મહાસુભાષિતસંગ્રહ · શ્લોક 1280-1300

અનવરતનયનવિગલિત- જલલવઘટિતાક્ષસૂત્રવલયેન ।
મૃત્યુંજયમિવ જપતિ ત્વદ્ગોત્રં વિરહિણી બાલા ॥

અનવરતનયનવિગલિત- જલલવપરિમુષિતપત્ત્રલેખાન્તમ્ ।
કરતલનિષણ્ણમબલે વદનમિદં કં ન તાપયતિ ॥

અનવરતપરોપકરણ- વ્યગ્રીભવદમલચેતસાં મહતામ્ ।
આપાતકાટવાનિ સ્ફુરન્તિ વચનાનિ ભેષજાનીવ ॥

અનવરતરસેન રાગભાજા કરજપરિક્ષતિલબ્ધસંસ્તવેન ।
સપદિ તરુણપલ્લવેન વધ્વા વિગતદયં ખલુ ખણ્ડિતેન મમ્લે ॥

અનવસરે ચ યદુક્ત્તં સુભાષિતં તચ્ચ ભવતિ હાસ્યાય ।
રહસિ પ્રૌઢવધૂનાં રતિસમયે વેદપાઠ ઇવ ॥

અનવસ્થિતચિત્તસ્ય ન જને ન વને સુખમ્ ।
જને દહતિ સંસર્ગો વને સઙ્ગવિવર્જનમ્ ॥

અનવસ્થિતચિત્તાનાં પ્રસાદોઽપિ ભયંકરઃ ।
સર્પી હન્તિ કિલ સ્નેહાદ્ અપત્યાનિ ન વૈરતઃ ॥

અનવહિતઃ કિમશક્ત્તો વિબુધૈરભ્યર્થિતઃ કિમતિરસિકઃ ।
સર્વંકષોઽપિ કાલસ્ તિરયતિ સૂક્તાનિ ન કવીનામ્ ॥

અનવાપ્યં ચ શોકેન શરીરં ચોપતપ્યતે ।
અમિત્રાશ્ચ પ્રહૃષ્યન્તિ મા સ્મ શોકે મનઃ કૃથાઃ ॥

અનવેક્ષિતમર્યાદં નાસ્તિકં વિપ્રલુમ્પકમ્ ।
અરક્ષિતારમત્તારં નૃપં વિદ્યાદધોગતિમ્ ॥

અનવ્યયે વ્યયં યાતિ વ્યયે યાતિ સુવિસ્તૃતિમ્ ।
અપૂર્વસ્તવ કોશોઽયં વિદ્યાકોશેષુ ભારતિ ॥

અનસિ સીદતિ સૈકતવર્ત્મનિ પ્રચુરભારભરક્ષપિતૌક્ષકે ।
ગુરુભરોદ્ધરણોદ્ધુરકંધરં સ્મરતિ સારથિરેષ ધુરંધરમ્ ॥

અનસૂયઃ કૃતપ્રજ્ઞઃ શોભનાન્યાચરન્ સદા ।
અકૃચ્છ્રાત્ સુખમાપ્નોતિ સર્વત્ર ચ વિરાજતે ॥

અનસૂયા ક્ષમા શાન્તિઃ સંતોષઃ પ્રિયવાદિતા ।
કામક્રોધપરિત્યાગઃ શિષ્ટાચારનિદર્શનમ્ ॥

અનસૂયાર્જવં શૌચં સંતોષઃ પ્રિયવાદિતા ।
દમઃ સત્યમનાયાસો ન ભવન્તિ દુરાત્મનામ્ ॥

અનસ્તમિતસારસ્ય તેજસસ્તદ્વિજૃમ્ભિતમ્ ।
યેન પાષાણખણ્ડસ્ય મૂલ્યમલ્પં વસુંધરા ॥

અનાકલિતમાનુષ્યાઃ ક્ષમાસંસ્પર્શવર્જિતાઃ ।
પ્રતિબુદ્ધૈર્ન સેવ્યન્તે પૂર્વદેવવિરોધિનઃ ॥

અનાકાશે ચન્દ્રઃ સરસિજદલદ્વન્દ્વસહિતો ગૃહીતઃ પશ્ચાર્ધે કુટિલકુટિલૈઃ સોઽપિ તિમિરૈઃ ।
સુધાં મુઞ્ચત્યુચ્ચૈરનિશમથ સંમોહજનનીં કિમુત્પાતાલીયં વદત જગતઃ કર્તુમુદિતા ॥

અનાકૂતૈરેવ પ્રિયસહચરીણાં શિશુતયા વચોભિઃ પાઞ્ચાલીમિથુનમધુના સંગમયિતુમ્ ।
ઉપાદત્તે નો વા વિરમતિ ન વા કેવલમિયં કપોલૌ કલ્યાણી પુલકમુકુલૈર્દન્તુરયતિ ॥

અનાકૃષ્ટસ્ય વિષયૈર્ વિદ્યાનાં પારદૃશ્વનઃ ।
તસ્ય ધર્મરતેરાસીદ્ વૃદ્ધત્વં જરસા વિના ॥