મહાસુભાષિતસંગ્રહ · શ્લોક 3183-3202

અલુબ્ધૈઃ સહ સૌહાર્દં પણ્ડિતૈઃ સહ સંકથા ।
ઉત્તમૈઃ સહ સઙ્ગશ્ચ વિધેયાઃ સુખમિચ્છતા ॥

અલોભઃ પરમં વિત્તમ્ અહિંસા પરમં તપઃ ।
અમાયા પરમા વિદ્યા નિરવદ્યા મનીષિણામ્ ॥

અલોમશં પૂર્ણશશાઙ્કશોભં મુખં તુ યૂનાં કતિચિદ્ દિનાનિ ।
જાતે તતઃ શ્મશ્રુવિશાલજાલે શેવાલલીનાબ્જતુલાં બિભર્તિ ॥

અલૌકિકમહાલોકપ્રકાશિતજગત્ત્રયઃ ।
સ્તૂયતે દેવ સદ્વંશમુક્તારત્નં ન કૈર્ભવાન્ ॥

અલૌલ્યમારોગ્યમનિષ્ઠુરત્વં ગન્ધઃ શુભો મૂત્રપુરીષમલ્પમ્ ।
કાન્તિઃ પ્રસાદઃ સ્વરસૌમ્યતા ચ યોગપ્રવૃત્તેઃ પ્રથમં હિ ચિહ્નમ્ ॥

અલ્પં કિંચિચ્છ્રિયં પ્રાપ્ય નીચો ગર્વાયતે લઘુ ।
પદ્મપત્રતલે ભેકો મન્યતે દણ્ડધારિણમ્ ॥

અલ્પં દર્પબલં દૈત્ય સ્થિરમક્રોધજ બલમ્ ।
હતસ્ત્વં દર્પજૈર્દોષૈર્ હિત્વા યો ભાષસે ક્ષમામ્ ॥

અલ્પં નિર્મિતમાકાશમ્ અનાલોચ્યૈવ વેધસા ।
ઇદમેવંવિધં ભાવિ ભવત્યાઃ સ્તનજૃમ્ભનમ્ ॥

અલ્પતોઽધિકતઃ સાધ્યં લઘુનૈવ પ્રસાધયેત્ ।
ભૂપ્રદક્ષિણતોઽહલ્યાં ગૌતમઃ કપિલાં ભ્રમન્ ॥

અલ્પતોયશ્ચલત્કુમ્ભો હ્યલ્પદુગ્ધાશ્ચ ધેનવઃ ।
અલ્પવિદ્યો મહાગર્વી કુરૂપી બહુચેષ્ટિતઃ ॥

અલ્પપ્રભોસ્તુ સેવાયાં ભુક્તિમાત્રં પ્રયોજનમ્ ।
અનુગ્રહમજામૂલ્યં નિગ્રહં પ્રાણસંકટમ્ ॥

અલ્પમપ્યવમન્યેત ન શત્રુર્બલદર્પિતઃ ।
રામેણ રામઃ શિશુના બ્રાહ્મણ્યદયયોજ્ઝિતઃ ॥

અલ્પશ્રુતલવ એવ પ્રાયઃ પ્રકટયતિ વાગ્વિભવમુચ્ચૈઃ ।
સર્વત્ર કુનટ એવ હિ નાટકમધિકં વિડમ્બયતિ ॥

અલ્પસારોઽપિ યો મોહાદ્ વિસ્તારં કર્તુમિચ્છતિ ।
પશ્ચાચ્છોચતિ દુર્બુદ્ધિર્ નાલિકેરબકો યથા ॥

અલ્પાક્ષરરમણીયં યઃ કથયતિ નિશ્ચિતં સ ખલુ વાગ્મી ।
બહુવચનમલ્પસારં યઃ કથયતિ વિપ્રલાપી સઃ ॥

અલ્પાનામપિ વસ્તૂનાં સંહતિઃ કાર્યસાધિકા ।
તૃણૈર્ગુણત્વમાપન્નૈર્ બધ્યન્તે મત્તદન્તિનઃ ॥

અલ્પાપકારમપિ પાર્શ્વગતં નિહન્તિ નીચો ન દૂરમસમાગસમપ્યરાતિમ્ ।
શ્વા નિર્દશત્યુપલમન્તિકમાપતન્તં તત્ત્યાગિનં ન તુ વિદૂરગમુગ્રરોષઃ ॥

અલ્પાયાં વા મહત્યાં વા સેનાયામિતિ નિશ્ચયઃ ।
હર્ષો યોધગણસ્યૈકો જયલક્ષણમુચ્યતે ॥

અલ્પાશ્ચ ગુણાઃ સ્ફીતા ભવન્તિ ગુણસમુદિતેષુ પુરુષેષુ ।
શ્વેતગિરિશિખરકેષ્વિવ નિશાસુ ચન્દ્રાંશવઃ પતિતાઃ ॥

અલ્પાશ્રયં સમાસાદ્ય મહાનપ્યલ્પકો ભવેત્ ।
ગજેન્દ્રઃ પર્વતાકારો યથા દર્પણમાશ્રિતઃ ॥