માનવગૃહ્યસૂત્ર · અધ્યાય 2.17

ઇતિ દ્વિતીયે ષોડશઃ ખણ્ડઃ ॥16॥
સપ્તદશઃ ખણ્ડઃ
અયૂથિકે ભયાર્ત્તે કપોતે ગૃહાન્ પ્રવિષ્ટે તસ્યાજ્નૌ પદં દૃશ્યેત દધાનિ સકતુષુ ઘૃતે વા દેવાઃ કપોત ઇતિ પ્રત્યૃચં જપેજ્જુહુયાદ્વા દેવાઃ કપોત ઇષિતો યદિચ્છન્દૂતો નિરૃત્યા ઇદમાજગામ ।
તસ્મા અર્ચામ કૃષ્ણવામ નિષ્કૃતિં શં નો અસ્તુ દ્વિપદે શં ચતુષ્પદે ॥
શિવઃ કપોત ઇષિતો નો અસ્ત્વનાગા દેવાઃ શકુનો ગૃહેષુ
અગ્નિર્હિ વિપ્રો જુષતાં હવિર્નઃ પરિહેતિઃ પક્ષિણો નો વૃણાક્તુ ॥
હેતિઃ પક્ષિણી ન દભાત્યસ્માનાષ્ટ્યાં પદં કૃણુતે અગ્નિધાને ।
સં નો ગોભ્યશ્ચ પુરુષેભ્યશ્ચાસ્તુ માનો હિંસીદિહ દેવાઃ કપોતઃ ॥
યદુલૂકો વદતિ મોઘમેતદ્યત્કપોતઃ પદમગ્નૌ કૃણોતિ ।
યસ્ય દૂતઃ પ્રહિત એષ એતત્તસ્મૈ યમાય નમો અસ્તુ મૃત્યવે ॥
ઋચા કપોતં નુદત પ્રમોદમિષં મદન્તઃ પરિ ગાં નયધ્વમ્ ।
સંયોપયન્તો દુરિતાનિ વિશ્વા હિત્વા ન ઊર્જં પ્રપતાત્પતિષ્ઠઃ ॥
ઇતિ

પદમાદાય દક્ષિણા પ્રત્યગ્ હરન્તિ

સહાધિકરણૈર્યન્તિ

સ્વકૃત ઇરિણે પદં ન્યસ્યાધ્યધિ

ધામ્નો ધામ્ન ઇતિ તિસૃભિઃ પરોગોષ્ઠં મારજયન્તે

અનપેક્ષમાણાઃ પ્રત્યાયન્તિ

અગ્ન આયૂંષિ પવસે અગ્નિરૃષિરગ્ને પવસ્વેતિ પ્રત્યેત્ય જપન્તિ