મહાભારત · અધ્યાય 5.107

એવમુક્તસ્તદા તેન વિશ્વામિત્રેણ ધીમતા ।
નાસ્તે ન શેતે નાહારં કુરુતે ગાલવસ્તદા ॥

ત્વગસ્થિભૂતો હરિણાશ્ચિન્તાશોકપરાયણઃ । શોચમાનોઽતિમાત્રં સ દહ્યમાનશ્ચ મન્યુના ।
ગાલવો દુઃખિતો દુઃખાદ્વિલલાપ સુયોધન ॥

કુતઃ પુષ્ટાનિ મિત્રાણિ કુતોઽર્થાઃ સઞ્ચયઃ કૃતઃ ।
હયાનાં ચન્દ્રશુભ્રાણાં શતાન્યષ્ટૌ કુતો મમ ॥

કુતો મે ભોજને શ્રદ્ધા સુખશ્રદ્ધા કુતશ્ચ મે ।
શ્રદ્ધા મે જીવિતસ્યાપિ છિન્ના કિં જીવિતેન મે ॥

અહં પારે સમુદ્રસ્ય પૃથિવ્યા વા પરં પરાત્ ।
ગત્વાઽત્માનં વિમુઞ્ચામિ કિં ફલં જીવિતેન મે ॥

અદનસ્યાકૃતાર્થસ્ય ત્યક્તસ્ય વિવિધૈઃ ફલૈઃ ।
ઋણં ધારયમાણસ્ય કુતઃ સુખમનીહયા ॥

સુહૃદાં હિ ધનં ભુક્ત્વા કૃત્વા પ્રણયમીપ્સિતમ્ ।
પ્રતિકર્તુમશક્તસ્ય જીવિતાન્મરણં વરમ્ ॥

પ્રતિશ્રુત્ય કરિષ્યેતિ કર્તવ્યં તદકુર્વતઃ ।
મિથ્યાવચનદગ્ધસ્ય ઇષ્ટાપૂર્તં પ્રણશ્યતિ ॥

ન રૂપમનૃતસ્યાસ્તિ નાનૃતસ્યાસ્તિ સન્તતિઃ ।
નાનૃતસ્યાધિપત્યં ચ કુત એવ ગતિઃ શુભા ॥

કુતઃ કૃતઘ્નસ્ય યશઃ કુતઃ સ્થાનં કુતઃ સુખમ્ ।
અશ્રદ્ધેયઃ કૃતઘ્નો હિ કૃતઘ્ને નાસ્તિ નિષ્કૃતિઃ ॥

ન જીવત્યધનઃ પાપઃ કુતઃ પાપસ્ય તન્ત્રણમ્ ।
પાપો ધ્રુવમવાપ્નોતિ વિનાશં નાશયન્કૃતમ્ ॥

સોઽહં પાપઃ કૃતઘ્નસ્ય કૃપણશ્ચાનૃતોઽપિ ચ ।
ગુરોર્યઃ કૃતકાર્યઃ સંસ્તત્કરોમિ ન ભાષિતમ્ ॥

સોઽહં પ્રાણાન્વિમોક્ષ્યામિ કૃત્વા યત્નમનુત્તમમ્ ।
અર્થિતા ન મયા કાચિત્કૃતપૂર્વા દિવૌકસામ્ ॥

માનયન્તિ ચ માં સર્વે ત્રિદશા યજ્ઞસંસ્તરે । અહં તુ વિબુધશ્રેષ્ઠં દેવં ત્રિભુવનેશ્વરમ્ ।
વિષ્ણું ગચ્છામ્યહં કૃષ્ણં ગતિં ગતિમતાં વરમ્ ॥

ભોગા યસ્માત્પ્રતિષ્ઠન્તે વ્યાપ્ય સર્વાન્સુરાસુરાન્ ।
પ્રણતો દ્રષ્ટુમિચ્છામિ કૃષ્ણં યોગિનમવ્યયમ્ ॥

એવમુક્તે સખા તસ્ય ગરુડો વિનતાત્મજઃ ।
દર્શયામાસ તં પ્રાહ સંહૃષ્ટઃ પ્રિયકામ્યયા ॥

સહૃદ્ભવાન્મમ મતઃ સુહૃદાં ચ મતઃ સુહૃત્ ।
ઈપ્સિતેનાભિલાષેણ યોક્તવ્યો વિભવે સતિ ॥

વિભવશ્ચાસ્તિ મે વિપ્ર વાસવાવરજો દ્વિજ ।
પૂર્વમુક્તસ્ત્વદર્થં ચ કૃતઃ કામશ્ચ તેન મે ॥

સ ભવાનેતુ ગચ્છાવ નયિષ્યે ત્વાં યથાસુખમ્ . દેશં પારં પૃથિવ્યા વા ગચ્છ ગાલવ મા ચિરમ્ ॥