તત્સમગ્રં હિ રુદ્રઃ સંહરતે જગત્
તદા પ્રયાગતીર્થં ચ ન કદાચિદ્વિનશ્યતિ ॥

ઈશ્વરઃ સર્વભૂતાનાં યઃ પશ્યતિ સ પશ્યતિ
યત્નેનાનેન તિષ્ઠન્તિ તે યાન્તિ પરમાં ગતિમ્ ॥

આખ્યાહિ મે યથાતથ્યં યથૈષા તિષ્ઠતિ શ્રુતિઃ
કેન વા કારણેનૈવ તિષ્ઠન્તે લોકસત્તમાઃ ॥

પ્રયાગે નિવસન્ત્યેતે બ્રહ્મવિષ્ણુમહેશ્વરાઃ
કારણં તત્પ્રવક્ષ્યામિ શૃણુ તત્ત્વં યુધિષ્ઠિર ॥

પઞ્ચયોજનવિસ્તીર્ણં પ્રયાગસ્ય તુ મણ્ડલમ્
તિષ્ઠન્તિ રક્ષણાયાત્ર પાપકર્મનિવારણાત્ ॥

ઉત્તરેણ પ્રતિષ્ઠાનાચ્ છદ્મના બ્રહ્મ તિષ્ઠતિ
વેણીમાધવરૂપી તુ ભગવાંસ્તત્ર તિષ્ઠતિ ॥

માહેશ્વરો વટો ભૂત્વા તિષ્ઠતે પરમેશ્વરઃ
તતો દેવાઃ સગન્ધર્વાઃ સિદ્ધાશ્ચ પરમર્ષયઃ
રક્ષન્તિ મણ્ડલં નિત્યં પાપકર્મનિવારણાત્ ॥

યસ્મિઞ્જુહ્વન્સ્વકં પાપં નરકં ચ ન પશ્યતિ
એવં બ્રહ્મા ચ વિષ્ણુશ્ચ પ્રયાગે સ મહેશ્વરઃ ॥

સપ્તદ્વીપાઃ સમુદ્રાશ્ચ પર્વતાશ્ચ મહીતલે
રક્ષમાણાશ્ચ તિષ્ઠન્તિ યાવદાભૂતસંપ્લવમ્ ॥

યે ચાન્યે બહવઃ સર્વે તિષ્ઠન્તિ ચ યુધિષ્ઠિર
યત્ પૃથિવી તત્સમાશ્રિત્ય નિર્મિતા દૈવતૈસ્ ત્રિભિઃ ॥

પ્રજાપતેરિદં ક્ષેત્રં પ્રયાગમિતિ વિશ્રુતમ્
એતત્પુણ્યં પવિત્રં વૈ પ્રયાગં ચ યુધિષ્ઠિર
સ્વરાજ્યં કુરુ રાજેન્દ્ર ભ્રાતૃભિઃ સહિતો ઽનઘ ॥