મહાભારત · અધ્યાય 3.308
સા તુ કન્યા બહુવિધં બ્રુવન્તી મધુરં વચઃ ।
અનુનેતું સહસ્રાંશું ન શશાક મનસ્વિની ॥
ન શશાક યદા બાલા પ્રત્યાખ્યાતું તમોનુદમ્ ।
ભીતા શાપાત્તતો રાજન્દધ્યૌ દીર્ઘમથાન્તરમ્ ॥
અનાગસઃ પિતુઃ શાપો બ્રાહ્મણસ્ય તથૈવ ચ ।
મન્નિમિત્તઃ કથં ન સ્યાત્ક્રુદ્ધાદસ્માદ્વિભાવસોઃ ॥
બાલેનાપિ સતા મોહાદ્ભૃશં સાપહ્નવાન્યપિ ।
નાઽભ્યાસાદયિતવ્યાનિ તેજાંસિ ચ તપાંસિ ચ ॥
સાહમદ્ય ભૃશં ભીતા ગૃહીત્વા ચ કરે ભૃશમ્ ।
કથં ત્વકાર્યં કુર્યાં વૈ પ્રદાનં હ્યાત્મનઃ સ્વયમ્ ॥
સા વૈ શાપપરિત્રસ્તા બહુ ચિન્તયતી હૃદા ।
મોહેનાભિપરીતાઙ્ગી સ્મયમાના પુનઃપુનઃ ॥
તં દેવમબ્રવીદ્ભીતા બન્ધૂનાં રાજસત્તમ ।
વ્રીડાવિહ્વલયા વાચા શાપત્રસ્તા વિશામ્પતે ॥
પિતા મે ધ્રિયતે દેવ માતા ચાન્યે ચ બાન્ધવાઃ ।
ન તેષુ ધ્રિયમાણએષુ વિદિલોપો ભવેદયમ્ ॥
ત્વયા તુ સન્ગમો દેવ યદિ સ્યાદ્વિધિવર્જિતઃ ।
મન્નિમિત્તં કુલસ્યાસ્ય લોકેઽકીર્તિર્ન સંશયઃ ॥
અથવા ધર્મમેતં ત્વં મન્યસે તપતાંવર ।
ઋતે પ્રદાનાદ્બન્ધુભ્યસ્તવ કામં કરોમ્યહમ્ ॥
આત્મપ્રદાનં દુર્ધર્ષ તવ કૃત્વાસતી ત્વહમ્ ।
ત્વયિ ધર્મો યશશ્ચૈવ કીર્તિરાયુશ્ચ દેહિનામ્ ॥
સૂર્ય ઉવાચ ।
ન તે પિતા ન તે માતા ગુરવો વા શુચિસ્મિતે ।
પ્રભવન્તિ પ્રદાને તે ભદ્રં તે શૃણુ મે વચઃ ॥
સર્વાન્કામયતે યસ્માત્કનેર્ધાતોશ્ચ ભામિનિ ।
તસ્માત્કન્યેહ સુશ્રોણી સ્વતન્ત્રા વરવર્ણિનિ ॥
નાધર્મશ્ચરિતઃ કશ્ચિત્ત્વયા ભવતિ ભામિનિ ।
અધર્મન્કુત એવાહં વરેયં લોકકામ્યયા ॥
અનાવૃતાઃ સ્ત્રિયઃ સર્વા નરાશ્ચ વરવર્ણિનિ ।
સ્વભાવ એષ લોકાનાં વિકારોઽન્ય ઇતિ સ્મૃતઃ ॥
સા મયા સહસન્ગમ્ય પુનઃ કન્યા ભવિષ્યસિ ।
પુત્રશ્ચ તે મહાવાદ્દુર્ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ ॥
કુન્ત્યુવાચ ।
યદિ પુત્રો મમ ભવેત્ત્વત્તઃ સર્વતમોનુદ । કુણ્ડલી કવચી શૂરો મહાબાહુર્મહાબલઃ ।
અસ્તુ મે સઙ્ગમો દેવ અનેન સમયેન તે ॥
સૂર્ય ઉવાચ ।
ભવિષ્યતિ મહાબાહુઃ કુણ્ડલી દિવ્યવર્મભૃત્ ।
ઉભયં ચામૃતમયં તસ્ ભદ્રે ભવિષ્યતિ ॥
કુન્ત્યુવાચ ।
યદ્યતદમૃતાદસ્તિ કુણ્ડલે વર્મ ચોત્તમમ્ ।
મમ પુત્રસ્ય યં વૈ ત્વં મત્ત ઉત્પાદયિષ્યસિ ॥
અસ્તુ મે સઙ્ગમો દેવ યથોક્તં ભગવંસ્ત્વયા ।
ત્વદ્વીર્યરૂપસત્વૌજા ધṟમયુક્તો ભવેત્સ ચ ॥
સૂર્ય ઉવાચ ।
અદિત્યા કુણ્ડલે રાજ્ઞિ દત્તે મે મત્તકાશિનિ ।
તસ્મૈ દાસ્યામિ વામોરુ વર્મ ચૈવેદમુત્તમમ્ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
પરમં ભગવન્નેવં સઙ્ગમિષ્યે ત્વયા સહ ।
યદિ પુત્રો ભવેદેવં યથા વદસિ ગોપતે ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
તથેત્યુક્ત્વા તુ તાં કુન્તીમાવિવેશ વિહન્ગમઃ ।
સ્વર્ભાનુશત્રુર્યોગાત્મા નાભ્યાં પસ્પર્શ ચૈવ તામ્ ॥
તત સા વિહ્વલેવાસીત્કન્યા સૂરય્સ્ તેજસા ।
પપાત ચાથ સા દેવી શયને મૂઢચેતના ॥
સૂર્ય ઉવાચ ।
સાધયિષ્યામિ સુશ્રોણિ પુત્રં વૈ જનયિષ્યસિ ।
સર્વશસ્ત્રભૃતાંશ્રેષ્ઠં કન્યા ચૈવ ભવિષ્યસિ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
તતઃ સા વ્રીડિતા બાલા તદા સૂર્યમથાબ્રવીત્ ।
એવમસ્ત્વિતિ રાજેન્દ્રપ્રસ્થિતં ભૂરિવર્ચસમ્ ॥
ઇતિસ્મોક્તા કુન્તિરાજાત્મજા સા વિવસ્વન્તં યાચમાના સલજ્જા ।
તસ્મિન્પુણ્યે શયનીયે પપાત મોહાવિષ્ટા વેપમાના લતેવ ॥
તિગ્માંશુસ્તાં તેજસા મોહયિત્વા યોગેનાવિશ્યાત્મસંસ્થાં ચકાર ।
ન ચૈવૈનાં દૂષયામાસ ભાનુઃ સઞ્જ્ઞાં લેભે ભૂય એવાત બાલા ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0