મહાભારત · અધ્યાય 5.146

તતઃ સૂર્યાન્નિશ્ચરિતાં કર્ણઃ શુશ્રાવ ભારતીમ્ ।
દુરત્યયાં પ્રણયિનીં પિતૃવદ્ભાસ્કરેરિતામ્ ॥
સૂર્ય ઉવાચ ।

સત્યમાહ પૃથા વાક્યં કર્ણ માતૃવચઃ કુરુ ।
શ્રેયસ્તે સ્યાન્નરવ્યાઘ્ર સર્વમાચરતસ્તથા ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એવમુક્તસ્ય માત્રા ચ સ્વયં પિત્રા ચ ભાનુના ।
ચચાલ નૈવ કર્ણસ્ય મતિઃ સત્યધૃતેસ્તદા ॥
કર્ણ ઉવાચ ।

ન ચૈતચ્છ્રદ્દધે વાક્યં ક્ષત્રિયે ભાષિતં ત્વયા ।
ધર્મદ્વારં મમૈતત્સ્યાન્નિયોગકરણં તવ ॥

અકરોન્મયિ યત્પાપં ભવતી સુમહાત્યયમ્ ।
અપાકીર્ણોઽસ્મિ યન્માતસ્તદ્યશઃકીર્તિનાશનમ્ ॥

અહં ચેત્ક્ષત્રિયો જાતો ન પ્રાપ્તઃ ક્ષત્રસત્ક્રિયામ્ ।
ત્વત્કૃતે કિં નુ પાપીયઃ શત્રુઃ કુર્યાન્મમાહિતમ્ ॥

ક્રિયાકાલે ત્વનુક્રોશમકૃત્વા ત્વમિમં મમ ।
હીનસંસ્ક્રાસમયમદ્ય માં સમચૂચુદઃ ॥

ન વૈ મમ હિતં પૂર્વં માતૃવચ્ચેષ્ટિતં ત્વયા ।
સા માં સમ્બોધયસ્યદ્ય કેવલાત્મહિતૈષિણી ॥

કૃષ્ણેન સહિતાત્કો વૈ ન વ્યથેત ધનઞ્જયાત્ ।
કોદ્ય ભીતં ન માં વિદ્યાત્પર્થાનાં સમિતિં ગતમ્ ॥

અભ્રાતા વિદિતઃ પૂર્વં યુદ્ધકાલે પ્રકાશિતઃ ।
પાણ્ડવાન્યદિ ગચ્છામિ કિં માં ક્ષત્રં વદિષ્યતિ ॥

સર્વકામૈઃ સંવિભક્તઃ પૂજિતશ્ચ યથાસુખમ્ ।
અહં વૈ ધાર્તરાષ્ટ્રાણાં કુર્યાં તદફલં કથમ્ ॥

ઉપનહ્ય પરૈર્વૈરં યે માં નિત્યમુપાસતે ।
નમસ્કુર્વન્તિ ચ સદા વસવો વાસવં યથા ॥

મમ પ્રાણેન યે શત્રૂઞ્શક્તાઃ પ્રતિસમાસિતુમ્ ।
મન્યન્તે તે કથં તેષામહં છિન્દ્યાં મનોરથમ્ ॥

મયા પ્લવેન સન્ગ્રામં તિતીર્ષન્તિ દુરત્યયમ્ ।
અપારે પારકામા યે ત્યજેયં તાનહં કથમ્ ॥

અયં હિ કાલઃ સમ્પ્રાપ્તો ધાર્તરાષ્ટ્રોપજીવિનામ્ ।
નિર્વેષ્ટવ્યં મયા તત્ર પ્રાણાનપરિરક્ષતા ॥

કૃતાર્થાઃ સુભૃતા યે હિ કૃત્યકાલે હ્યુપસ્થિતે ।
અનવેક્ષ્ય કૃતં પાપા વિકુર્વન્ત્યનવસ્થિતાઃ ॥

રાજકિલ્બિષિણાં તેષાં ભર્તૃપિણ્ડાપહારિણામ્ । નૈવાયં ન પરો લોકો વિદ્યતે પાપકર્મણામ્ ।

ધૃતરાષ્ટ્રસ્ય પુત્રાણામર્થે યોત્સ્યામિ તે સુતૈઃ ।
બલં ચ શક્તિં ચાસ્થાય ન વૈ ત્વય્યનૃતં વદે ॥

આનૃશંસ્યમથો વૃત્તં રક્ષન્સત્પુરુષોચિતમ્ ।
અતોઽર્થકરમપ્યેતન્ન કરોમ્યદ્ય તે વચઃ ॥

ન ચ તેઽયં સમારમ્ભો મયિ મોઘો ભવિષ્યતિ ।
વધ્યાન્વિષહ્યાન્સન્ગ્રામે ન હનિષ્યામિ તે સુતાન્ ॥

યુધિષ્ઠિરં ચ ભીમં ચ યમૌ ચૈવાર્જુનાદૃતે ।
અર્જુનેન સમં યુદ્ધમપિ યૌધિષ્ઠિરે બલે ॥

અર્જુનં હિ નિહત્યાજૌ સમ્પ્રાપ્તં સ્યાત્ફલં મયા ।
યશસા ચાપિ યુજ્યેયં નિહતઃ સવ્યસાચિના ॥

ન તે જાતુ નશિષ્યન્તિ પુત્રાઃ પઞ્ચ યશસ્વિનિ ।
નિરર્જુનાઃ સકર્ણા વા સાર્જુના વા હતે મયિ ॥

ઇતિ કર્ણવચઃ શ્રુત્વા કુન્તી દુઃખાત્પ્રવેષતી ।
ઉવાચ પુત્રમાશ્લિષ્ય કર્ણં ધૈર્યાદકમ્પનમ્ ॥

એવં વૈ ભાવ્યમેતેન ક્ષયં યાસ્યન્તિ કૌરવાઃ ।
યથા ત્વં ભાષસે કર્ણ દૈવં તુ બલવત્તરમ્ ॥

ત્વયા ચતુર્ણાં ભ્રાતૄણામભયં શત્રુકર્શન ।
દત્તં તત્પ્રતિજાનીહિ સઙ્ગરપ્રતિમોચનમ્ ॥

અનામયં સ્વસ્તિ ચેતિ પૃથાથો કર્ણમબ્રવીત્ ।
તાં કર્ણોઽભ્યવદત્પ્રીતસ્તતસ્તૌ જગ્મતુઃ પૃથક્ ॥