મહાભારત · અધ્યાય 3.40
નરસ્ત્વં પૂર્વદેહે વૈ નારાયણસહાયવાન્ ।
બદર્યાં તપ્તવાનુગ્રં તપો વર્ષાયુતાન્બહૂન્ ॥
ત્વયિ વા પરમં તેજો વિષ્ણૌ વા પુરુષોત્તમે ।
યુવાભ્યાં પુરુષાગ્ર્યાભ્યાં તેજસા ધાર્યતે જગત્ ॥
શક્રાભિષેકે સુમહદ્ધનુર્જલદનિઃસ્વનમ્ ।
પ્રગૃહ્ય દાનવાઃ શસ્તાસ્ત્વયા કૃષ્ણેન ચ પ્રભો ॥
તદેતદેવ ગાણ્ડીવં તવ પાર્થ કરોચિતમ્ ।
ભાયામાસ્થાય તદ્ગ્રસ્તં મયા પુરુષસત્તમ ॥
તૂણૌ ચાપ્યક્ષયૌ ભૂયસ્તવ પાર્થ કરોચિતૌ ।
ભવિષ્યતિ શરીરં ચ નીરુજં કુરુનન્દન ॥
પ્રીતિમાનસ્મિ વૈ પાર્થ ભવાન્સત્યપરાક્રમઃ ।
ગૃહાણ વરમસ્મત્તઃ કાઙ્ક્ષિતં યન્નરર્ષભ ॥
ન ત્વયા સદૃશઃ કશ્ચિત્પુમાન્મર્ત્યેષુ ભારત ।
દિવિ વા વર્તતે ત્રં ત્વત્પ્રધાનમરિન્દમ ॥
અર્જુન ઉવાચ ।
વરં દદાસિ ચેન્મહ્યં કામં પ્રીત્યા વૃષધ્વજ ।
કામયે દિવ્યામસ્ત્રં તદ્ધોરં પાશુપતં પ્રભો ॥
યત્તદ્બ્રહ્મશિરો નામ રૌદ્રં ભીમપરાક્રમમ્ ।
યુગાન્તે દારુણે પ્રાપ્તે કૃત્સ્નં સંહરતે જગત્ ॥
[કર્ણભીષ્મકૃપદ્રોણૈર્ભવિતા તુ મહાહવઃ । ત્વત્પ્રસાદાન્મહાદેવ જયેયં તાન્યથા યુધિ ॥ ]
જયેયં યેન સન્ગ્રામે દાનવાન્રાક્ષસાંસ્તથા ।
રાજ્ઞશ્ચૈવ પિશાચાંશ્ચ ગન્ધર્વાનથપન્નગાન્ ॥
યસ્મિઞ્શૂલસહસ્રાણિ ગદાશ્ચોગ્રપ્રદર્શનાઃ ।
શરાશ્ચાશીવિષાકારાઃ સમ્ભવન્ત્યનુમન્ત્રિતાઃ ॥
યુધ્યેયં યેન ભીષ્મેણ દ્રોણેન ચ કૃપેણ ચ ।
સૂતપુત્રેણ ચ રણે નિત્યં કટુકભાષિણા ॥
એષ મે પ્રથમઃ કામો ભગવન્ભગનેત્રહન્ ।
ત્વત્પ્રસાદાદ્વિનિર્બૃત્તઃ સમર્થઃ સ્યામહં યથા ॥
ભવ ઉવાચ ।
દદામિ તેઽસ્ત્રં દયિતમહં પાશુપતં વિભો ।
સમર્થો ધારણે મોક્ષે સંહારેઽપિ ચ પાણ્ડવ ॥
ન તદ્વેદ મહેન્દ્રોપિ ન યમો ન ચ યક્ષરાટ્ ।
વરુણોપ્યથવા વાયુઃ કુતો વેત્સ્યન્તિ માનવાઃ ॥
ન ત્વયા સહસા પાર્થ મોક્તવ્યં પુરુષે ક્વચિત્ ।
જગદ્વિનિર્દહેત્સર્વમલ્પતેજસિ પાતિતમ્ ॥
અબધ્યો નામ નાસ્ત્યસ્ય ત્રૈલોક્યે સચરાચરે ।
મનસા ચક્ષુષા વાચા ધનુષા ચ નિપાત્યતે ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
તચ્છ્રુત્વા ત્વરિતઃ પાર્થઃ શુચિર્ભૂત્વા સમાહિતઃ ।
ઉપસન્ગૃહ્ય વિશ્વેશમધીષ્વેત્યથ સોઽબ્રવીત્ ॥
તતસ્ત્વધ્યાપયામાસ સરહસ્યનિવર્તનમ્ ।
તદસ્ત્રં પાણ્ડવશ્રેષ્ઠં મૂર્તિમન્તમિવાન્તકમ્ ॥
ઉપતસ્થે મહાત્માનં યથા ત્ર્યક્ષમુમાપતિમ્ ।
પ્રતિજગ્રાહ તચ્ચાપિ પ્રીતિમાનર્જુનસ્તદા ॥
તતશ્ચચાલ પૃથિવી સપર્વતવનદ્રુમા ।
સસાગરવનોદ્દેશા સગ્રામનગરાકરા ॥
શઙ્ખદુન્દુભિઘોષાશ્ચ ભેરીણાં ચ સહસ્રશઃ ।
તસ્મિનમુહૂર્તે સમ્પ્રાપ્તે નિર્ઘાતશ્ચ મહાનભૂત્ ॥
અથાસ્ત્રં જાજ્વલદ્ધોરં પાણ્ડવસ્યામિતૌજસઃ ।
મૂર્તિમદ્વિષ્ઠિતં પાર્શ્વે દદૃશુર્દેવદાનવાઃ ॥
સ્પૃષ્ટસ્ય ત્ર્યમ્બકેણાથ ફલ્ગુનસ્યામિતૌજસઃ ।
યત્કિં ગચ્છેત્યનુજ્ઞાતસ્ત્ર્યમ્બકેણ તદાઽર્જુનઃ ॥
સ્વર્ગં ગચ્છેત્યનુજ્ઞાતસ્ત્ર્યમ્બકેણ તદાઽર્જુનઃ । પ્રણમ્ય શિરસા રાજન્પ્રાઞ્જલિર્ભવમૈક્ષત ।
તતઃ પ્રભુસ્ત્રિદિવનિવાસિનાં વસી મહામતિર્ગિરિશ ઉમાપતિઃ શિવઃ ।
ધનુર્મહદ્દિતિજપિશાચસૂદનં દદૌ ભવઃ પુરુષવરાય ગાણ્ડિવમ્ ॥
તતઃ શુભં ગિરિવરમીશ્વરસ્તદા સહોમયાઽસિતતટસાનુકન્દરમ્ ।
વિહાય તં પતગમહર્ષિસેવિતં જગામ સ્વં પુરુષવરસ્ય પશ્યતઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0