મહાસુભાષિતસંગ્રહ · શ્લોક 4825-4844
આનન્દકન્દમખિલશ્રુતિસારમેકમ્ અધ્યાત્મદીપમતિદુસ્તરમઞ્જનાભમ્ ।
આકૃષ્ય સાન્દ્રકુચયોઃ પરિરભ્ય કામં સંપ્રાપ્ય ગોપવનિતા બત પુણ્યપુઞ્જાઃ ॥
આનન્દકારિ મદનજ્વરદર્પહારિ પીયૂષપઙ્કપરિહાસરસાનુકારિ ।
પ્રેમપ્રસારિ પરમાભ્યુદયાનુકારિ વામભ્રુવાં હરતિ કિં ન મનો વિકારિ ॥
આનન્દ ક્વચિદઞ્ચ મુઞ્ચ હૃદયં ચાતુર્ય ધૈર્ય ત્વયા સ્થેયં ક્વેતિ વિચાર્યતાં રસિકતે નિર્યાહિ પર્યાકુલા ।
રક્તામ્ભોજપરીતષટ્પદનદત્પક્ષોપમાનક્ષમ- ક્ષુભ્યત્પક્ષ્મચલાચલેક્ષણયુગં પશ્યામિ તસ્યા મુખમ્ ॥
આનન્દજઃ શોકજમશ્રુ બાષ્પસ્ તયોરશીતં શિશિરો બિભેદ ।
ગઙ્ગાસરય્વોર્જલમુષ્ણતપ્તં હિમાદ્રિનિસ્યન્દ ઇવાવતીર્ણઃ ॥
આનન્દતાણ્ડવપુરે દ્રવિડસ્ય ગેહે ચિત્રં વસિષ્ઠવનિતાસમમાજ્યપાત્રમ્ ।
વિદ્યુલ્લતેવ પરિનૃત્યતિ તત્ર દર્વી ધારાં વિલોકયતિ યોગબલેન સિદ્ધઃ ॥
આનન્દધામનિ ચિદેકરસેઽદ્વિતીયે તસ્મિન્ પદેઽસ્તુ મમ ચિત્તમગોચરેઽપિ ।
યત્ સદ્વ્રજસ્થિતિજુષાં સુહૃદાં કુમારા- દીનામધીનમિવ ગોચરતામુપૈતિ ॥
આનન્દબાષ્પરોમાઞ્ચૌ યસ્ય સ્વેચ્છાવશંવદૌ ।
કિં તસ્ય સાધનૈરન્યૈઃ કિંકરાઃ સર્વપાર્થિવાઃ ॥
આનન્દમમન્દમિમં કુવલયદલલોચને દદાસિ ત્વમ્ ।
વિરહસ્ત્વયૈવ જનિતસ્ તાપયતિતરાં શરીરં મે ॥
આનન્દમાત્રમકરન્દમનન્તગન્ધં યોગીન્દ્રસુસ્થિરમિલિન્દમપાસ્તબન્ધમ્ ।
વેદાન્તસૂર્યકિરણૈકવિકાસશીલં હેરમ્બપાદશરદમ્બુજમાનતોઽસ્મિ ॥
આનન્દમાદધતમાયતલોચનાનામ્ આનીલમાવલિતકન્ધરમાત્તવંશમ્ ।
આપાદમા મુકુટમાકલિતામૃતૌઘમ્ આકારમાકલયતામમુમન્તરં નઃ ॥
આનન્દમિશ્રમદનજ્વરદીપનાનિ ગાઢાનુરાગરસવન્તિ તદા તદા ચ ।
સ્નેહાઙ્કનાનિ મમ મુગ્ધદૃશશ્ચ કણ્ઠે કષ્ટં સ્મરામિ તવ તાનિ ગતાગતાનિ ॥
આનન્દમુગ્ધનયનાં શ્રિયમઙ્કભિત્તૌ બિભ્રત્ પુનાતુ ભવતો ભગવાન્ નૃસિંહઃ ।
યસ્યાવલોકનવિલાસવશાદિવાસીદ્ ઉત્સન્નલાઞ્છનમૃગઃ કમલામુખેન્દુઃ ॥
આનન્દમૃગદાવાગ્નિઃ શીલશાખિમદદ્વિપઃ ।
જ્ઞાનદીપમહાવાયુર્ અયં ખલસમાગમઃ ॥
આનન્દયતિ કોઽત્યર્થં સજ્જનાનેવ ભૂતલે ।
પ્રબોધયતિ પદ્માનિ તમાંસિ ચ નિહન્તિ કઃ ॥
આનન્દયતિ સત્ત્વાનિ યો હિ મઙ્ગલમઞ્જુવાક્ ।
નિન્દામેષ્યતિ લોકે સઃ પરવાક્યનિગૂહકઃ ॥
આનન્દયન્તમરવિન્દવનાનિ ધૂપૈર્ ઉદ્વેજયન્તમસકૃન્નવકૈરવાણિ ।
પ્રક્ષાલયન્તમભિતો ભુવનાનિ ધામ્ના ભાસ્વન્તમન્તકમહં વિપદાં ભજામિ ॥
આનન્દયન્તિ મદયન્તિ વિષાદયન્તિ યૂનાં મનાંસિ તવ યાનિ વિલોકનાનિ ।
કિં મન્ત્રમાવહસિ તાદૃશમૌષધં વા કિં વા કૃશોદરિ દૃશોરિયમેવ રીતિઃ ॥
આનન્દયન્તિ યુક્ત્યા તાઃ સેવિતા ઘ્નન્તિ ચાન્યથા ।
દુર્વિજ્ઞેયાઃ પ્રકૃત્યૈવ તસ્માદ્ વેશ્યા વિષોપમાઃ ॥
આનન્દસિન્ધુરતિચાપલશાલિચિત્ત- સંદાનનૈકસદનં ક્ષણમપ્યમુક્તા ।
યા સર્વદૈવ ભવતા તદુદન્તચિન્તા તાન્તિં તનોતિ તવ સંપ્રતિ ધિગ્ધિગસ્માન્ ॥
આનન્દસુન્દરપુરન્દરમુક્તમાલ્યં મૌલૌ હઠેન નિહિતં મહિષાસુરસ્ય ।
પાદામ્બુજં ભવતુ મે વિજયાય મઞ્જુ- મઞ્જીરશિઞ્જિતમનોહરમમ્બિકાયાઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahāsubhāṣitasaṃgraha 1-9979 · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0