મહાભારત · અધ્યાય 5.41

અનુક્તં યદિ તે કિઞ્ચિદ્વાચા વિદુર વિદ્યતે ।
તન્મે શુશ્રૂષતો બ્રૂહિ વિચિત્રાણિ હિ ભાષસે ॥
વિદુર ઉવાચ ।

ધૃતરાષ્ટ્ર કુમારો વૈ યઃ પુરાણઃ સનાતનઃ ।
તનત્સુજાતઃ પ્રોવાચ મૃત્યુર્નાસ્તીતિ ભારત ॥

સ તે ગુહ્યાન્પ્રકાશાંશ્ચ સર્વાન્હૃદયસંશ્રયાન્ ।
પ્રવક્ષ્યતિ મહારાજ સર્વબુદ્ધિમતાં વરઃ ॥
ધૃતરાષ્ટ્ર ઉવાચ ।

કિં ત્વં ન વેદ તદ્ભૂયો યન્મે બ્રૂયાત્સનાતનઃ ।
ત્વમેવ વિદુર બ્રૂહિ પ્રજ્ઞાશેષોઽસ્તિ ચેત્તવ ॥
વિદુર ઉવાચ ।

શૂદ્રયોનાવહં જાતો નાતોઽન્યદ્વક્તુમુત્સહે ।
કુમારસ્ય તુ યાબુદ્ધિર્વેદ તાં શાશ્વતીમહમ્ ॥

બ્રાહ્મીં હિ યોનિમાપન્નઃ સગુહ્યમપિ યો વદેત્ ।
ન તેન ગર્હ્યો દેવાનાં તસ્માદેતદ્બ્રવીમિ તે ॥
ધૃતરાષ્ટ્ર ઉવાચ ।

બ્રવીહિ વિદુર ત્વં મે પુરાણં તં સનાતનમ્ ।
કથમેતેન દેહેન સ્યાદિહૈવ સમાગમઃ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

ચિન્તયામાસ વિદુરસ્તભૃષિં શંસિતવ્રતમ્ ।
સ ચ તચ્ચિન્તિતં જ્ઞાત્વા દર્શયામાસ ભારત ॥

સ ચૈનં પ્રતિજગ્રાહ વિધિદૃષ્ટેન કર્મણા ।
સુખોપવિષ્ટં વિશ્રાન્તમથૈનં વિદુરોઽબ્રવીત્ ॥

ભગવન્સંશયઃ કશ્ચિદ્ધૃતરાષ્ટ્રસ્ય માનસઃ ।
યો ન શક્યો મયા વક્તું ત્વમસ્મૈ વક્તુમર્હસિ ॥

યં શ્રત્વાઽયં મનુષ્યેન્દ્રઃ સર્વદુઃખાતિગો ભવેત્ ॥

લાભાલાભૌ પ્રિયદ્વેષ્યૌ યથૈનં ન જરાન્તકૌ । વિષહેરન્ભયામર્ષૌ શ્રુત્પિપાસે મદોદ્ભવૌ ।
અરતિશ્ચૈવ તન્દ્રી ચ કામક્રોધૌ ક્ષયોદયૌ ॥