મહાભારત · અધ્યાય 3.267

અથાબ્રવીદ્દ્રૌપદી રાજપુત્રી પૃષ્ટા શિબીનાં કપ્રવરેણ તેન ।
અવેક્ષ્ય મન્દં પ્રવિમુચ્ય શાખાં સન્ગૃહ્ણતી કૌશિકમુત્તરીયમ્ ॥

બુદ્ધ્યાઽભિજાનામિ નરેનદ્્રપુત્ર ન માદૃશી ત્વામભિભાષ્ટુમર્હતિ ।
ન ત્વેહ વક્તાઽસ્તિ તવેહ વાક્ય- મન્યો નરો વાઽપ્યથવાઽપિ નારી ॥

એકા હ્યહં સમ્પ્રતિ તેન વાચં દદાનિ વૈ ભદ્ર નિબોધ ચેદમ્ ।
અહં હ્યરણ્યેકથમેકમેકા ત્વામાલપેયં નિરતા સ્વધર્મે ॥

જાનામિ ચ ત્વાં સુરથસ્ય પુત્રં યં કોટિકાશ્યેતિ વિદુર્મનુષ્યાઃ ।
તસ્માદહં શૈબ્ય તથૈવ તુભ્ય- માખ્યામિ બન્ધૂન્પ્રથિતં કુલં ચ ॥

અપત્યમસ્મિ દ્રુપદસ્ય રાજ્ઞઃ કૃષ્ણેતિ માં શૈબ્ય વિદુર્મનુષ્યાઃ ।
સાઽહં વૃણે પઞ્ચ જનાન્પતિત્વે યે ખાણ્ડવપ્રસ્થગતાઃ શ્રુતાસ્તે ॥

યુધિષ્ઠિરો ભીમસેનાર્જુનૌ ચ માદ્ર્યાશ્ચ પુત્રૌ પુરુષપ્રવીરૌ ।
તે માં નિવેશ્યહ દિશશ્ચતસ્રો વિબજ્ય પાર્થા મૃગયાં પ્રયાતાઃ ॥

પ્રાચીં રાજા દક્ષિણાં ભીમસેનો જયઃ પ્રતીચીં યમજાવુદીચીમ્ ।
મન્યે તુ તેષાં રથસત્તમાનાં કાલો બહુઃ પ્રાપ્તા ઇહોપયાતુમ્ ॥

સમ્માનિતા યાસ્યથ તૈર્યથેષ્ટં વિમુચ્ય વાહાનવરોહયધ્વમ્ ।
પ્રિયાતિથિર્ધર્મસુતો મહાત્મા પ્રીતો ભવિષ્યત્યભિવીક્ષ્ય યુપ્માન્ ॥

એતાવદુક્ત્વા દ્રુપદાત્મજા સા શૈવ્યાત્મજં ચન્દ્રસુખી પ્રતીતા ।
વિવેશ તાં પર્ણશાલાં પ્રશસ્તાં સઞ્ચિન્ત્ય તેષામતિથિસ્વધર્મમ્ ॥