મહાભારત · અધ્યાય 7.28
યિયાસતસ્તતઃ કૃષ્ણઃ પાર્થસ્યાશ્વાન્મનોજવાન્ ।
સમ્પ્રૈષીદ્ધેમસઞ્છન્નાન્દ્રોણાનીકાય સન્ત્વરન્ ॥
તં પ્રયાન્તં કુરુશ્રેષ્ઠં સ્વાંસ્ત્રાતું દ્રોણતાપિતાન્ ।
સુશર્મા ભ્રાતૃભિઃ સાર્ધં યુદ્ધાર્થી પૃષ્ઠતોઽન્વયાત્ ॥
તતઃ શ્વેતહયઃ કૃષ્ણમબ્રવીદજિતઞ્જયઃ ।
એષ માં ભ્રાતૃભિઃ સાર્ધં સુશર્માઽહ્વયતેઽચ્યુત ॥
દીર્યતે ચોત્તરેણૈવ તત્સૈન્યં મધુસૂદન ।
દ્વૈધીભૂતં મનો મેઽદ્ય કૃતં સંશપ્તકૈરિદમ્ ॥
કિન્નુ સંશપ્તકાન્હન્મિ સ્વાન્રક્ષામ્યહિતાર્દિતાન્ ।
ઇતિ મે ત્વં મતં વેત્સિ તત્ર કિં સુકૃતં ભવેત્ ॥
એવમુક્તસ્તુ દાશાર્હઃ સ્યન્દનં પ્રત્યવર્તયત્ ।
યેન ત્રિગર્તાધિપતિઃ પાણ્ડવં સમુપાહ્વયત્ ॥
તતોઽર્જુનઃ સુશર્માણં વિદ્ધ્વા સપ્તભિરાશુગૈઃ ।
ધ્વજં ધનુશ્ચાસ્ય તથા ક્ષુરાભ્યાં સમકૃન્તત ॥
ત્રિગર્તાધિપતેશ્ચાપિ ભ્રાતરં ષઙ્ભિરાશુગૈઃ ।
સાશ્વં સસૂતં ત્વરિતઃ પાર્થઃ પ્રૈષીદ્યમક્ષયમ્ ॥
તતો ભુજગસઙ્કાશાં સુશર્મા શક્તિમાયસીમ્ ।
ચિક્ષેપાર્જુનમાદિશ્ય વાસુદેવાય તોમરમ્ ॥
શક્તિં ત્રિભિઃ શરૈશ્છિત્ત્વા તોમરં ત્રિભિરર્જુનઃ ।
સુશર્માણં શરવ્રાતૈર્મોહયિત્વા ન્યવર્તયત્ ॥
તં વાસવમિવાયાન્તં ભૂરિવર્ષં શરૌઘિણમ્ ।
રાજંસ્તાવકસૈન્યાનાં નોગ્રં કશ્ચિદવારયત્ ॥
તતો ધનઞ્જયો બાણૈઃ સર્વાનેવ મહારથાન્ ।
આયાદ્વિનિઘ્નન્કૌરવ્યાન્દહન્કક્ષમિવાનલઃ ॥
તસ્ય વેગમસહ્યં તં કુન્તીપુત્રસ્ય ધીમતઃ ।
નાશક્નુવંસ્તે સંસોઢું સ્પર્શમગ્નેરિવ પ્રજાઃ ॥
સંવેષ્ટયન્નનીકાનિ શરવર્ષેણ પાણ્ડવઃ ।
સુપર્ણ ઇવ નાગેન્દ્રં પ્રાયાત્પ્રાગ્જ્યોતિષં પ્રતિ ॥
યત્તદાનામયજ્જિષ્ણુર્ભરતાનામપાપિનામ્ ।
ધનુઃ ક્ષેમકરં સઙ્ખ્યે દ્વિષતામશ્રુવર્ધનમ્ ॥
તદેવ તવ પુત્રસ્ય રાજન્દુર્દ્યૂતદેવિનઃ ।
કૃતે ક્ષત્રવિનાશાય ધનુરાયચ્છદર્જુનઃ ॥
તથા વિક્ષોભ્યમાણા સા પાર્થેન તવ વાહિની ।
વ્યશીર્યત મહારાજ નૌરિવાસાદ્ય પર્વતમ્ ॥
તતો દશસહસ્રાણિ ન્યવર્તન્ત ધનુષ્મતામ્ ।
મતિં કૃત્વા રણે ક્રૂરાં વીરા જયપરાજયે ॥
વ્યપેતહૃદયત્રાસા આવવ્રુસ્તં મહારથાઃ ।
આર્ચ્છત્પાર્થો ગુરું ભારં સર્વભારસહો યુધિ ॥
યથા નલવનં ક્રુદ્ધઃ પ્રભિન્નઃ ષષ્ટિહાયનઃ ।
મૃદ્ગીયાત્તદ્વદાયસ્તઃ પાર્થોઽમૃદ્ગાચ્ચમૂં તવ ॥
તસ્મિન્પ્રમથિતે સૈન્યે ભગદત્તો નરાધિપઃ ।
તેન નાગેન સહસા ધનઞ્જયમુપાદ્રવત્ ॥
તં રથેન નરવ્યાઘ્રઃ પ્રત્યગૃહ્ણાદ્ધનઞ્જયઃ ।
સ સન્નિપાતસ્તુમુલો બભૂવ નરનાગયોઃ ॥
કલ્પિતાભ્યાં યથાશાસ્ત્રં રથેન ચ ગજેન ચ ।
સઙ્ગ્રામે ચેરતુર્વીરૌ ભગદત્તધનઞ્જયૌ ॥
તતો જીમૂતસઙ્કાશાન્નાગાદિન્દ્ર ઇવ પ્રભુઃ ।
અભ્યવર્ષચ્છરૌઘેણ ભગદત્તો ધનઞ્જયમ્ ॥
સ ચાપિ શરવર્ષં તં શરવર્ષેણ વાસિવઃ ।
અપ્રાપ્તમેવ ચિચ્છેદ ભગદત્તસ્ય વીર્યવાન્ ॥
તતઃ પ્રાગ્જ્યોતિષો રાજા શરવર્ષે નિવારિતે ।
સંરક્તનયનો રોષાત્પાર્થં પુનરવાકિરત્ ॥
સ તથા શરવર્ષેણ પાર્થં સમભિહત્ય વૈ ।
ચોદયામાસ તં નાગં વધાયાચ્યુતપાર્થયોઃ ॥
તમાપતન્તં દ્વિરદં દૃષ્ટ્વા ક્રુદ્ધમિવાન્તકમ્ ।
ચક્રેઽપસવ્યં ત્વરિતઃ સ્યન્દનેન જનાર્દનઃ ॥
સમ્પ્રાપ્તમપિ નેયેષ પરાવૃત્તં મહાદ્વિપમ્ ।
સારોહં મૃત્યુસાત્કર્તું સ્મરન્ધર્મં ધનઞ્જયઃ ॥
સ તુ નાગો દ્વિપરથાન્હયાંશ્ચામૃદ્ય મારિષ ।
પ્રાહિણોન્મૃત્યુલોકાય તતઃ ક્રુદ્ધો ધનઞ્જયઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0