મહાભારત · અધ્યાય 3.176

તતો મામિવિશ્વસ્તં સંરૂઢશરવિક્ષતમ્ ।
દેવરાજોઽનુગૃહ્યેદં કાલે વચનમબ્રવીત્ ॥

દિવ્યાન્યસ્ત્રાણિ સર્વાણિ ત્વયિ તિષ્ઠન્તિ ભારત ।
ન ત્વાઽભિભવિતું શક્તો માનુષો ભુવિ કશ્ચન ॥

ભીષ્મો દ્રોણઃ કૃપઃ કર્ણઃ શકુનિઃ સહ રાજભિઃ ।
સન્ગ્રામસ્થસ્ય તે પુત્ર કલાં નાર્હન્તિ ષોડશીમ્ ॥

ઇદં ચ મે તનુત્રાણં પ્રાયચ્છન્મઘવાન્પ્રભુઃ ।
અભેદ્યં કવચં દિવ્યં સ્રજં ચૈવ હિરણ્મયીમ્ ॥

દેવદત્તં ચ મે શઙ્ખં દેવઃ પ્રાદાન્મહારવમ્ ।
દિવ્યં ચેદં કિરીટં મે સ્વયમિન્દ્રો યુયોજ હ ॥

તતો દિવ્યાનિ વસ્ત્રાણિ દિવ્યાન્યાભરણાનિ ચ ।
પ્રાદાચ્છક્રો મમૈતાનિ રુચિરાણિ બૃહન્તિ ચ ॥

એવં સમ્પૂજિતસ્તત્રસુખમસ્મ્યુષિતો નૃપ ।
ઇન્દ્રસ્ ભવને પુણ્યે ગન્ધર્વશિશુભિઃ સહ ॥

તતો મામબ્રવીચ્છક્રઃ પ્રીતિમાનમરૈઃ સહ ।
સમયોઽર્જુન ગન્તું તે ભ્રાતરો હિ સ્મરન્તિ તે ॥

એવમિન્દ્રસ્ય ભવને પઞ્ચવર્ષાણિ ભારત ।
ઉષિતાનિ મયા રાજન્સ્મરતા દ્યૂતજં કલિમ્ ॥

તતો ભવન્તમદ્રાક્ષં ભ્રાતૃભિઃ પરિવારિતમ્ ।
ગન્ધમાદનમાસાદ્ય પર્વતસ્યાસ્ય મૂર્ધનિ ॥
યુધિષ્ઠિર ઉવાચ ।

દિષ્ટ્યા ધનઞ્જયાસ્ત્રાણિ ત્વયા પ્રાપ્તાનિ ભારત ।
દિષ્ટ્યા ચારાધિતો રાજા દેવાનામીશ્વરઃ પ્રભુઃ ॥

દિષ્ટ્યા ચ ભગવન્સ્થાણુર્દેવ્યા સહ પરન્તપઃ ।
સાક્ષાદ્દૃષ્ટઃ સ્વયુદ્ધેન તોષિતશ્ ત્વયાઽનઘ ॥

દિષ્ટ્યા ચ લોકપાલૈસ્ત્વં સમેતો ભરતર્ષભ ।
દિષ્ટ્યા વર્ધામહે પાર્થ દિષ્ટ્યાઽસિ પુનરાગતઃ ॥

અદ્ય કૃત્સ્નામિમાં દેવીં વિજિતાં પુરમાલિનીમ્ । પશ્યામિ ભૂમિં કૌન્તેય ત્વયા મે પ્રતિપાદિતામ્ ।
મન્યે ચ ધૃતરાષ્ટ્રસ્ય પુત્રાનપિ વશીકૃતાન્ ॥

ઇચ્છામિ તાનિ ચાસ્ત્રાણિ દ્રષ્ટું દિવ્યાનિ ભારત ।
યૈસ્તથા વીર્યવન્તસ્તે નિવાતકવચા હતાઃ ॥
અર્જુન ઉવાચ ।

સઃ પ્રભાતે ભવાન્દ્રષ્ટા દિવ્યાન્યસ્ત્રાણિ સર્વશઃ ।
નિવાતકવચા ઘોરા યૈર્મયા વિનિપાતિતાઃ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એવમાગમનં તત્ર કથયિત્વા ધનઞ્જયઃ । ભ્રાતૃભિઃ સહિતઃ સર્વૈ રજનીં તામુવાસ હ ॥