મહાસુભાષિતસંગ્રહ · શ્લોક 0221-0240
અગ્ન્યાધાનેન યજ્ઞેન કાષાયેણ જટાજિનૈઃ ।
લોકાન્ વિશ્વાસયિત્વૈવ તતો લુમ્પેદ્યથા વૃકઃ ॥
અગ્રચ્છાયા તૃણાગ્નિશ્ચ નીચસેવા પટે જલમ્ ।
વેશ્યારાગઃ ખલપ્રેમ સર્વં બુદ્બુદસન્નિભમ્ ॥
અગ્રતઃ પૃષ્ઠતો મધ્યે પાર્શ્વતોઽથ સમન્તતઃ ।
વિદ્યુચ્ચકિતવદ્ભાતિ સૂર્યકોટિસમપ્રભઃ ॥
અગ્રતશ્ચતુરો વેદાન્ પૃષ્ઠતઃ સશરં ધનુઃ ।
ઉભાભ્યાં ચ સમર્થોઽહં શાપાદપિ શરાદપિ ॥
અગ્રતો વામપાદં ચ દક્ષિણં જાતુ કુઞ્ચિતમ્ ।
આલીઢં તુ પ્રકર્તવ્યં હસ્તદ્વયસવિસ્તરમ્ ॥
અગ્રસાનુષુ નિતાન્તપિશઙ્ગૈર્ ભૂરુહાન્મૃદુકરૈરવલમ્બ્ય ।
અસ્તશૈલગહનં નુ વિવસ્વાન્ આવિવેશ જલધિં નુ મહીં નુ ॥
અગ્રાહ્યં શ્રવણસ્ય ભૂષણમલંકારો ન ભાવોચિતઃ કણ્ઠસ્યાઞ્જનમુજ્જ્વલં નયનયોઃ સૂક્ષ્મત્વમાવેક્ષિતુમ્ ।
વક્ત્રસ્ય ક્ષણિકોઽધિવાસનવિધિઃ કાન્તે પ્રિયે નાભવસ્ સૌભાગ્યપ્રતિકર્મનિર્મિતમહાવિદ્યૈવ યેનાત્મનઃ ॥
અગ્રાહ્યા મૂર્ધજેષ્વેતાઃ સ્ત્રિયો ગુણસમન્વિતાઃ ।
ન લતાઃ પલ્લવચ્છેદમ્ અર્હન્ત્યુપવનોદ્ભવાઃ ॥
અગ્રે કસ્યચિદસ્તિ કંચિદભિતઃ કેનાપિ પૃષ્ટે કૃતઃ સંસારઃ શિશુભાવયૌવનજરાભારાવતારાદયમ્ ।
બાલસ્તં બહુ મન્યતામસુલભં પ્રાપ્તં યુવા સેવતાં વૃદ્ધસ્તદ્વિષ્યાદ્બહિષ્કૃત ઇવ વ્યાવૃત્ય કિં પશ્યતિ ॥
અગ્રે કુગ્રામવર્ગઃ પિશિતરસલસચ્ચણ્ડચણ્ડાયમાનઃ પશ્ચાદ્વ્યાધો વધાર્થો નિશિતશરકરઃ પાદમુદ્રાનપાયી ।
વિષ્વગ્દીપ્તો વનાગ્નિર્વનમતિગહનં ધૂમવાત્યા ચ દૃષ્ટેઃ સરોદ્ધી કાન્દિશીકો હરિ હરિ હરિણઃકં શરણ્યં પ્રયાતુ ॥
અગ્રે ગચ્છત ધેનુદુગ્ધકલશાનાદાય ગોપ્યો ગૃહં દુગ્ધે વસ્કયણીકુલે પુનરિયં રાધા શનૈર્યાસ્યતિ ।
ઇત્યન્યવ્યપદેશગુપ્તહૃદયઃ કુર્વન્ વિવિક્તં વ્રજં દેવઃ કારણનન્દસૂનુરશિવં કૃષ્ણઃ સ મુષ્ણાતુ વઃ ॥
અગ્રે ગીતં સરસકવયઃ પાર્શ્વતો દાક્ષિણાત્યાઃ પૃષ્ઠે લીલાવલયરણિતં ચામરગ્રાહિણીનામ્ ।
યદ્યસ્ત્યેવં કુરુ ભવરસાસ્વાદને લમ્પટત્વં નો ચેચ્ચેતઃ પ્રવિશ સહસા નિર્વિકલ્પે સમાધૌ ॥
અગ્રે તપ્તજલા નિતાન્તશિશિરા મૂલે મુહુર્બાહુભિર્ વ્યામથ્યોપરતપ્રપેષુ પથિકૈર્માર્ગેષુ મધ્યંદિને ।
આધારાઃ પ્લુતબાલશૈવલદલચ્છેદાવકીર્ણોર્મયઃ પીયન્તે હલમુક્તમગ્નમહિષપ્રક્ષોભપર્યાવિલાઃ ॥
અગ્રે તિષ્ઠતિ દારુણાકૃતિરસૌ ક્રોધોદ્ધતઃ કેસરી પશ્ચાદુદ્ભટદાવદૂષિતધરાસંક્રાન્તચણ્ડાનિલઃ ।
કિં કુર્મઃ સહસા વિહાય કલભાનેતાન્ બ્રજામઃ કથં હંહો કૂણિતલોચનેતિ કરિણી ચિન્તાકુલા તાભ્યતિ ॥
અગ્રે ધનુઃ શરકરઃ સ્વયમસ્તિ કામઃ પશ્ચાત્ત્વરા શશધરોદયસંશયોત્થા ।
ધ્વાન્તં દિનાન્તવિકસદ્વિભવં સમન્તાત્ કિં કેવલા પથિ વધૂર્દયિતાભિસારે ॥
અગ્રે પ્રસ્તુતનાશાનાં મૂકતા પરમો ગુણઃ ।
તથાપિ પ્રભુભક્તાનાં સૌધર્મ્યાદેવમુચ્યતે ॥
યૈરેવ સ્તુતિભિઃ સ્વામી પ્રાપ્યતે વ્યસનાવટમ્ ।
પશ્ચાન્મૂકત્વમાપન્નૈર્ ડદ્ધર્ત્તું નૈવ શક્યતે ॥
અગ્રે માહિષિકં દૃષ્ટ્વા મધ્યે તુ વૃષલીપતિમ્ ।
અન્તે વાર્ધુષિકં દૃષ્ટ્વા નિરાશાઃ પિતરો ગતાઃ ॥
અગ્રે યાન્તિ રથસ્ય રેણુવદમી ચૂર્ણીભવન્તો ઘનાશ્ ચક્રભ્રાન્તિરરાન્તરેષુ જનયત્યન્યામિવારાવલિમ્ ।
ચિત્રન્યસ્તમિવાચલં હયશિરસ્યાયામવચ્ચામરં યષ્ટ્યગ્રે ચ સમં સ્થિતો ધ્વજપટઃ પ્રાન્તે ચ વેગાનિલાત્ ॥
અગ્રે લઘિમા પશ્ચાન્ મહતાપિ પિધીયતે ન હિ મહિમ્ના ।
વામન ઇતિ ત્રિવિક્રમમ્ અભિદધતિ દશાવતારવિદઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahāsubhāṣitasaṃgraha 1-9979 · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0