મહાભારત · અધ્યાય 7.76
ષડ્રથાન્ધાર્તરાષ્ટ્રસ્ય મન્યસે યાન્બલાધિકાન્ ।
તેષાં વીર્યં મમાર્ધેન ન તુલ્યમિતિ મે મતિઃ ॥
અસ્ત્રમસ્ત્રેણ સર્વેષામેતેષાં મધુસૂદન ।
મયા દ્રક્ષ્યસિ નિર્ભિન્નં જયદ્રથવધૈષિણા ॥
દ્રોણસ્ય મિષતશ્ચાહં સગણસ્ય વિપશ્ચિતઃ ।
મૂર્ધાનં સિન્ધુરાજસ્ય પાતયિષ્યામિ ભૂતલે ॥
યદિ સાધ્યાશ્ચ રુદ્રાશ્ચ વસવશ્ચ સહાશ્વિનઃ ।
મરુતશ્ચ સહેન્દ્રેણ વિશ્વેદેવાઃ સહેશ્વરાઃ ॥
પિતરઃ સહગન્ધર્વાઃ સુપર્ણાઃ સાગરાદ્રયઃ ।
દ્યૌર્વિયત્પૃથિવી ચેયં દિશશ્ચ સદિગીશ્વરાઃ ॥
ગ્રામ્યારણ્યાનિ ભૂતાનિ સ્થાવરાણિ ચરાણિ ચ ।
ત્રાતારઃ સિન્ધુરાજસ્ય ભવન્તિ મધુસૂદન ॥
તથાપિ બાણૈર્નિહતં શ્વો દ્રષ્ટાસિ રણે મયા ।
સત્યેન ચ શપે કૃષ્ણ તથૈવાયુધમાલભે ॥
યસ્ય ગોપ્તા મહેષ્વાસો દ્રોણઃ પાપસ્ય દુર્મતેઃ ।
તમેવ પ્રથમં દ્રોણમભિયાસ્યામિ કેશવ ॥
તસ્મિન્યુદ્ધમિદં બદ્ધં મન્યતે સ સુયોધનઃ ।
તસ્માત્તસ્યૈવ સેનાગ્રં ભિત્ત્વા યાસ્યામિ સૈન્ધવમ્ ॥
દ્રષ્ટાસિ શ્વો મહેષ્વાસાન્નારાચૈસ્તિગ્મતેજિતૈઃ ।
શૃઙ્ગાણીવ ગિરેર્વજ્રૈર્દાર્યમાણાન્મયા યુધિ ॥
નરનાગાશ્વદેહેભ્યો વિસ્રવિષ્યતિ શોણિતમ્ ।
પતદ્ધ્યઃ પતિતેભ્યશ્ચ વિભિન્નેભ્યઃ શિતૈઃ શરૈઃ ॥
ગાણ્ડીવપ્રેષિતા બાણા મનોઽનિલસમા જવે ।
નૃનાગાશ્વાન્વિદેહાસૂન્કર્તારશ્ચ સહસ્રશઃ ॥
શક્રાદ્ભીષ્માત્કૃપાદ્દ્રોણાદ્દેવાદ્રુદ્રાચ્ચ યન્મયા ।
ઉપાત્તમસ્ત્રં ઘોરં તદ્દષ્ટારોઽત્ર નરા યુધિ ॥
બ્રાહ્મેણાસ્ત્રેણ ચાસ્ત્રાણિ હન્યમાનાનિ સંયુગે ।
મયા દ્રષ્ટાઽસિ સર્વેષાં સૈન્ધવસ્યાભિરક્ષિણામ્ ॥
શરવેગસમુત્કૃત્તૈ રાજ્ઞાં કેશવ મૂર્ધભિઃ ।
આસ્તીર્યમાણાં પૃથિવીં દ્રષ્ટાઽસિ શ્વો મયા યુધિ ॥
ક્રવ્યાદાંસ્તર્પયિષ્યામિ દ્રાવયિષ્યામિ શાત્રવાન્ ।
સુહૃદો નન્દયિષ્યામિ પ્રમથિષ્યામિ સૈન્ધવમ્ ॥
બહ્વાગસ્કૃત્કુસમ્બન્ધી પાપદેશસમુદ્ભવઃ ।
મયા સૈન્ધવકો રાજા હતઃ સ્વાઞ્શોચયિષ્યતિ ॥
સર્વે ક્ષીરાન્નભોક્તારઃ પાપાચારા રણાજિરે ।
મયા સરાજકા બાણૈર્હતા નશ્યન્તિ સૈન્ધવાઃ ॥
તથા પ્રભાતે કર્તાઽસ્મિ યથા કૃષ્ણ સુયોધનઃ ।
નાન્યં ધનુર્ધરં લોકે મંસ્યતે મત્સમં યુધિ ॥
ગાણ્ડીવં ચ ધનુર્દિવ્યં યોદ્ધારં ચ ધનઞ્જમ્ ।
યન્તારં ચ હૃષીકેશં કોઽતિવર્તેત સંયુગે ॥
તવ પ્રસાદાદ્ભગવન્કિન્નાવાપ્તં રણે મમ ।
અવિષહ્યં હૃષીકેશ કિં જાનન્માં વિગર્હસે ॥
યથા લક્ષ્મ સ્થિરં ચન્દ્રે સમુદ્રે ચ યથા જલમ્ ।
એવમેતાં પ્રતિજ્ઞાં મે સત્યાં વિદ્ધિ જનાર્દન ॥
માવમંસ્થા મમાસ્ત્રાણિ માવમંસ્થાશ્ચ ગાણ્ડિવમ્ ।
માવમંસ્થા બલં બાહ્વોર્માવમંસ્થા ધનઞ્જયમ્ ॥
ગાણ્ડીવં ચ ધનુર્દિવ્યં યોદ્ધા ચાહં નરર્ષભ ।
ત્વં ચ યન્તા હૃષીકેશ કિન્નુ સ્યાદજિતં મયા ॥
યથાભિયાય સઙ્ગ્રમં ન જિતો વૈ જયામિ ચ ।
તેન સત્યેન સઙ્ગ્રામે હતં વિદ્ધિ જયદ્રથમ્ ॥
ત્વં ચ માધવ સર્વં તત્તથા પ્રતિવિધાસ્યસિ ।
યથા રિપૂણાં મિષતાં પ્રમથિષ્યામિ સૈન્ધવમ્ ॥
ધ્રુવં વૈ બ્રાહ્મણે સત્યં ધ્રુવા સાધુષુ સન્નતિઃ ।
શ્રીર્ધ્રુવાઽપિ ચ દક્ષેષુ ધ્રુવો નારાયણે જયઃ ॥
સઞ્જય ઉવાચ ।
એવમુક્ત્વા હૃષીકેશં સ્વયમાત્માનમાત્મના ।
સન્દિદેશાર્જુનો નર્દન્વાસવિઃ કેશવં પ્રભુમ્ ॥
યથા પ્રભાતાં રજનીં કલ્પિતઃ સ્યાદ્રથોત્તમઃ ।
તથા કાર્યં ત્વયા કૃષ્ણ પ્રતિજ્ઞા સ્યાદ્યથા ધ્રુવા ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0