મહાભારત · અધ્યાય 3.157

તસ્મિન્નિવસમાનોઽથ ધર્મરાજો યુધિષ્ઠિરઃ ।
આમન્ત્ર્ય સહિતાન્ભ્રાતૃનિત્યુવાચ સહદ્વિજાન્ ॥

દૃષ્ટાનિ તીર્થાન્યસ્માભિઃ પુણ્યાનિ ચ શિવાનિ ચ ।
મનસો હ્લાદનીયાનિ વનાનિ ચ પૃથક્પૃથક્ ॥

દેવૈઃ પૂર્વં વિચીર્ણાનિ મુનિભિશ્ચ મહાત્મભિઃ ।
યથાક્રમમશેષેણ દ્વિજૈઃ સમ્પૂજિતાનિ ચ ॥

ઋષીણાં પૂર્વચરિતં તપોધર્મવિચેષ્ટિતમ્ ।
રાજર્ષીણાં ચ ચરિતં કથાશ્ચ વિવિધાઃ શુભાઃ ॥

શૃણ્વાનાસ્તત્રતત્ર સ્મ આશ્રમેષુ શિવેષુ ચ ।
અભિષેકં દ્વિજૈઃ સાર્ધં કૃતવન્તો વિશેષતઃ ॥

અર્ચિતાઃ સતતં દેવાઃ પુષ્પૈરદ્ભિઃ સદા ચ વઃ ।
યથાલબ્ધૈર્મૂલફલૈઃ પિતરશ્ચાપિ તર્પિતાઃ ॥

પર્વતેષુ ચ રમ્યેષુ સર્વેષુ ચ સરસ્સુ ચ ।
ઉદધૌ ચ મહાપુણ્યે સૂપસ્પૃષ્ટં મહાત્મભિઃ ॥

ઇલા સરસ્વતી સિન્ધુર્યમુના નર્મદા તથા ।
નાનાતીર્થેષુ રમ્યેષુ સૂપસ્પૃષ્ટં સહ દ્વિજૈઃ ॥

ગઙ્ગાદ્વારમતિક્રમ્ય બહવઃ પર્વતાઃ શુભાઃ ।
હિમવાન્પર્વતશ્ચૈવ નાનાદ્વિજગણાયુતઃ ॥

વિશાલા બદરી દૃષ્ટા નરનારાયણાશ્રમઃ ।
દિવ્યપુષ્કરિણી દૃષ્ટા સિદ્ધદેવર્ષિપૂજિતા ॥

યથાક્રમવિશેષેણ સર્વાણ્યાયતનાનિ ચ ।
દર્શિતાનિ દ્વિજેનદ્રેણ લોમશેન મહાત્મના ॥

ઇમં વૈશ્રવણાવાસં દુર્ગમં ગન્ધમાદનમ્ ।
કથં ભીમ ગમિષ્યામો મતિરત્ર વિધીયતામ્ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એવં બ્રુવતિ રાજેન્દ્રે વાગુવાચાશરીરિણી ।
ન શક્યો દુર્ગમો ગન્તું પર્વતો ગન્ધમાદનઃ ॥

અનનૈવ પથા રાજન્પ્રતિગચ્છ યથાગતમ્ ।
નરનારાયણસ્થાનં બદરીત્યભિવિશ્રુતમ્ ॥

તસ્માદ્યાસ્યસિ કૌન્તેય સિદ્ધચારણસેવિતમ્ ।
બહુપુષ્પફલં રમ્યમાશ્રમં વૃષપર્વણઃ ॥

અતિક્રમ્ય ચ તં પાર્થ ત્વાર્ષ્ટિષેણાશ્રમે વસેઃ ।
તતો દ્રક્ષ્યસિ કૌન્તેય નિવેશં ધનદસ્ય ચ ॥

એતસ્મિન્નન્તરે વાયુર્દિવ્યગન્ધવહઃ શુભઃ ।
ભનઃપ્રહ્લાદનઃ શીતઃ પુષ્પવર્ષં વવર્ષ વૈ ॥

તચ્છ્રુત્વા દિવ્યમાકાશાદ્વિસ્મયઃ સમપદ્યત ।
ઋષીણાં બ્રાહ્મણાનાં ચ પાર્થિવાનાં વિશેષતઃ ॥

શ્રુત્વા તન્મહદાશ્ચર્યં દ્વિજો ધૌમ્યસ્ત્વભાષત ।
ન શક્યમુત્તરં ગન્તું પ્રતિગચ્છામ પાણ્ડવ ॥

તતો યુધિષ્ઠિરો રાજા વિસ્મયોત્ફુલ્લલોચનઃ । [પ્રત્યાગમ્ય પુનસ્તં તુ નરનારાયણાશ્રમમ્ ॥ ]

ભીમસેનાદિભિઃ સર્વૈર્ભ્રાતૃભિઃ પરિવારિતઃ । પાઞ્ચાલ્યા બ્રાહ્મણૈશ્ચૈવ ન્યવસત્સુસુખં તદા ॥