મહાસુભાષિતસંગ્રહ · શ્લોક 0960-0979

અદ્યાપિ તામહમલજ્જિતપૂર્વઘૃષ્ટે શય્યાતલે સુશયિતાં મદનોત્સવાય ।
વીર્ણાવતીં વિકચચમ્પકપુષ્પનાસાં ધ્યાયામિ ચેતસિ સદા નદતીં શુભાઙ્ગીમ્ ॥

અદ્યાપિ તામિત ઇતશ્ચ પુરશ્ચ પશ્ચાદ્ અન્તર્બહિઃ પરિત એવ પરિભ્રમન્તીમ્ ।
પશ્યામિ ફુલ્લકનકામ્બુજસંનિભેન્ વક્ત્રેણ તિર્યગપવર્તિતલોચનેન ॥

અદ્યાપિ તામુપવને પરિચારયુક્તાં સંચિન્તયામ્યુપગતાં મદનોત્સવાય ।
માં પાર્શ્વસંનિહિતલોકભયાત્ સશઙ્કં વ્યાવર્તિતેક્ષણમનુક્ષણમીક્ષમાણામ્ ॥

અદ્યાપિ તામુભયપાર્શ્વગહારરમ્યાં વાસન્તિકાકુસુમભાસિત્તકઞ્ચુકાં ચ ।
રાકાભિરામવિધુમણ્ડલવલ્ગુવવત્રાં લાવણ્યનિર્જ્જિતરયાં સતતં સ્મરામિ ॥

અદ્યાપિ તામુરસિજદ્વયમુન્નમય્ય મધ્યે વલિત્રિતયલક્ષિતરોમરાજિમ્ ।
ધ્યાયામિ વેલ્લિતભુજાં વિહિતાઙ્ગભઙ્ગં વ્યાજેન નાભિકુહરં મમ દર્શયન્તીમ્ ॥

અદ્યાપિ તિષ્ઠતિ દૃશોરિદમુત્તરીયં ધર્તું પુનઃ સ્તનતટે ગલિતં પ્રવૃત્તા ।
વાચં નિશમ્ય નયનં નયનં મમેતિ કિંચિત્તદા યદ્કરોત્ સ્મિતમાયતાક્ષી ॥

અદ્યાપિ દુર્નિવારં સ્તુતિકન્યા ભજતિ કૌમારમ્ ।
મદ્ભ્યો ન રોચતે સા- ઽસન્તોઽપ્યસ્યૈ ન રોચન્તે ॥

અદ્યાપિ ધાવતિ મનઃ કિમહં કરોમિ સાર્ધં સખીભિરપિ વાસગૃહે સુકાન્તે ।
કાન્તાઙ્ગસંગપરિહાસવિચિત્રનૃત્યે ક્રીડાભિરામ ઇતિ યાતુ મદીયકાલઃ ॥

અદ્યાપિ ન સ્ફુરતિ કેસરભારલક્ષ્મીર્ ન પ્રેઙ્ખતિ ધ્વનિતમદ્રગુહાન્તરેષુ ।
મત્તાસ્તથાપિ કરિણો હરિણાધિપસ્ય પશ્યન્તિ ભીતમનસઃ પદવીં વનેષુ ॥

અદ્યાપિ નિર્મલશરચ્છશિગૌરકાન્તિ ચેતો મુનેરપિ હરેત્ કિમુતાસ્મદીયમ્ ।
વક્ત્રં સુધામયમહં યદિ તત્ પ્રપદ્યે ચુમ્બન્ પિબામ્યવિરતં વ્યથતે મનો મે ॥

અદ્યાપિ નાનં હરકોપવહ્નિસ્ ત્વયિ જ્વલત્યૌર્વ ઇવામ્બુરાશૌ ।
ત્વમન્યથા મન્મથ મદ્વિધાનાં ભસ્માવશેષઃ કથમેવમુષ્ણઃ ॥

અદ્યાપિ રોજ્ઝતિ હરઃ કિલ કાલકૂટં કૂર્મો બિભર્તિ ધરણીં પુષ્ઠભાગે ।
અમ્ભોનિધિર્વહતિ દુઃસહવાડવાગ્નિં અઙ્ગીકૃતં સુકૃતિનઃ પરિપાલયન્તિ ॥

અદ્યાપિ મારુતવિધૂતલતાવિતાનાં વીણાવિનોદરચનાં મમ જીવિતેશામ્ ।
પઞ્ચેષુરાષ્ટ્રકમલાં શુભવેદિમધ્યાં ધ્યાયામિ ચેતસિ સર્તીં મદનાભિરામામ્ ॥

અદ્યાપિ મે નિશિ દિવા હૃદયં દુનોતિ પૂર્ણેન્દુસુન્દરસુખં મમ વલ્લભાયાઃ ।
લાવણ્યનિર્જિતરતિક્ષતકામદર્પં ભૂયઃ પુરઃ પ્રતિપદં ન વિલોક્યતે યત્ ॥

અદ્યાપિ મે વરતનોર્મધુરાણિ તસ્યા યાન્યર્થવન્તિ ન ચ યાનિ નિરર્થકાનિ ।
નિદ્રાનિમીલિતદૃશો મદમન્થરાયાસ્ તાન્યક્ષરાણિ હૃદયે કિમપિ ધ્વનન્તિ ॥

અદ્યાપિ યે ન વિહિતા વિપુલાઃ પ્રબન્ધા વિદ્યોતમાનવિભવાઃ સુખયન્તિ વિશ્વમ્ ।
સોઽયં દ્વિશુદ્ધગુરુવંશભવઃ પ્રસિદ્ધો ગોપાલદત્ત ઉપમેયપદં કથં સ્યાત્ ॥

અદ્યાપિ વાસગૃહતો મયિ નીયમાને દુર્વારભીષણકરૈર્યમદૂતકલ્પૈઃ ।
કિં કિં તયા બહુવિધં ન કૃતં મદર્થે વક્તું ન પાર્યત ઇતિ વ્યથતે મનો મે ॥

અદ્યાપિ વિસ્મયકરી ત્રિદશાન્ વિહાય બુદ્ધિર્બલાચ્ચલતિ મે કિમહં કરોમિ ।
જાનન્નપિ પ્રતિમુહૂર્તમિહાન્તકાલે કાન્તેતિ વલ્લભતરેતિ મમેતિ ધીરા ॥

અદ્યાપિ શીતદ્યુતિરાત્મબિમ્બં નિર્માય નિર્માય પુનર્ભુનક્તિ ।
તસ્યા મુખેનાયતલોચનાયાઃ કર્તું ન શક્તિઃ સદૃશં પ્રિયાયાઃ ॥

અદ્યાપિ શ્રવસી ન કુણ્ડલચલે કેલિક્વણત્કઙ્કણૌ બાહૂ નાપિ ન હારિહારવલયાલુણ્ઠા ચ કણ્ઠાવનિઃ ।
અસ્યાઃ પશ્ય તથાપિ પઙ્કજદૃશો વિશ્વં પ્રિયં ભાવુકં પશ્યામઃ સ્ફુટતાવિભૂષણકરાભોગં વપુર્વૈભવમ્ ॥