મહાભારત · અધ્યાય 3.145

તે શૂરા સજ્જધન્વાનસ્તૂણવન્તઃ સમાર્ગણાઃ ।
બદ્ધગોધાઙ્ગુલિત્રાણાઃ ખઙ્ગવન્તોઽમિતૌજસઃ ॥

પરિગૃહ્ય દ્વિજશ્રેષ્ઠાઞ્જ્યેષ્ઠાઃ સર્વધનુષ્મતામ્ ।
પઞ્ચાલીસહિતા રાજન્પ્રયયુર્ગન્ધમાદનમ્ ॥

સરાંસિ સરિતશ્ચૈવ પર્વતાંશ્ચ વનાનિ ચ ।
વૃક્ષાંશ્ચ બહુલચ્છાયાન્દદૃશુર્ગિરિમૂર્ધનિ ॥

નિત્યપુષ્પફલાન્દેશાન્દેવર્ષિગણસેવિતાન્ ।
આત્મન્યાત્માનમાધાય વીરા મૂલફલાશિનઃ ॥

ચેરુરુચ્ચાવચાકારાન્દેશાન્વિષમસન્કટાન્ ।
પશ્યન્તો મૃગજાતાનિ બહૂનિ વિવિધાનિ ચ ॥

ઋષિસિદ્ધામરયુતં ગન્ધર્વાપ્સરસાં પ્રિયમ્ ।
વિવિશુસ્તે મહાત્માનઃ કિન્નરાચરિતં ગિરિમ્ ॥

પ્રવિશત્સ્વથ વીરેષુ પર્વતં ગન્ધમાદનમ્ ।
ચણઅડવાતં મહદ્વર્ષં પ્રાદુરાસીદ્વિશામ્પતે ॥

તતો રેણુઃ સમુદ્ભૂતઃ સપત્રબહુલો મહાન્ ।
પૃથિવીં ચાન્તરિક્ષં ચ દ્યાં ચૈવ સહસાઽવૃણોત્ ॥

ન સ્મ પ્રજ્ઞાયતે કિઞ્ચિદાવૃતે વ્યોમ્નિ રેણુના ।
ન ચાપિ શેકુસ્તત્કર્તુમન્યોન્યસ્યાભિભાષણમ્ ॥

ન ચાપશ્યંસ્તતોઽન્યોન્યં તમસાઽવૃતચક્ષુષઃ ।
આકૃષ્યમાણા વાતેન સાશ્મચૂર્ણેન ભારત ॥

દ્રુમાણાં વાતરુગ્ણઆનાં પતતાં ભૂતલેઽનિશમ્ ।
અન્યેષાં ચ મહીજાનાં શબ્દઃ સમભવન્મહાન્ ॥

દ્યૌઃ સ્વિત્પતતિ કિં ભૂમિર્દીર્યતે પર્વતોનુ કિમ્ ।
ઇતિ તે મેનિરે સર્વેપવનેન વિમોહિતાઃ ॥

તે પથાઽનન્તરાન્ન્વૃક્ષાન્વલ્મીકાન્વિષમાણિ ચ ।
પાણિભિઃ પરિમાર્ગન્તો ભીતા વાયોર્નિલિલ્યિરે ॥

તતઃ કાર્મુકમાદાય ભીમસેનો મહાબલઃ ।
કૃષ્ણામાદાય સન્ગમ્ય તસ્થાવાશ્રિત્ય પાદપમ્ ॥

ધર્મરાજશ્ચ ધૌમ્યશ્ નિલિલ્યાતે મહાવને ।
અગ્નિહોત્રાણ્યુપાદાય સહદેવસ્તુ પર્વતે ॥

નકુલો બ્રાહ્મણાશ્ચાન્યે લોમશશ્ચ મહાતપાઃ ।
વૃક્ષાનાસાદ્ય સન્ત્રસ્તાસ્તત્રતત્ર નિલિલ્યિરે ॥

મન્દીભૂતે તુ પવને તસ્મિન્રજસિ શામ્યતિ ।
મહદ્ભિર્જલધારૌર્ઘર્વર્ષમભ્યાજગામ હ ॥

ભૃશં ચટચટાશબ્દો વજ્રાણાં ક્ષિપ્યતામિવ ।
તતસ્તાશ્ચઞ્ચલાભાસશ્ચેરુરભ્રેષુ વિદ્યુતઃ ॥

તતોઽશ્મસહિતા ધારાઃ સંવૃણ્વન્ત્યઃ સમન્તતઃ ।
પ્રપેતુરનિશં તત્ર શીઘ્રવાતસમીરિતાઃ ॥

તત્ર સાગરગા હ્યાપઃ કીર્યમાણાઃ સમન્તતઃ ।
પ્રાદુરાસન્સકલુષાઃ ફેનવત્યો વિશામ્પતે ॥

વહન્ત્યો વારિ બહુલં ફેનોડુપપરિપ્લુતમ્ ।
પરિસમસ્રુર્મહાશબ્દાઃ પ્રકર્ષન્ત્યો મહીરુહાન્ ॥

તસ્મિન્નુપરતે શબ્દેબાતે ચ સમતાં ગતે ।
ગતે હ્યમ્ભસિ નિમ્નાનિ પ્રાદુર્ભૂતે દિવાકરે ॥

નિર્જગ્મુસ્તે શનૈઃ સર્વે સમાજગ્મુશ્ચ ભારત । પ્રતસ્થિરે પુનર્વીરાઃ પર્વતં ગન્ધમાદનમ્ ॥