મહાભારત · અધ્યાય 3.139
ભરદ્વાજસ્તુ કૌન્તેય કૃત્વા સ્વાધ્યાયમાહ્નિકમ્ ।
સમિત્કલાપમાદાય પ્રવિવેશ સ્વમાશ્રમમ્ ॥
તં સ્મ દૃષ્ટ્વા પુરા સર્વે પ્રત્યુત્તિષ્ઠિન્તિ પાવકાઃ ।
ન ત્વેનમુપતિષ્ઠન્તિ હતપુત્રં તદાઽગ્નયઃ ॥
વૈકૃતન્ત્વગ્નિહોત્રે સ લક્ષયિત્વા મહાતપાઃ ।
તમન્ધં શૂદ્રમાસીનં ગૃહપાલમથાબ્રવીત્ ॥
કિન્નુ મે નાગ્નયઃ શૂદ્ર પ્રતિનન્દન્તિ દર્શનમ્ ।
ત્વં ચાપિ ન યથાપૂર્વં કચ્ચિત્ક્ષેમમિહાશ્રમે ॥
કચ્ચિન્ન રૈભ્યં પુત્રો મે ગતવાનલ્પચેતનઃ ।
એતદાચક્ષ્વ મે શીઘ્રં ન હિ શુદ્ધ્યતિ મે મનઃ ॥
શૂદ્ર ઉવાચ ।
રૈભ્યં યાતો નૂનમયં પુત્રસ્તે મન્દચેતનઃ ।
તથાહિ નિહતઃ શેતે રાક્ષસેન મહાત્મના ॥
પ્રકાલ્યમાનસ્તેનાયં શૂલહસ્તેન રક્ષસા ।
અગ્ન્યગારં પ્રતિદ્વારિ મયા દોર્ભ્યાં નિવારિતઃ ॥
તતઃ સ વિહતાશોઽત્રજલકામોશુચિર્ધ્રુવમ્ ।
નિહતઃ સોઽતિવેગેન શૂલહસ્તેન રક્ષસા ॥
લોમશ ઉવાચ ।
ભરદ્વાજસ્તુ તચ્છ્રુત્વા શૂદ્રસ્ય વિપ્રિયં મહત્ ।
ગતાસું પુત્રમાદાય વિલલાપ સુદુઃખિતઃ ॥
ભરદ્વાજ ઉવાચ ।
રબ્રાહ્મણાનાં કિલાર્થાય નનુ ત્વં તપ્તવાંસ્તપઃ ।
દ્વિજાનામનધીતા વૈ વેદાઃ સમ્પ્રતિભાન્ત્વિતિ ॥
તથા કલ્યાણશીલસ્ત્વં બ્રાહ્મણેષુમહાત્મસુ ।
અનાગાઃ સર્વભૂતેષુ કર્કશત્વમુપેયિવાન્ ॥
પ્રતિષિદ્ધો મયા તાત રૈભ્યાવસથદર્શનાત્ ।
ગતવાનેવ તં ક્ષુદ્રં કાલાન્તકયમોપમમ્ ॥
યઃ સ જાનન્મહાતેજા વૃદ્ધસ્યૈકં મમાત્મજમ્ ।
ગતવાનેવ કોપસ્ય વશં પરમદુર્મતિઃ ॥
પુત્રશોકમનુપ્રાપ્ત એષ રૈભ્યસ્ય કર્મણા ।
ત્યક્ષ્યામિ ત્વામૃતેપુત્ર પ્રાણાનિષ્ટતમાન્ભુવિ ॥
યથાઽહં પુત્રશોકેન દેહં ત્યક્ષ્યામિ કિલ્વિષી ।
તથા જ્યેષ્ઠઃ સુતો રૈભ્યં હિંસ્યાચ્છીઘ્રમનાગસમ્ ॥
સુખિનો વૈ નરા યેષાં જાયા પુત્રો ન વિદ્યતે ।
યે પુત્રશોકમપ્રાપ્ય વિચરન્તિ યથાસુખમ્ ॥
યે તુ પુત્રકૃતાચ્છોકાદ્ભૃશં વ્યાકુલચેતસઃ ।
શપન્તીષ્ટાન્સખીનાર્તાસ્તેભ્યઃ પાપતરો નુ કઃ ॥
પરાસુશ્ચ સુતો દૃષ્ટઃ શપ્તશ્ચૈષ્ટઃ સખા મયા ।
ઈદૃશીમાપદં કોત્ર દ્વિતીયોઽનુવિષ્યતિ ॥
લોમશ ઉવાચ ।
વિલપ્યૈવં બહુવિધં ભરદ્વાજોઽદહત્સુતમ્ । સુસમિદ્ધં તતઃ પશ્ચાત્પ્રવિવેશ હુતાશનમ્ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0