મહાભારત · અધ્યાય 5.174

તતોઽહં ભરતશ્રેષ્ઠ માતરં વીરમાતરમ્ ।
અભિગમ્યોપસન્ગૃહ્ય દાશેયીમિદમબ્રુવમ્ ॥

ઇમાઃ કાશિપતેઃ કન્યા મયા નિર્જિત્ય પાર્થિવાન્ ।
વિચિત્રવીર્યસ્ય કૃતે વીર્યશુલ્કા હૃતા ઇતિ ॥

તતો મૂર્ધન્યુપાઘ્રાય પર્યશ્રુનયના નૃપ ।
આહ સત્યવતી હૃષ્ટા દિષ્ટ્યા પુત્ર જિતં ત્વયા ॥

સત્યવત્યાસ્ત્વનુમતે વિવાહે સમુપસ્થિતે ।
ઉવાચ વાક્યં સવ્રીડા જ્યેષ્ઠા કાશિપતેઃ સુતા ॥

ભીષ્મ ત્વમસિ ધર્મજ્ઞઃ સર્વશાસ્ત્રવિશારદઃ ।
શ્રુત્વા ચ વચનં ધર્મ્યં મહ્યં કર્તુમિહાર્હસિ ॥

મયા સાલ્વપત્તિઃ પૂર્વં મનસાઽભિવૃતો વરઃ ।
તેન ચાસ્મિ વૃતા પૂર્વં રહસ્યવિદિતે પિતુઃ ॥

કથં મામન્યકામાં ત્વં રાજધર્મમતીત્ય વૈ ।
વાસયેથા ગૃહે ભીષ્મ કૌરવઃ સન્વિશેષતઃ ॥

એતદ્બુદ્ધ્યા વિનિશ્ચિત્ય મનસા ભરતર્ષભ ।
યત્ક્ષમં તે મહાબાહો તદિહારબ્ધુમર્હસિ ॥

સ માં પ્રતીક્ષતે વ્યક્તં સાલ્વરાજો વિશામ્પતે ।
તસ્માન્માં ત્વં કુરુશ્રેષ્ઠ સમનુજ્ઞાતુમર્હસિ ॥

કૃપાં કુરુ મહાબાહો મયિ ધર્મભૃતાં વર ।
ત્વં હિ સત્યવ્રતો વીર પૃથિવ્યામિતિ નઃ શ્રુતમ્ ॥