મહાભારત · અધ્યાય 3.197

તતઃ પાણ્ડવાઃ પુનર્માર્કણ્ડેયમૂચુઃ ॥

કથિતં બ્રાહ્મણમાહાત્મ્યં રાજન્યમાહાત્મ્યમિદાનીં શુશ્રૂષામહ ઇતિ તાનુવાચ માર્કણ્ડેયો મહર્ષિઃ શ્રૂયતામિદાનીં રાજન્યાનાં માહાત્મ્યમિતિ ॥ કુરૂણામન્યતમઃ સુહોત્રો નામ રાજા મહર્ષીનભિગમ્ય નિવૃત્યરથસ્થમેવ રાજાનમૌશીનરં શિબિં દદર્શાભિમુખં તૌ સમેત્ય પરસ્પરેણ યથાવયઃ પૂજાં પ્રયુજ્ય ગુણસામ્યેન પરસ્પરેણ તુલ્યાત્માનૌ વિદિત્વાઽન્યોન્યસ્ય પન્થાનં ન દદતુસ્તત્ર નારદઃ પ્રાદુરાસીત્કિમિદં ભવન્તૌ પરસ્પરસ્ય પન્થાનમાવૃત્ય તિષ્ઠત ઇતિ ॥

તાવૂચતુર્નારદં નૈતદ્ભગવન્પૂર્વકર્મકર્ત્રાદિભિર્વિશિષ્ટસ્ પન્થા ઉપદિશ્યતે સમર્થાય વા આવાં ચ સખ્યં પરસ્પરેણોપગતૌ તચ્ચાવધાનતોઽત્યુત્કૃષ્ટમધરોત્તરં પરિભ્રષ્ટમ્ ॥
નારદસ્ત્વેવમુક્તઃ શ્લોકત્રયમપઠત્ ॥

ક્રૂરઃ કૌરવ્ય મૃદવે મૃદુઃ ક્રૂરે ચ કૌરવ ।
સાધુશ્ચાસાધવે સાધુઃ સાધવે નાપ્નુયાત્કથમ્ ॥

કૃતં શતગુણં કુર્યાન્નાસ્તિ દેવેષુ નિર્ણયઃ ।
ઔશીનરઃ સાધુશીલો ભવતો વૈ મહીપતિઃ ॥

જલેત્કદર્યં દાનેન સત્યેનાનૃતવાદિનમ્ ।
ક્ષમયા ક્રૂરકર્માણમસાધું સાધુના જયેત્ ॥

તદુભાવેવ ભવન્તાવુદારૌ ય ઇદાનીં ભવદ્ભ્યામન્યતમઃ સોપસર્પતુ એતદ્વૈ નિદર્શનમિત્યુક્તાવ તૂષ્ણીં નારદો બભૂવ ॥ એતચ્છ્રુત્વા તુ કૌરવ્યઃ શિબિં પ્રદક્ષિણં કૃત્વા પન્થાનં દત્ત્વા બહુકર્મભિઃ પ્રશસ્ય પ્રયયૌ ॥

તદેતદ્રાજ્ઞો મહાભાગ્યમપ્યુક્તવાન્નારદઃ ॥