મહાભારત · અધ્યાય 5.144
અસિદ્ધાનુનયે કૃષ્ણે કુરુભ્યઃ પાણ્ડવાન્ગતે ।
અભિગમ્ય પૃથાં ક્ષત્તા શનૈઃ શોચન્નિવાબ્રવીત્ ॥
જાનાસિ મે જીવપુત્રી ભાવં નિત્યમવિગ્રહે ।
ક્રોશતો નચ ગૃહ્ણીતે વચનં મે સુયોધનઃ ॥
ઉપપન્નો હ્યસૌ રાજા ચેદિપાઞ્ચાલકેકયૈઃ ।
ભીમાર્જુનાભ્યાં કૃષ્ણેન યુયુધાનયમૈરપિ ॥
ઉપપ્લાવ્યે નિવિષ્ટોઽપિ ધર્મમેવ યુધિષ્ઠિરઃ ।
કાઙ્ક્ષતે જ્ઞાતિસૌહાર્દાદ્બલવાન્દુર્બલો યથા ॥
રાજા તુ ધૃતરાષ્ટ્રોઽયં વયોવૃદ્ધો ન શામ્યતિ ।
મત્તઃ પુત્રમદેનૈવ વિધર્મે પથિ વર્તતે ॥
જયદ્રથસ્ય કર્ણસ્ય તથા દુઃશાસનસ્ય ચ । સૌબલસ્ય ચ દુર્બુદ્ધ્યા મિથો ભેદઃ પ્રપત્સ્યતે ।
અધર્મેમ હિ ધર્મિષ્ઠં હ્રિયતે રાજ્યમીદૃશમ્ ।
યેષાં તેષામયં ધર્મઃ સાનુબન્ધો ભવિષ્યતિ ॥
ક્રિયમાણે બલાદ્ધર્મે કુરુભિઃ કો ન સઞ્જ્વરેત્ ।
અસામ્ના કેશવે યાતે સમુદ્યોક્ષ્યન્તિ પાણ્ડવાઃ ॥
તતઃ કુરૂણામનયો ભવિતા વીરનાશનઃ ।
ચિન્તયન્ન લભે નિદ્રામહઃસુ ચ નિશાસુ ચ ॥
શ્રુત્વા તુ કુન્તી તદ્વાક્યમર્થકામેન ભાષિતમ્ ।
સા નિઃશ્વસન્તી દુઃખાર્તા મનસા વિમમર્શ હ ॥
ધિગસ્ત્વર્થં યત્કૃતેયં સુમહાઞ્જ્ઞાતિસન્ક્ષયઃ ।
વર્ત્સ્યતે સુહૃદાં ચૈવ યુદ્ધેઽસ્મિન્વૈ પરાભવઃ ॥
પાણ્ડવાશ્ચેદિપઞ્ચાલા યાદવાશ્ચ સમાગતાઃ ।
ભારતૈઃ સહ યોત્સ્યન્તિ કિં નુ દુઃખમતઃપરમ્ ॥
પશ્યે દોષં ધ્રુવં યુદ્ધે તથાઽયુદ્ધે પરાભવમ્ . અધનસ્ય મૃતં શ્રેયો ન હિ જ્ઞાતિક્ષયો જયઃ ।
ઇતિ મે ચિન્તયન્ત્યા વૈ હૃદિ દુઃખં પ્રવર્તતે ॥
પિતામહઃ શાન્તનવ આચાર્યશ્ચ યુધાં પતિઃ ।
કર્ણશ્ચ ધાર્તરાષ્ટ્રાર્થં વર્ધયન્તિ ભયં મમ ॥
નાચાર્યઃ કામવાઞ્શિષ્યૈદ્રૌણોયુદ્ધ્યેત જાતુચિત્ । પાણ્ડવેષુ કથં હાર્દં કુર્યાન્ન ચ પિતામહઃ ।
અયં ત્વેકો વૃથાદૃષ્ટિર્ધાર્તરાષ્ટ્રસ્ય દુર્મતેઃ ।
