મહાભારત · અધ્યાય 3.293

એવમેતન્મહાબાહો રામેણામિતતેજસા ।
પ્રાપ્તં વ્યસનમત્યુગ્રં વનવાસકૃતં પુરા ॥

મા શુચઃ પરુષવ્યાઘ્ર ક્ષત્રિયોસિ પરન્તપ ।
બાહુવીર્યાશ્રયેમાર્ગે વર્તસે દીપ્તનિર્ણયે ॥

ન હિ તે વૃજિનં કિઞ્ચિદ્દૃશ્યતે પરમણ્વપિ ।
અસ્મિન્માર્ગે નિપીદેયુઃ સેન્દ્રા અપિ સુરાસુરાઃ ॥

સંહત્ય નિહતોવૃત્રો મરુદ્ભિર્વજ્રપાણિના ।
નમુચિશ્ચૈવદુર્ધર્ષો દીર્ગજિહ્વા ચરાક્ષસી ॥

સહાયવતિ સર્વાર્થાઃ સતિષ્ઠન્તીહ સર્વશઃ ।
કિન્નુ તસ્યાજિતં સઙ્ખ્યે યસ્ ભ્રાતા ધનઞ્જયઃ ॥

અયં ચ બલિનાંશ્રેષ્ઠો ભીમો ભીમપરાક્રમાઃ ।
યુવાનૌ ચ મહેષ્વાસૌ વીરૌ માદ્રવતીસુતૌ ॥

એભિઃ સહાયૈઃ કસ્માત્ત્વં વિષીદસિ પરન્તપ ।
ય ઇમે વજ્રિણઃ સેનાં જયેયુઃ સમરુદ્ગણામ્ ॥

ત્વમપ્યેભિર્મહેષ્વાસૈઃ સહાયૈર્દેવરૂપિભિઃ ।
વિજેષ્યસિ રણે સર્વાનમિત્રાન્ભરતર્ષભ ॥

ઇતશ્ચ ત્વમિમાં પશ્યસૈન્ધવેન દુરાત્મના ।
બલિના વીર્યમત્તેન હૃતામેભિર્મહાત્મભિઃ ॥

આનીતાં દ્રૌપદીં કૃષ્ણાં કૃત્વા કર્મ સુદુષ્કરમ્ ।
જયદ્રથં ચ રાજાનં વિજિતં વશમાગતમ્ ॥

અસહાયેન રામેણ વૈદેહી પુનરાહૃતા ।
હત્વાસઙ્ખ્યે દશગ્રીવં રાક્ષસં ભીમવિક્રમમ્ ॥

યસ્ શાખામૃગામિત્રાણ્યૃક્ષાઃ કાલમુખાસ્તથા ।
જાત્યન્તરગતા રાજન્નેતદ્બુદ્ધ્યાઽનુચિન્તય ॥

તસ્માત્સર્વં કુરુશ્રેષ્ઠ મા શુચો ભરતર્ષભ ।
ત્વદ્વિધા હિ મહાત્માનો ન શોચન્તિ પરન્તપ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એવમાશ્વાસિતો રાજામાર્કણ્ડેયેન ધીમતા । ત્યક્ત્વા દુઃખમદીનાત્મા પુનરપ્યેનમબ્રવીત્ ॥