મહાભારત · અધ્યાય 5.136

નૈવ રાજ્ઞા દરઃ કાર્યો જાતુ કસ્યાઞ્ચિદાપદિ ।
અથ ચેદપિ દીર્ણઃ સ્યાન્નૈવ વર્તેત દીર્ણવત્ ॥

દીર્ણં હિ દૃષ્ટ્વા રાજાનં સર્વમેવાનુદીર્યતે ।
રાષ્ટ્રં બલમમાત્યાશ્ચ પૃથક્કુર્વન્તિ તે મતીઃ ॥

શત્રુનેકે પ્રપદ્યન્તે પ્રજહત્યપરે પુનઃ ।
અન્યે તુ પ્રજિહીર્ષન્તિ યે પુરસ્તાદ્વિમાનિતાઃ ॥

ય એવાત્યન્તસુહૃદસ્ત એનં પર્યુપાસતે ।
અશક્તયઃ સ્વસ્તિકામા બદ્ધવત્સા ઇલા ઇવ ॥

શોચન્તમનુશોચન્તિ પતિતાનિવ બાન્ધવાન્ ।
અપિ તે પૂજિતાઃ પૂર્વમપિ તે સુહૃદો મતાઃ ॥

યે રાષ્ટ્રમભિમન્યન્તે રાજ્ઞો વ્યસનમીયુષઃ ।
મા દીદરસ્ત્વં સુહૃદો મા ત્વાં દીર્ણં પ્રહાસિષુઃ ॥

પ્રભાવં પૌરુષં બુદ્ધિં જિજ્ઞાસન્ત્યા મયા તવ ।
વિદધત્યા સમાશ્વાસમુક્તં તેજોવિવૃદ્ધયે ॥

યદેતત્સંવિજાનાસિ યદિ સમ્યગ્બ્રવીમ્યહમ્ ।
કૃત્વા સૌમ્યમિવાત્માનં જાયાયોત્તિષ્ઠ સઞ્જય ॥

અસ્તિ નઃ કોશનિચયો મહાનવિદિતસ્તવ ।
તમહં વેદ નાન્યસ્તમુપસમ્પાદયામિ તે ॥

સન્તિ નૈકશતા ભૂયઃ સુહૃદસ્તવ સઞ્જય ।
સુખદુઃખસહા વીર સન્ગ્રામાદનિવર્તિનઃ ॥

તાદૃશા હિ સહાયા વૈ પુરુષસ્ય બુભૂષતઃ ।
ઇષ્ટં જિહીર્ષતઃ કિઞ્ચિત્સચિવાઃ શત્રુકર્શન ॥

તસ્યાસ્ત્વીદૃશકં વાક્યં શ્રુત્વાપિ સ્વલ્પચેતસઃ ।
તમસ્ત્વપાગમત્તસ્ય સુચિત્રાર્થપદાક્ષરમ્ ॥
પુત્ર ઉવાચ ।

ઉદકે નૌરિયં ધાર્યા વક્તવ્યં પ્રવણે મયા ।
યસ્ય મે ભવતી નેત્રી ભવિષ્યદ્ભૂતિદર્શિની ॥

અહં હિ વચનં ત્વત્તઃ શુશ્રૂષુરપરાપરમ્ ।
કિઞ્ચિત્કિઞ્ચિત્પ્રતિવદંસ્તૂષ્ણીમાસં મુહુર્મુહુઃ ॥

અતૃપ્યન્નમૃતસ્યેવ કૃચ્છ્રાલ્લબ્ધસ્ય બાન્ધવાત્ ।
ઉદ્યચ્છામ્યેષ શત્રૂણાં નિયમાર્થં જાયય ચ ॥
કુન્ત્યુવાચ ।

સદશ્ચ ઇવ સ ક્ષિપ્તઃ પ્રણુન્નો વાક્યસાયકૈઃ ।
તચ્ચકાર તથા સર્વં યથાવદનુશાસનમ્ ॥

ઇદમુદ્ધર્ષણં ભીમં તેજોવર્ધનમુત્તમમ્ ।
રાજાનં શ્રાવયેન્મન્ત્રી સીદન્તં શત્રુપીડિતમ્ ॥

જયો નામેતિહાસોઽયં શ્રોતવ્યો વિજિગીષુણા ।
મહીં વિજયતે ક્ષિપ્રં શ્રુત્વા શત્રૂંશ્ચ મર્દતિ ॥

ઇદં પુંસવનં ચૈવ વીરાજનનમેવ ચ ।
અભીક્ષ્ણં ગર્ભિણી શ્રુત્વા ધ્રુવં વીરં પ્રજાયતે ॥

વિદ્યાશૂરં તપઃશૂરં દાનશૂરં તપસ્વિનમ્ ।
બ્રાહ્મયા શ્રિયા દીપ્યમાનં સાધુવાદે ચ સમ્મતમ્ ॥

અર્ચિષ્મન્તં બલોપેતં મહાભાગં મહારથમ્ ।
ધૃતિમન્તમનાધૃષ્યં જેતારમપરાજિતમ્ ॥

નિયન્તારમસાધૂનાં ગોપ્તારં ધર્મચારિણામ્ ।
ઈદૃશં ક્ષત્રિયા સૂતે વીરં સત્યપરાક્રમમ્ ॥