મહાભારત · અધ્યાય 5.120

સ તુ રાજા પુનસ્તસ્યાઃ કર્તુકામઃ સ્વયંવરમ્ ।
ઉપગમ્યાશ્રમપદં ગઙ્ગાયામુનસઙ્ગમે ॥

ગૃહીતમાલ્યદામાં તાં રથમારોપ્ય માધવીમ્ ।
પૂરુર્યદુશ્ચ ભગિનીમાશ્રમે પર્યધાવતામ્ ॥

નાગયક્ષમનુષ્યાણાં ગન્ધર્વમૃગપક્ષિણામ્ ।
શૈલદ્રુમવનૌકાનામાસીત્તત્ર સમાગમઃ ॥

નાનાપુરુષદેશ્યાનામીશ્વરૈશ્ચ સમાકુલમ્ ।
ઋષિભિર્બ્રહ્મકલ્પૈશ્ચ સમન્તાદાવૃતં વનમ્ ॥

નિર્દિશ્યમાનેષુ તુ સા વરેષુ વરવર્ણિની ।
વરાનુત્ક્રમ્ય સર્વાસ્તાન્વરં વૃતવતી વનમ્ ॥

અવતીર્ય રથાત્કન્યા નમસ્કૃત્ય ચ બન્ધુષુ ।
ઉપગમ્ય વનં પુણ્યં તપસ્તેપે યયાતિજા ॥

ઉપવસૈશ્ચ વિવિધૈર્દીક્ષાભિર્નિયમૈસ્તથા ।
આત્મનો લઘુતાં કૃત્વા બભૂવ મૃગચારિણી ॥

વૈદૂર્યાઙ્કુરકલ્પાનિ મૃદૂનિ હરિતાનિ ચ ।
ચરન્તી શ્લક્ષ્ણશષ્પાણિ તિક્તાનિ મધુરાણિ ચ ॥

સ્રવન્તીનાં ચ પુણ્યાનાં સુરસાનિ સુચીનિ ચ ।
પિબન્તી વારિમુખ્યાનિ શીતાનિ વિમલાનિ ચ ॥

વનેષુ મૃગરાજેષુ વ્યાઘ્રવિપ્રોષિતેષુ ચ ।
દાવાગ્નિવિપ્રયુક્તેષુ શૂન્યેષુ ગહનેષુ ચ ॥

ચરન્તી હરિણૈઃ સાર્ધં મૃગીવ વનચારિણી ।
ચચાર વિપુલં ધર્મં બ્રહ્મચર્યેણ સંવૃતમ્ ॥

યયાતિરપિ પૂર્વેષાં રાજ્ઞાં વૃત્તમનુષ્ઠિતઃ ।
બહુવર્ષસહસ્રાયુર્યુયુજે કાલધર્મણા ॥

પુરુર્યદુશ્ચ દ્વૌ વંશે વર્ધમાનૌ નરોત્તમૌ ।
તાભ્ભાં પ્રતિષ્ઠિતો લોકે પરલોકે ચ નાહુષઃ ॥

મહીપતે નરપતિર્યયાતિઃ સ્વર્ગમાસ્થિતઃ ।
મહર્ષિકલ્પો નૃપતિઃ સ્વર્ગાગ્ર્યફલભુગ્વિભુઃ ॥

બહુવર્ષસહસ્રાખ્યે કાલે બહુગુણે ગતે ।
રાજર્ષિષુ નિષણ્ણેષુ મહીયઃસુ મહર્ધિષુ ॥

અવમેને નરાન્સર્વાન્દેવાનૃષિગણાંસ્તથા ।
યયાતિર્મૂઢવિજ્ઞાનો વિસ્મયાવિષ્ટચેતનઃ ॥

તતસ્તં બુબુધે દેવઃ શક્રો બલનિષૂદનઃ ।
તે ચ રાજર્ષયઃ સર્વે ધિગ્ધિગિત્યેવમબ્રુવન્ ॥

વિચારશ્ચ સમુત્પન્નો નિરીક્ષ્ય નહુષાત્મજમ્ ।
કોઽન્વયં કસ્ય વા રાજ્ઞઃ કથં વા સ્વર્ગમાગતઃ ॥

કર્મણા કેનસિદ્ધોઽયં ક્વ વાઽનેન તપશ્ચિતમ્ ।
કથં વા જ્ઞાયતે સ્વર્ગે કેન વા જ્ઞાયતેઽપ્યુત ॥

એવં વિચાસ્યન્તસ્તે રાજાનં સ્વર્ગવાસિનઃ ।
દૃષ્ટ્વા પપ્રચ્છુરન્યોન્યં યયાતિં નૃપતિં પ્રતિ ॥

વિમાનપાલાઃ શતશઃ સ્વર્ગદ્વારાભિરક્ષિણઃ ।
પૃષ્ટા આસનપાલાશ્ચ ન જાનીમેત્યથાઽબ્રુવન્ ॥

સર્વે તે હ્યાવૃતજ્ઞાના નાભ્યજાનન્ત તં નૃપમ્ ।
સ મુહૂર્તાદથ નૃપો હતૌજાશ્ચાભવત્તદા ॥