મહાસુભાષિતસંગ્રહ · શ્લોક 3243-3262

અવધીરણાં કૃતવતી ભવતી મયિ યત્કુકર્મમહિમા સ હિ મે ।
યદિ ચાતકો ન લભતેઽમ્બુ ઘનાદ્ વચનીયતા ભવતિ કામ્બુમુચઃ ॥

અવધીરય ધનવિકલં કુરુ ગૌરવમકૃશસંપદઃ પુંસઃ ।
અસ્માદૃશં હિ મુગ્ધે ધનસિદ્ધ્યૈ રૂપનિર્માણમ્ ॥

અવધૂતપ્રણિપાતાઃ પશ્ચાત્ સંતપ્યમાનમનસોઽપિ ।
નિભૃતૈર્વ્યપત્રપન્તે દયિતાનુનયૈર્મનસ્વિન્યઃ ॥

અવધૂયારિભિર્નીતા હરિણૈસ્તુલ્યવૃત્તિતામ્ ।
અન્યોન્યસ્યાપિ જિહ્રીમઃ કિં પુનઃ સહવાસિનામ્ ॥

અવધેહિ ક્ષણમેહિ ભ્રાતર્ભાવજ્ઞ ભાવય ગિરં નઃ ।
ચરમે ચકાસ્તિ ચેતસિ મૂકસ્વપ્નોપમો ભાવઃ ॥

અવધૌ દિવસાવસાનકાલે ભવનદ્વારિ વિલોચને દધાના ।
અવલોક્ય સમાગતં તદા મામ્ અથ રામા વિકસન્મુખી બભૂવ ॥

અવધ્યં વાથવાગમ્યમ્ અકૃત્યં નાસ્તિ કિંચન ।
લોકે બુદ્ધિમતામત્ર તસ્માત્તાં યોજયામ્યહમ્ ॥

અવધ્યા બ્રાહ્મણા ગાવો સ્ત્રિયો બાલાશ્ચ જ્ઞાતયઃ ।
યેષાં ચાન્નાનિ ભુઞ્જીત યે ચ સ્યુઃ શરણાગતાઃ ॥

અવધ્યૈરિન્દુપાદાનામ્ અસાધ્યૈશ્ચન્દનામ્ભસામ્ ।
દેહોષ્મભિઃ સુબોધં તે સખિ કામાતુરં મનઃ ॥

અવધ્યો બ્રાહ્મણો બાલઃ સ્ત્રી તપસ્વી ચ રોગભાક્ ।
યેષાં ચાન્નાનિ ભુક્તાનિ યે ચ સ્યુઃ શરણં ગતાઃ ॥

અવધ્યો બ્રાહ્મણો બાલઃ સ્ત્રી તપસ્વી ચ રોગભાક્ ।
વિહિતા વ્યઙ્ગિતા તેષામ્ અપરાધે ગરીયસિ ॥

અવનતવદનેન્દુરિચ્છતીવ વ્યવધિમધીરતયા યદસ્થિતાસ્મૈ ।
અહરત સુતરામતોઽસ્ય ચેતઃ સ્ફુટમભિભૂષયતિ સ્ત્રિયસ્ત્રપૈવ ॥

અવનતશિરસઃ પ્રયામ શીઘ્રં પથિ વૃષભા ઇવ વર્ષતાડિતાક્ષાઃ ।
મમ હિ સદસિ ગૌરવપ્રિયસ્ય કુલજનદર્શનકાતરં હિ ચક્ષુઃ ॥

અવનમ્ય વક્ષસિ નિમગ્નકુચ- દ્વિતયેન ગાઢમુપગૂઢવતા ।
દયિતેન તત્ક્ષણચલદ્રશના- કલકિંકિણીરવમુદાસિ વધૂઃ ॥

અવનૌ શનૈઃ શનૈસ્ત્વં નિદધાસિ પદદ્વયં સ્વસ્ય ।
લક્ષ્યં પશ્યસિ ન વદસિ ભજસિ જલં બક તતોઽસિ સિતઃ ॥

અવન્તિઃ કાવ્યમાનર્ચ ભર્ચોર્મૌખરિશેખરઃ (?) ।
શિષ્યો બાણશ્ચ સંક્રાન્તકાન્તવેદ્યવચાઃ કવિઃ ॥

અવન્તિનાથોઽયમુદગ્રબાહુર્ વિશાલવક્ષાસ્તનુવૃત્તમધ્યઃ ।
આરોપ્ય ચક્રભ્રમમુષ્ણતેજાસ્ ત્વષ્ટ્રેવ યત્નોલ્લિખિતો વિભાતિ ॥

અવન્તિ યે જનકસમા મુનીશ્વરાશ્ ચતુર્વિધં ગણમનવદ્યવૃત્તયઃ ।
સ્વદેહવદ્દલિતમદાષ્ટકારયો ભવન્તુ તે મમ ગુરવો ભવાન્તકાઃ ॥

અવન્ધ્યં દિવસં કુર્યાદ્ ધર્મતઃ કામતોઽર્થતઃ ।
ગતે હિ દિવસે તસ્મિંસ્ તદૂનં તસ્ય જીવિતમ્ ॥

અવન્ધ્યકોપસ્ય વિહન્તુરાપદાં ભવન્તિ વશ્યાઃ સ્વયમેવ દેહિનઃ ।
અમર્ષશૂન્યેન જનસ્ય જન્તુના ન જાતહાર્દેન ન વિદ્વિષાદરઃ ॥