મહાભારત · અધ્યાય 3.266
કા ત્વં કદમ્બસ્ય વિનમ્ય શાખાં કિમાશ્રમે તિષ્ઠસિ શોભમાના ।
દેદીપ્યમાનાઽગ્નિશિખેવ નક્તં વ્યાધૂયમાના પવનેન સૂભ્રૂઃ ॥
અતીવ રૂપેણ સમન્વિતા ત્વં ન ચાપ્યરણ્યેષુ બિભેષિ કિન્નુ ।
દેવી નુ યક્ષી યદિદાનવી વા વરાપ્સરા દૈત્યવરાઙ્ગના વા ॥
વપુષ્મતી વોરગરાજકન્યા વનેચરી વા ક્ષણદાચરસ્ત્રી ।
ત્વં દેવરાજ્ઞો વરુણસ્ય પત્ની યમસ્ય સોમસ્ય ધનેશ્વરસ્ય ॥
ધાતુર્વિધાતુઃ સવિતુર્વિભોર્વા શક્રસ્ય વા ત્વં સદનાત્પ્રપન્ના ।
ન હ્યેવ નઃ પૃચ્છસિ યે વયં સ્મ ન ચાપિ જાનીમ તવેહ નાથમ્ ॥
વયં હિ માનં તવ વર્ધયન્તઃ પૃચ્છામ ભદ્રેપ્રભવં પ્રભું ચ ।
આચક્ષ્વ બન્ધૂંશ્ચ પતિં કુલં ચ જાતિં ચ યચ્ચેગહ કરોષિ કાર્યમ્ ॥
અહં તુ રાજ્ઞઃ સુરથસ્ય પુત્રો યં કોટિકાશ્યેતિ વિદુર્મનુષ્યાઃ ।
વશ્યેન્દ્રિયઃ સત્યરતિર્વરોરુ વૃદ્ધોપસેવી ગુરુપૂજકશ્ચ ॥
અસૌ તુ યસ્તિષ્ઠતિકાઞ્ચનાઙ્ગે તથે હુતોઽગ્નિશ્ચયને યથૈવ ।
તરિગર્તરાજઃ કમલાયતાક્ષઃ ક્ષેમન્કરો નામ સ એષ વીરઃ ॥
અસ્માત્પરસ્ત્વેષ મહાધનુષ્મા- ન્પુત્રઃ કુલિન્દાધિપતેર્વરિષ્ઠઃ ।
નિરીક્ષતે ત્વાં વિપુલાયતાક્ષઃ સુપુષ્પિતઃ પર્વતવાસનિત્યઃ ॥
અસૌ તુ યઃ પુષ્કરિણીસમીપે શ્યામો યુવા તિષ્ઠતિ દર્શનીયઃ ।
ઇક્ષ્વાકુરાજઃ સુબલસ્ય પુત્રઃ સ એવ હન્તા દ્વિષતાં સુગાત્રિ ॥
યસ્યાનુયાત્રં ધ્વજિનઃ પ્રયાન્તિ સૌવીરકા દ્વાદશરાજપુત્રાઃ ।
શોણાશ્વયુક્તેષુ રથેષુ સર્વે મસ્વેષુ દીપ્તા ઇવ ઇવ્યવાહાઃ ॥
અઙ્ગારકઃ કુઞ્જરો ગુપ્તકશ્ચ શ્રુઞ્જયઃ સઞ્જયસુપ્રવૃદ્ધૌ ।
પ્રભન્કરોઽથ ભ્રમરો રવિશ્ચ શૂરઃ પ્રતાપઃકુહનશ્ચ નામ ॥
યં ષટ્સહસ્રા રથિનોઽનુયાન્તિ નાગા હયાશ્ચૈવ પદાતિનશ્ચ ।
જયદ્રથો નામ યદિ શ્રુતસ્તે સૌવીરરાજઃ સુભગે સ એષઃ ॥
તસ્યાપરે ભ્રાતરોઽદીનસત્વા બલાહકાનીકવિદારણાદ્યાઃ ।
સૌવીરવીરાઃ પ્રવરા યુવાનો રાજાનમેતે બલિનોઽનુયાન્તિ ॥
એતૈઃ સહાયૈરુપયાતિ રાજા મરુદ્ગણૈરિન્દ્ર ઇવાભિગુપ્તઃ ।
અજાનતાં ખ્યાપય નઃ સુકેશિ કસ્યાસિ ભાર્યા દુહિતા ચ કસ્ય ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0