મહાભારત · અધ્યાય 3.87
અવન્તીષુ પ્રતીચ્યાં વૈ કીર્તયિષ્યામિ તે દિશિ ।
યાનિ તત્રપવિત્રાણિ પુણ્યાન્યાયતનાનિ ચ ॥
પ્રિયઙ્ગ્વામ્રવણોપેતા વાનીરફલમાલિની ।
પ્રત્યક્સ્રોતા નદી પુણ્યા નર્મદા તત્ર ભારત ॥
ત્રૈલોક્યે યાનિ તીર્થાનિ પુણ્યાન્યાયતનાનિ ચ ।
સરિદ્વનાનિ શૈલેન્દ્રા દેવાશ્ચ સપિતામહાઃ ॥
નર્મદાયાં કુરુશ્રેષ્ઠ સહસિદ્ધર્ષિચારણૈઃ ।
સ્નાતુમાયાન્તિ પુણ્યૌધૈઃ સદા વારિષુ ભારત ॥
નિરેતઃ શ્રૂયતે પુણ્યો યત્ર વિશ્રવસો મુનેઃ ।
જજ્ઞે ધનપતિર્યત્ર કુબેરો નરવાહનઃ ॥
વૈઢૂર્યશિખરો નામ પુણ્યો ગિરિવરઃ શિવઃ ।
નિત્યપુષ્પફલાસ્તત્ર પાદપા હરિતચ્છદાઃ ॥
તસ્ય શૈલસ્ય શિખરે સરઃ પુણ્યં મહીપતે ।
ફુલ્લપદ્મં મહારાજ દેવગન્ધર્વસેવિતમ્ ॥
બહ્વાશ્ચર્યં મહારાજ દૃશ્યતે તત્ર પર્વતે ।
પુણ્યે સ્વર્ગોપમે ચૈવ દેવર્ષિગણસેવિતે ॥
હ્રદિની પુણ્યતીર્થા ચ રાજર્ષેસ્તત્ર વૈ સરિત્ ।
વિશ્ચામિત્રેણ તપસા નિર્મિતા સર્વપાવની ॥
યસ્યાસ્તીરે સતાં મધ્યે યયાતિર્નહુષાત્મજઃ ।
પપાત સ પુનર્લોકાઁલ્લેભે ધર્માન્સનાતનાન્ ॥
તત્રપુણ્યો હ્રદઃ ખ્યાતો મૈનાકશ્ચૈવ પર્વતઃ ।
બહુમૂલફલોપેતસ્ત્વમિતો નામ પર્વતઃ ॥
આશ્રમઃ કક્ષસેનસ્ય પુણ્યસ્તત્રયુધિષ્ઠિરઃ । ચ્યવનસ્યાશ્રમશ્ચૈવ વિખ્યાતસ્તત્રપાણ્ડવ ।
તત્રાલ્પેનૈવ સિદ્ધ્યન્તિ માનવાસ્તપસા વિભો ॥
જમ્બૂમાર્ગો મહારાજ ઋષીણાં ભાવિતાત્મનામ્ ।
આશ્રમ શામ્યતાં શ્રેષ્ઠ મૃગદ્વિજનિષેવિતઃ ॥
તતઃ પુણ્યતમા રાજન્સતતં તાપસૈર્યુતા । કેતુમાલા ચ મેધ્યા ચ ગઙ્ગાદ્વારં ચ ભૂમિપ ।
ખ્યાતં ચ સૈન્ધવારણ્યં પુણ્યં દ્વિજનિષેવિતમ્ ॥
પિતામહસરઃ પુણ્યં પુષ્કરં નામ નામતઃ ।
વૈખાનસાનાં સિદ્ધાનામૃષીણામાશ્રમઃ પ્રિયઃ ॥
અપ્યત્ર સંશ્રયાર્થાય પ્રજાપતિરથો જગૌ ।
પુષ્કરેષુ કુરુશ્રેષ્ઠ ગાથાં સુકૃતિનાંવર ॥
મનસાઽપ્યભિકામસ્ય પુષ્કરાણિ મનખિનઃ । વિપ્રણશ્યન્તિ પાપાનિ નાકપૃષ્ઠે ચ મોદતે ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0