મહાસુભાષિતસંગ્રહ · શ્લોક 9115-9134
કવિરહિતાઃ કવિલાપા જાયન્તે કણ્ઠશોષણાયૈવ ।
સંમુખગતઃ કવિશ્ચેત્ ભવતિ કુલપિતાપિ કવિકુલપિતૈવ ॥
કવિરેવ કવેર્વેત્તિ કાવ્યકર્મણિ કૌશલમ્ ।
શેષાહિરેવ જાનાતિ ભુવો ભારસ્ય નિશ્ચયમ્ ॥
કવિર્ભારદ્વાજો જગદવધિજાગ્રન્નિજયશા રસશ્રેણીમર્મવ્યવહરણહેવાકરસિકઃ ।
યદીયાનાં વાચાં રસિકહૃદયોલ્લાસનવિધા- વમન્દાનન્દાત્મા પરિણયતિ સન્દર્ભમહિમા ॥
કવિવાક્યામૃતતીર્થ- સ્નાનૈઃ પૂતા ભૃશં યશોદેહાઃ ।
યેષાં ત એવ ભૂપા જીવન્તિ મૃતા વૃથૈવાન્યે ॥
કવિવિદ્યાદુરાધર્ષો યો રાક્ષસ ઇવાપરઃ ।
દક્ષિણસ્થો લબ્ધવર્ણો વિખ્યાતઃ કવિરાક્ષસઃ ॥
કવિષુ દધતમુત્કર્ષં વિસ્ફુરદનવદ્યહૃદ્યવાગ્વર્ષમ્ ।
ઇહ ખલુ ખલપ્રધર્ષં શ્રીહર્ષં નૌમિ હર્ષસંઘર્ષમ્ ॥
કવિહૃદયેષ્વનસૂયા કસ્તૂરીકર્દમેષ્વમાલિન્યમ્ ।
અક્ષારતા પયોધા- વવનીપાલેષુ પાણ્ડિત્યમ્ ॥
કવીનાં ચ બુધાનાં ચ વદાન્યાનાં ચ યો ગુરુઃ ।
નાનાશાસ્ત્રચણપ્રજ્ઞઃ શિવનાથઃ સ નમ્યતે ॥
કવીનાં મહતાં સૂક્તૈર્ ગૂઢાર્થાન્તરસૂચિભિઃ ।
વિધ્યમાનશ્રુતેર્માભૂદ્ દુર્જનસ્ય કથં વ્યથા ॥
કવીનાં માનસં નૌમિ તરન્તિ પ્રતિભામ્ભસિ ।
યત્ર હંસવયાંસીવ ભુવનાનિ ચતુર્દશ ॥
કવીનાં સંતાપો ભ્રમણમભિતો દુર્ગતિરિતિ ત્રયાણાંપઞ્ચત્વં રચયસિ ન તચ્ ચિત્રમધિકમ્ ।
ચતુર્ણાં વેદાનાં વ્યરચિ નવતા વીર ભવતા દ્વિષત્સેનાલીનાભયુતમપિ લક્ષં ત્વમકૃથાઃ ॥
કવીનામગલદ્ દર્પો નૂનં વાસવદત્તયા ।
શક્ત્યેવ પાણ્ડુપુત્રાણાં ગતયા કર્ણગોચરમ્ ॥
કવીન્દું નૌમિ વાલ્મીકિં યસ્ય રામાયણીં કથામ્ ।
ચન્દ્રિકામિવ ચિન્વન્તિ ચકોરા ઇવ સાધવઃ ॥
કવીન્દ્રાણામાસન્ પ્રથમતરમેવાઙ્ગણભુવશ્ ચલદ્ભૃઙ્ગાસઙ્ગાકુલકરિમદામોદમધુરાઃ ।
અમી પશ્ચાત્ તેષામુપરિ પતિતા રુદ્રનૃપતેઃ કટાક્ષાઃ ક્ષીરોદપ્રસરદુરુવીચીસહચરાઃ ॥
કવીશ્વરાણાં વચસાં વિનોદૈર્ નન્દન્તિ વિદ્યાનિધયો ન ચાન્યે ।
ચન્દ્રોપલા એવ કરૈઃ સુધાંશોર્ દ્રવન્તિ નાન્યા દૃષદઃ કદાચિત્ ॥
કવેરભિપ્રાયમશબ્દગોચરં સ્ફુરન્તમાર્દ્રેષુ પદેષુ કેવલમ્ ।
વદદ્ભિરઙ્ગૈઃ કૃતરોમવિક્રિયૈર્ જનસ્ય તૂષ્ણીં ભવતોઽયમઞ્જલિઃ ॥
કશાભિરિવ હૈમીભિર્ વિદ્યુદ્ભિરભિતાડિતમ્ ।
અન્તઃસ્તનિતનિર્ઘોષં સવેદનમિવામ્બરમ્ ॥
કશ્ચ પ્રત્યક્ષમુત્સૃજ્ય સંશયસ્થમલક્ષણમ્ ।
આયતિસ્થં ચરેદ્ ધર્મ ક્ષત્રબન્ધુરનિશ્ચિતમ્ ॥
કશ્ચિચ્ છસ્ત્રાપાતમૂઢોઽપવોઢુર્ લબ્ધ્વા ભૂયશ્ચેતનામાહવાય ।
વ્યાવર્તિષ્ટ ક્રોશતઃ સખ્યુરુચ્ચૈસ્ ત્યક્તશ્ચાત્મા કા ચ લોકાનુવૃત્તિઃ ॥
કશ્ચિત્ કરાભ્યામુપગૂઢનાલમ્ આલોલપત્રાભિહતદ્વિરેફમ્ ।
રજોભિરન્તઃપરિવેષબન્ધિ લીલારવિન્દં ભ્રમયાંચકાર ॥
કશ્ચિત્ કષ્ટં કિરતિ કરકાજાલમેકોઽતિમાત્રં ગર્જત્યેવ ક્ષિપતિ વિષયં વૈદ્યુતં વહ્નિમન્યઃ ।
સૂતે વાતં જવનમપરસ્તેન જાનીહિ તાવત્ કિં વ્યાદત્સે વિહગ વદનં તત્ર તત્રામ્બુવાહે ॥
મૂળ પાઠ: Mahāsubhāṣitasaṃgraha 1-9979 · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0