મહાભારત · અધ્યાય 5.2

શ્રુતં ભવદ્ભિર્ગદપૂર્વજસ્ય વાક્યં યથા ધર્મવદર્થવચ્ચ ।
અજાતશત્રોશ્ચ હિતં ચ યુક્તં દુર્યોધનસ્યાપિ તથૈવ રાજ્ઞઃ ॥

અર્ધં હિ રાજ્યસ્ય વિસૃજ્ય વીરાઃ કુન્તીસુતાસ્તસ્ય કૃતે યતન્તે ।
પ્રદાય ચાર્ધં ધૃતરાષ્ટ્રપુત્રઃ સુખી સહાસ્માભિરતીવ મોદેત્ ॥

લબ્ધ્વા હિ રાજ્યં પૂરુષપ્રવીરાઃ સમ્યક્પ્રવૃત્તેષુ પરેષુ ચૈવ ।
ધ્રુવં પ્રશાન્તાઃ સુખમાવિશેયુ- સ્તેષાં પ્રશાન્તિશ્ચ હિતં પ્રજાનામ્ ॥

દુર્યોધનસ્યાપિ મતં ચ વેત્તું વક્તું ચ વાક્યાનિ યુધિષ્ઠિરસ્ય ।
પ્રિયં ચ મે સ્યાદ્યદિ તત્ર કશ્ચિ- દ્વ્રજેચ્છમાર્થં કુરુપાણ્ડવાનામ્ ॥

સ ભીષ્મમામન્ત્ર્ય કુરુપ્રવીરં વૈચિત્રવીર્યં ચ મહાનુભાવમ્ ।
દ્રોણં સપુત્રં વિદુરં કૃપં ચ ગાન્ધારરાજં ચ સમૂતપુત્રમ્ ॥

સવે ચ યેઽન્યે ધૃતરાષ્ટ્રપુત્રા બલપ્રધાના નિગમપ્રધાનાઃ ।
સ્થિતાશ્ચ ધર્મેષુ યથા સ્વકેષુ લોકપ્રવીરાઃ શ્રુતશીલવૃદ્ધાઃ ॥

એતેષુ સર્વેષુ સમાગતેષુ પૌરેષુ વૃદ્ધેષુ ચ સન્ગતેષુ ।
બ્રવીતુ વાક્યં પ્રણિપાતયુક્તં કુન્તીસુતસ્યાર્થકરં યથા સ્યાત્ ॥

સર્વાસ્વવસ્થાસુ ચ તે ન કોપ્યા ગ્રસ્તો હિ સોઽર્થો બલમાશ્રિતૈસ્તૈઃ ।
પ્રિયાભ્યુપેતસ્ય યુધિષ્ઠિરસ્ય દ્યૂતે પ્રસક્તસ્ય હૃતં ચ રાજ્યમ્ ॥

નિવાર્યમાણશ્ચ કુરુપ્રવીરઃ સર્વૈઃ સુહૃદ્ભિર્હ્યમપ્યતઞ્ઝઃ ।
સ દીવ્યમાનઃ પ્રતિદીવ્ય ચૈનં ગાન્ધારરાજસ્ય સુતં મતાક્ષમ્ ॥

હિત્વા હિ કર્ણં ચ સુયોધનં ચ સમાહ્વયદ્દેવિતુમાજમીઢઃ ।
દુરોદરાસ્તત્ર સહસ્રશોઽન્યે યુધિષ્ઠિરો યાન્વિષહેત જેતુમ્ ॥

ઉત્સૃજ્ય તાન્સૌબલમેવ ચાયં સમાહ્વયત્તેન જિતોઽક્ષવત્યામ્ ।
સ દીવ્યમાનઃ પ્રતિદેવનેન અક્ષેષુ નિત્યં સ્વપરાઙ્ભુખેષુ ॥

સંરમ્ભમાણો વિજિતઃ પ્રસહ્ય તત્રાપરાધઃ શકુનેર્ન કશ્ચિત્ ।
તસ્માત્પ્રણમ્યૈવ વચો બ્રવીતુ વૈચિત્રવીર્યં બહુસામયુક્તમ્ ॥

તથા હિ શક્યો ધૃતરાષ્ટ્રપુત્રઃ સ્વાર્થેં નિયોક્તું પુરુષેણ તેન ।
અયુદ્ધમાકાઙ્ક્ષત કૌરવાણાં સામ્નૈવ દુર્યોધનમાશ્વસધ્વમ્ ॥

સામ્ના જિતોઽર્થોઽર્થકરો ભવેત યુદ્ધેઽનયો ભવિતા નેહ સોઽર્થઃ ॥

એવં ધ્રુવત્યેવ મધુપ્રવીરે શિનિપ્રવીરઃ સહસોત્પપાત
તચ્ચાપિ વાક્યં પરિનિન્દ્ય તસ્ય સમાદદે વાક્યમિદં સમુન્યુઃ ॥