મોહાનુવર્તી સતતં પાપો દ્વેષ્ટિ ચ પાણ્ડવાન્ ॥
મહત્યનર્થે નિર્બન્ધી બલવાંશ્ચ વિશેષતઃ ।
કર્ણઃ સદા પાણ્ડવાનાં તન્મે દહતિ સમ્પ્રતિ ॥
આશંસે ત્વદ્ય કર્ણસ્ય મનોઽહં પાણ્ડવાન્પ્રતિ ।
ગ્રસાદયિતુમાસાદ્ય દર્શયન્તી યથાતથમ્ ॥
તોષિતો ભગવાન્યત્ર દુર્વાસા મે વરં દદૌ ।
આહ્વાનં મન્ત્રસંયુક્તં વસન્ત્યાઃ પિતૃવેશ્મનિ ॥
સાહમન્તઃપુરે રાજ્ઞઃ કુન્તિભોજપુરસ્કૃતા ।
ચિન્તયન્તી બહુવિધં હૃદયેન વિદૂયતા ॥
બલાબલં ચ મન્ત્રાણાં બ્રાહ્મણસ્ય ચ વાગ્બલમ્ ।
સ્ત્રીભાવાદ્બાલભાવાચ્ચ ચિન્તયન્તી પુનઃ પુનઃ ॥
ધાત્ર્યા વિસ્રબ્ધયા ગુપ્તા સખીજનવૃતા તદા ।
દોષં પરિહરન્તી ચ પિતુશ્ચારિત્ર્યરક્ષિણી ॥
કથં નુ સુકૃતં મે સ્યાન્નાપરાધવતી કથમ્ ।
ભવેયમિતિ સઞ્ચિન્ત્ય બ્રાહ્મણં તં નમસ્ય ચ ॥
કૌતૂહલાત્તુ તં લબ્ધા બાલિશ્યાદાચરં તદા ।
કન્યા સતી દેવમર્કમાસાદયમહં તતઃ ॥
યોઽસૌ કાનીનગર્ભો મે પુત્રવત્પરિરક્ષિતઃ ।
કસ્માન્ન કુર્યાદ્વચનં પથ્યં ભ્રાતૃહિતં તથા ॥
ઇતિ કુન્તી વિનિશ્ચિત્ય કાર્યનિશ્ચયમુત્તમમ્ ।
કાર્યાર્થમભિનિશ્ચિત્ય યયૌ ભાગીરથીં પ્રતિ ॥
આત્મજસ્ય તતસ્તસ્ય ઘૃણિનઃ સત્યસઙ્ગિનઃ ।
ગઙ્ગાતીરે પૃથાપશ્યઞ્જપસ્થાનમનુત્તમમ્ ॥
પ્રાઙ્મુખસ્યોર્ધ્વબાહોઃ સા પર્યતિષ્ઠત પૃષ્ઠતઃ ।
જપ્યાવસાનં કાર્યાર્થં પ્રતીક્ષન્તી તપસ્વિની ॥
અતિષ્ઠત્સૂર્યતાપાર્તા કર્ણસ્યોત્તરવાસસિ ।
કૌરવ્યપત્ની વાર્ષ્ણેયી મદ્મમાલેવ શુષ્યતી ॥
આપૃષ્ઠતાપાઞ્જપ્ત્વા સ પરિવૃત્ત્ય યતવ્રતઃ ।
દૃષ્ટ્વા કુન્તીમુપાતિષ્ઠદભિવાદ્ય કૃતાઞ્જલિઃ ॥
યથાન્યાયં મહાતેજા માની ધર્મભૃતાં વરઃ ।
ઉત્સ્મયન્પ્રણતઃ પ્રાહ કુન્તીં વૈકર્તનો વૃષઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0